Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen over welzijn

De nodeloze papiermassa.

We komen tekort wat papier betreft en nou wil dat niet zeggen dat we geen kladblok meer hebben, of geen wc papier of tissues, nee vorige week kwam men met het bericht dat papier bijna op de pof moet als het ware. En dus, letten we op wat gebruik ervan: minderen kan, logisch toch? Nou is het al een levensgroot voordeel dat heel veel zaken digitaal gaan, jazeker wel want wat te denken van het volgende: al een hele tijd loop ik met een zeer pijnlijke knie en ondanks de foto’s is er alleen de constatering dat dit onderdeel net zo oud is als ik ben, maar de dame in kwestie die me dit vertelde deed dit maar liefst zeven keer en dan ben je natuurlijk wel klaar met zo iemand… ik tenminste wel.

Volgens haar uitspraak was er niks mis met die knie, maar wat ik bedacht was: de andere knie is even oud, doet geen pijn en ik heb er dus geen last van. Met een 'u kunt naar de pijnpoli' was het consult ten einde. Ik ook trouwens want de pijnpoli had een wachttijd en het zou dus even duren. Dus maar extra paracetamol slikken en wachten tot het minder wordt, nietwaar? Dan vorige week, vanuit het niets een bliksemschicht in diezelfde knie, nadat het een poosje goed gegaan was, ook al door die knie te ontzien natuurlijk, maar die schicht loog er niet om. Even later kijk ik ernaar en zie een knie die tweemaal zo dik is als de andere, maar ja, daar was de bliksem ook niet ingeslagen natuurlijk.

Ik wacht de avond en nacht af en als de volgende ochtend de knie nog net zo dik is, besluit ik er toch maar een telefoontje naar de huisarts aan te wagen. Ik mag gelijk komen (tuurlijk) hij kijkt, voelt, zegt: die is knap dik, is artrose. Nou dat zal best maar als hij opnieuw zegt dat ik naar de orthopeed moet zeg ik: doe maar niet want die zegt alleen maar zeven keer, hoe oud die knie wel niet is…. Oh korte metten, je gaat naar een ander. Dat was heel snel geregeld moet ik zeggen want zaterdag (echt waar) belden ze van die kliniek voor het maken van een afspraak, maar moest ik wel even de vorige foto’s en gegevens opvragen bij de dame van “de knie is net zo oud als u“ en dat deed ik dus vandaag.

Oh ja, ik weet van digitaal inloggen, maar dat lukt me dus niet en dus pak ik de telefoon, probeer mensen aan de lijn te krijgen, lukt dus ook niet, maar de aanhouder wint en ik hield aan, vroeg om mijn gegevens en ze zou het formulier mailen. Als ik de computer aanzet, blijkt het om 12 pagina’s te gaan, terwijl ik maar 1 blaadje nodig heb? Goede raad is duur, meneer T moet naar het ziekenhuis en ik eigenlijk ook dus, ik ga zelf wel langs. De dame achter de balie zegt me: dat is maar 1 vel en ik zeg, ja maar als jullie het mailen moet ik 12 pagina’s printen, beetje overbodig, vind je niet! Oh ja zegt ze, dat klopt….

Maar als ik dat formulier invul en er een foto van maak, kan ik het alsnog mailen, dus na achterlaten van wat bloed voor de controle laat ik meneer T achter en ga, nadat ze een cd-rom hebben gemaakt van de kniefoto’s, naar huis. Vul het papier in, maak een foto en mail die door, na 10 minuten antwoord: we hebben uw mail in goede orde ontvangen en u krijgt zo snel mogelijk antwoord. Niks geen 12 vellen papier dus. Alleen jammer dat ze deze info niet gewoon aan de telefoon konden uitleggen, had me zomaar twee uur gescheeld, op naar de second opinion….

Schrijver: An Terlouw, 20 sep. 2021


Geplaatst in de categorie: welzijn

3,7 met 6 stemmen 59



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)