Brief van een geoloog Gisteren goede schisten gevonden vandaag in een groeve geweest voor graniet heet is het hier, de aarde is droog en gesloten overdag rij ik rond in de bergen, ik monster de bodem in velden. langs wegen waar vrouwen in zwart loeren vanachter hun leren gezichten zie ik de eenzame hitte en hemels vol sterren van zwart…

Over de gewone man Het gaat in deze uitzending, op Jord zijn SAAB na, over de gewone man, hoe we met tranen in de ogen midden in een crisis hartstochtelijk het alledaagse willen omarmen, hoe we eindelijk net als Amerikanen onze buurman als premier willen hebben, ja, ik heb het over Emil Roemer, onze toekomstige premier, die op zaterdagochtend met…

13 juni 2009 (voor Anne Frank) Vandaag werd ik dus tachtig alle dromen van de wereld waargemaakt meer dan mezelf deelachtig ik wist niet eens dat ik belangrijk was of worden zou alleen dit schreef ik meisje onderweg naar vrouw een kikker zal vermeerderen tot prinses gevierde schrijver later heks misschien ik was het ideale kind net iets…

'Scheef is de poorte van oudheid geweken' Guido Gezelle Back in town Weer flaneer ik in de Steenstraat en met enige zwier begroet ik een grijnzende koetsier en ik lach naar een jonge Japanse vrouw (is zij echt in kimono of ben ik hier de bonobo?) Zij wuift naar mij vanuit haar koets en bij Simon Stevin sta ik even stil en denk aan die…

Mondriaan onder vuur op de kop van het dorp waar planken de bestrating vervangen café-restaurant 'de zeebries' vlaggenmast frisdrankvlag in het dorp achter het duin oefent een brassband over het binnenterras waart de geur van frites en koffie op tafel staat een televisie zonder geluid een middag in september een speelboot op zee 'al…

Naakt Steeds verleidelijker de velden vlees tegen een herfstbruine muur. Alsof de dag trager dan verwacht verstrijkt boven bed en sprei, zij zonder lakens van de nacht geen houvast vindt dan een ontwaken eerder niet gedurfd. Zo snel schikt men zijn zinnen niet, men kijkt dankbaar mee hoe het soest over borsten en het been, de slaap…

Omstandigheden door omstandigheden laat ik zo die oorlog maar noemen - te vroeg opgetild uit de tuin van mijn kindertijd misschien niet zo'n fraaie tuin maar een tuin die ik kende geheime plekken kon ik de mijne noemen zelf had ik er bloemen gezaaid en nu moest ik weg we mochten meenemen wat we dragen konden mijn rugzak was klein…

Om de beurt En het geschiedde in de vrije jaren zeventig dat de Buwalda's helemaal uit Groningen ten behoeve van partnerruil met doosje en apparaat voor onze Gelderse deur verschenen. Nadat mevrouw zich weldra bloot als een vis op ons vloerkleed had uitgestrekt, begon meneer een preekbeurt over het hoe en het wat van het wad dat hij tegen…

George Sand Zij hoort ze altijd dreigen, zingen, als aan 't onzegbare verwant: Majorca's sombere mineurwinden, de majeurmerels van Nohant. Zij slentert neuriënd door Versailles als schijnbaar acht'loze gamin: Bourgogne, landwijn en champagne met Amors pijl dooreengemengd. Zij ontstelt de roze en de mauve salons, als lendenslanke man…

U zit op een avond thuis op uw comfortabele bank naar een tv-programma te kijken. Direct na afloop komt er reclame voor knabbelnootjes op het scherm. Ach ja, denkt u bij uzelf, een handje nootjes, dat is nou precies waar ik trek in heb. Maar ja, toen u vanmorgen voor de spiegel stond, had u zich nog ernstig voorgenomen om vandaag nog te beginnen met…

Eerst doen, dan.... ...denken, is wat borderliners (vaak) doen. 'k Spreek niet uit eigen ervaring. 'k Ben geen borderliner, maar wel geconfronteerd met zowel positieve als negatieve ondervindingen met een borderliner; zij is mooi, gastvrij en behulpzaam. Tegelijkertijd angstig, (soms) depressief en in de war. Knap en gelijktijdig bang. Herbergzaam…

Petrarca reist ongewapend door de Ardennen In nevel knarsen wielen door de wouden. De paarden houden bijna voor bevel al halt. Ze liepen reeds op duizend heuvels en langs duizend beken. Rust nu, tussen vreemde bomen. Herkent de dichter van de buizerd en de sperwer het verschil in klank? Hij krabt zich in het haar, stapt wat rond vanwege stijve…

Laat ons zingen Neem een herinnering, snijd haar in stukken van een zomer lengte, zet ze op met water waaraan wat onwaarheid is toegevoegd. Roer om met een garde het ongeduld tot een gladde substantie; laten inkoken. Tik ondertussen met een houten lepel op een deksel, draai een lege roerzeef om en om. Hoor de paarden in de straat, het…

Schoonheid schoonheid is een reden tot treurnis angst dat alles wat buiten is buiten moet blijven dat we kussen kunnen maar niet inlijven dat we blijven die we geweest zijn toeschouwers, betasters, bezoekers. Maar strelen is meer dan tasten zoals spelen van toetsen is meer dan het botsen van speeltuig en huid Strelen is een uitweg voor…

In zijn beschouwing “Hier en nu, met het oog op morgen” vertelt Winkelman dat hij afstand heeft genomen van de christelijke leer van de lichamelijke wederopstanding. Die zou de mens te veel richten op zijn persoonlijke heil in het hiernamaals en te weinig op het gemeenschappelijke welzijn in het hier en nu. Verder merkt hij daarin op dat die leer niet…

Op den zoom Scheldeoever, schootsveld, baarmoederzoom - tussen havenmond en afgekard heuvelland, schorren en slikken en stuifzandgrond ligt onneembaar het verleden, het verdwenen vestingwerk, dat staande bleef tot het bij Koninklijk Besluit werd opgeheven, op dit ene ravelijn na en deze nog altijd natte gracht de bastions droegen namen…

Zoals velen van mijn generatie, ben ik grootgebracht met de leer van een lijfelijke “wederopstanding”, die zou plaatsvinden bij Christus’ wederkomst “om te oordelen de levenden en de doden”, een eindafrekening die óf eeuwige zaligheid inhield óf het tegendeel daarvan. Hoe komt het, dat ik daarover anders ben gaan denken? Ik zal me hier beperken tot…

Moeder: toen je mij uitstiet... Moeder: toen je mij uitstiet En ik je lichaam aangreep als de zee, Stak mij de voorspelde ster reeds, werd luchtledig Alle water, drong vuur in mijn schedel Dat ik in geen vrouw meer doof. Gevallen uit je vlees, Bevrijd uit je koud en brandend gebeente, Houdt dit mij bezig. In de seconde dat ik koning werd…

Hij kan niet spreken tegen Hij kan niet spreken tegen wie hij op een dag was, hij stuurt hem vooruit, met de anderen. Hij vraagt hem zijn schoenen en sokken uit te doen, bekijkt zijn voetzolen, zijn tenen; hij kan verder. Hij kan hem niet dagen geven alsof hij een geliefde kan vinden en met haar die dagen ergens kan wonen, zonder ogen…

De lucht van de dagen Ik schud de tijd niet, noch de kaarten Ik eet de lucht van de dagen, de goede Dagen, de slechte, soms de mateloze Ik loop voort over het tapijt van woorden Steel en brandschat het vluchtige. Vooral De gruwel van de vredig geschminkte dagen Het masker van de droom bewaar ik in flessen Ik drink de velden leeg zonder…