start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (128)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (328)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (238)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (28)
humor (377)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (52)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (96)
muziek (40)
natuur (91)
oorlog (107)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (86)
welzijn (51)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (146)

categorie: woonoord

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde verhaal (nr. 86):

Kom maar bij mij

Lieve …

Ken je dat verhaal, van dat meisje?
Ze lijkt een klein beetje op jou, lees maar:

“Er was eens een meisje voor wie de wereld niet zo duidelijk was. Dan zweefde ze hier en dan weer daar, niet wetend hoe ze de juiste aandacht en liefde kon krijgen. En dat is juist wat ieder mens zo hard nodig heeft, ook dit meisje! Andersom begreep de wereld haar ook niet altijd; ze wandelde nog wel eens uit de pas.

Kom maar een tijdje bij mij wonen zei de grote dikke boom met wijd uitstaande takken, de onderste bedekt met hele zachte op fluweel lijkend mos. Kijk tussen mijn takken. Daar woont mevrouw de Uil. Zij houdt 's nachts een oogje in het zeil. Meisje, jij mag rustig slapen, zij zal over jou waken. En zij is wijs en helpt je bij alle vragen die je hebt; vragen over de wereld, over het leven, maar vooral ook vragen over jezelf.

En zie je daar wat lager een holletje? Daar woont het gezin Roodstaart. Vader eekhoorn Roodstaart heeft samen met zijn vrouw in het najaar keihard gewerkt om de voedselvoorraad aan te vullen met eikels, walnoten, hazelnoten en beukennootjes. Mmm, goed geconserveerd, proef er maar eens eentje. Hun drie kleintjes zijn inmiddels groot genoeg om leuk mee te spelen. Ik ben benieuwd of je die snelle rakkers kunt bijhouden!

En kijk eens goed naar waar ik geworteld ben. Ik ben zó trots op de zilverwitte elfenbankjes die daar prachtig afsteken tegen het mos. Wist je trouwens dat zij zorgdragen voor een onzichtbare maar zeer efficiënte communicatie? Alles wat jij de wereld wil vertellen en aan iedereen die thuis op jou wacht, hoef je slechts jouw boodschappen te fluisteren. Als je héél stil bent en goed luistert, hoor je dan in de verte de antwoorden naar je toekomen? Leg je oor maar eens voorzichtig te luister bij de elfenbankjes...hoor je?

Ook al zie je ze niet altijd, maar de elfjes brengen je zachtheid, zij doen dat bij alle mooie zieltjes die tijdelijk bij mij wonen. Want lieve schat, tijdelijk dat is wat het zal zijn. Er komt een tijd dat je het leven wel gaat snappen en dan wil je er met volle aandacht middenin gaan staan om te stralen als JIJ! Tot die tijd ben ik er voor jou om jou te beschermen. Kom maar bij mij en geef je over. In overgave zul je de mooiste groei laten zien."

Liefs,

Schrijver: Saila Dorsata, 18-06-2018


Saila.dorsataatgmail.com

Deze inzending is 66 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Marvin
Datum:25-11-2018
Bericht:...dat meisje ken ik, Saila. We kennen elkaar een week of twee, zij het op enige afstand.
Zij kijkt mij aan met haar stralend, open gezicht, telkens wanneer ik haar passeer. Zij groet mij met een liefdevolle glimlach in haar donkerbruine ogen, wetend dat ik mijn blik op haar zal laten rusten. Als ik haar aanspreek reageert ze met ingetogen, zachte maar heldere stem. Een warme golf doet mijn hart opveren. Een golf van dankbaarheid voor de liefde die zij geeft, met haar ogen, gladde huid en lange strengen kastanjebruin haar. Of het wat wordt en hoe dat zou aflopen kan ik je niet zeggen, daarvoor is het te vroeg. Maar we zijn van dezelfde lengte, dat scheelt sowieso, denk ik zo maar...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)