Televisieteloorgang
Televisie kijken was best leuk, totdat de commerciële omroepen in beeld verschenen. Die wisten dat je met een simpel in elkaar geflanst programma heel veel kijkers kon trekken. Veel lol, veel sterren, veel emotie, veel kijkers, veel geld verdienen. Wie in dat soort televisieprogramma’s geen trek had en een iets minder zouteloos programma zocht, kon het nog om een uur of tien ’s avonds proberen, of later. En zo is het nog steeds. De publieke omroepen deden en doen hun best om de mix tussen amusement en informatie te houden, maar dat wordt moeilijk. De politiek knijpt de kraan dicht dus de publieke omroep speelt een verloren wedstrijd.
Eens kijken naar Duitsland, daar strijden de publieke omroep tegen dezelfde emo-tv, goedkope Amerikaanse pulpfilms en andere rommel. Ze zetten daarbij veel geld in, zo’n 8 miljard euro per jaar. Waar gaat dat geld naar toe? Misschien naar salarissen van topmensen, maar daarover zwijgen de omroepen als het graf.
Misschien gaat het geld naar beroemde internationale gasten, die bijvoorbeeld de shows van het programma ‘Wedden dat’ opluisteren. Maar ook die bedragen zijn strikt geheim. En dan zijn er nog de uitstapjes van Duitse topacteurs. Die gaan regelmatig naar verre, zonnige werelddelen om daar een film op te nemen, die zo slap in elkaar gezet is dat je na een minuut of vijf eigenlijk niet meer verder hoeft te kijken. Kosten? Onbekend.
In Duitsland hebben ze er iets op gevonden om die torenhoge uitgaven te bekostigen. Daar moet elk huis 20 euro per maand aan omroepbelasting betalen. Dat levert de Duitse publieke omroepen zo`n 7,5 miljard euro per jaar op. En daarmee zou je ze best een winnaar kunnen noemen.
Wie de grootste verliezer in deze Duitse en Nederlandse real life soap is, is niet zo moeilijk te bedenken.
Schrijver: Rob Chevallier, 14 oktober 2013
Geplaatst in de categorie: actualiteit
4.0 met 3 stemmen 
647 