Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen over moraal

De gulle gevers 2

In deel 1 ging het over dit schijnargument op de tv: invriezen van sperma voorkomt verwisselen bij doneren. Uiteraard wordt er dan gerommeld vóórdat het spul de vriezer ingaat.

Een onopzettelijke meesterfraudeur is mijn vriend Icke a.k.a. de Sperminator. Daarbij was Kricke, zijn criminele en gestoorde tweelingbroer de aangever. Kricke kon tijdens zijn geboorte de uitgang niet zo gauw kon vinden, omdat die versperd werd door zijn paar minuten oudere broer Icke. Hij heeft enige tijd met navelstreng en al klem gezeten waardoor zijn hersentjes niet optimaal werden doorbloed. Hij groeide op met een heel pakket stoornissen; geweldpleging niet uitgezonderd. Coulante rechters hielden later rekening met Krickes handicap en straften hem vrij mild.

Niettemin vertoefde Kricke regelmatig in 's Rijks inrichtingen. Zoals het gevangeniswezen en onze onvolprezen GGZ-instellingen. Daarbij aangetekend, dat onder andere psychologisch onderzoek had uitgewezen dat zijn criminele aanleg en gestoord gedrag niet aan zuurstoftekort bij de geboorte lag. Dat had het wel allemaal een beetje erger gemaakt. Hij had sowieso een misdadige aanleg en was mentaal gestoord. Een boeiend pakket DNA, een genetische tijdbom. Voortplanting ten zeerste afgeraden... Maar voor Icke bleef hij gewoon zijn broertje.

Doorgewinterde "plot"-denkers zien de ontknoping?van het verhaal op een kilometer afstand al aankomen. Het is immers vaste prik:? zodra er in een verhaal of toneelstuk een tweelingbroer opduikt neemt deze onvermijdelijk de plaats in van de ander.?De lezer of kijker verwacht dat van het scenario. Geen verrassing dus. Maar de omstandigheden zijn dat wel. Heel onwaarschijnlijk, maar - zoals vaak - verbazingwekkende realiteit. Want hoe doe je dat verwisselen en waarom zou je?

Nog even wat over de tweeling: Icke en Kricke zijn geen eeneiige, dus identieke, tweeling. Ze zijn twee broers, die toevallig op dezelfde dag zijn geboren. Een gevalletje twee-eiigheid. Maar ze lijken uiterlijk wel sterk op elkaar. Zoals dat bij gewone broers ook wel het geval kan zijn. Als je ze vaak en regelmatig ziet haal je niet door elkaar, maar zoniet dan vergis je je gauw. Verwarrend werd het als ze zich niet schoren, maar dat geldt ook voor bebaarde en besnorde acteurs in een film die ik vaak niet uit elkaar kan houden.

Op zekere dag combineerde Icke twee nuttige bezigheden. Het was ovulatiedag en Icke reed in zijn occasion Masserati naar het Delftse om een van die twee lesbische dames te bevruchten. De sufkop was er namelijk voor de tweede keer ingestonken. U herinnert zich, dat hij de eerste keer stank voor dank kreeg. Een normaal mens zou bij een tweede verzoek om zaaddonatie zeggen: “Geef mijn portie maar aan Fikkie”. Maar de onnozelaar voelde zich gebonden aan een oorspronkelijke afspraak dat hij beide dames zou trakteren op zijn kostelijke DNA.

De tweede nuttige bezigheid was, dat hij onderweg in de polder eerst broer Kricke ophaalde. Die werd liefdevol verpleegd in een instelling in het Zuid-Hollandse laagveen. Hij mocht een weekendje op proefverlof. Het idee was, dat Kricke even in de auto wachtte terwijl Icke het huis van de dames binnen zou gaan. Dan was het een kwestie van floep een glazen potje vullen en weer vertrekken. Zo’n eisprong laat niet met zich spotten, dus er was geen tijd voor plichtplegingen en gezellig koffieleuten.

De broers lunchten onderweg eerst in een wegrestaurant en namen er een biertje bij. Icke kon achteloos de ene na de andere neut naar binnen kieperen zonder met zijn ogen te knipperen. Vandaar dat hij in cafékringen ook wel De Neutenkraker werd genoemd. Hij werd van hoogalcoholische Strohrum en Bacardi151 zelfs wakkerder. Datzelfde spul kan je gebruiken als sterk water om dode dieren in te bewaren. Maar gek genoeg stond hij nu na een paar pilsjes te wankelen. Ik herken dat, want ik word ook snel licht in het hoofd van zo’n onschuldig lijkend biertje.

Bij Icke pakte het zo uit, dat hij in de restaurantstoel in slaap leek te vallen. Restaurantbazen houden daar niet van en deze verscheen als een duvel uit het doosje. Hij drong erop aan dat de broers het restaurant zouden verlaten. Kricke betaalde de rekening nadat hij eerst zijn broers portefeuille soepeltjes had gerold. Onnodig u uit te leggen dat hij in de loop der jaren in dit soort handelingen een grote vaardigheid had ontwikkeld. Maar zo werden er andere problemen voorkómen.

Kricke zette zijn onbekwame broer op de passagiersstoel van de auto en kroop zelf achter het stuur. Linke soep, want hem was zijn rijbewijs al geruime tijd geleden afgenomen. Maar nood breekt wetten en met breken had Kricke nooit moeite gehad. De woning van de dames was makkelijk te vinden en Kricke parkeerde de auto eventjes om de hoek. Icke, dat was wel duidelijk, zou zijn schone taak in deze omstandigheden nooit kunnen volbrengen Gelukkig was daar Kricke, die vanuit zijn plotseling nobele inborst, de auto verliet en zich naar binnen repte waar de drie potten (twee dames met een jampotje) klaarstonden. Deze foute grap past op deze plek en nergens anders. Haast, haast, haast hadden ze. Geen tijd voor gebabbel, want een eitje stond op springen.

De dames, die Icke geruime tijd niet hadden gezien, koesterden niet het minste wantrouwen tegen deze ongeschoren versie van hem. En die merkbare extra kilootjes ontstaan nu eenmaal na elkaar een paar jaar niet te hebben gezien. Wat zich hier vooral wreekte was dat de dames absoluut geen interesse hadden in hun donor. Ook nooit gehad. Als-ie dat begeerde zaadje maar afstond dan was de kous voor hen af. Die onoplettendheid brak hen op...

In de zachtmoedige Icke zat het gewoon niet om dit gemene tweetal met gelijke munt terug te betalen. Een beetje teut worden, een gekke criminele broer ophalen... ziedaar de ingrediënten die Hogerhand nodig had voor een broekscheurende demonstratie snoeihard ingrijpen in iets waar Moeder Natuur niet achter stond.

De mens wikt, maar God beschikt... Je hoeft dat niet te geloven om te merken dat het af en toe gebeurt.

... Dit is een vervolg op "De gulle gevers 1" ...

Schrijver: harrem
17 okt. 2020


Geplaatst in de categorie: moraal

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 52



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)