start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (130)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (133)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (60)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5417):

Zelfverdediging

Langs een van de stoffige wegen van Utah lag een diner bestierd door Will en zijn vrouw. Will was tachtig jaar oud. Hij zou ooit dood neervallen in zijn diner. Maar dan toch door het werk en niet door een overvaller.

De overvaller stormde de diner binnen en bedreigde de oude man en zijn vrouw met een pistool. Hij eiste de dagopbrengst. De oude man had altijd een doorgeladen shotgun achter zijn toonbank liggen. Hij greep de shotgun en drukte op goed geluk af. Het hoofd van de overvaller spatte uit elkaar. De muren van de diner zaten vol bloed. De hersenen van de overvaller lagen verspreid door de diner.

“Tsssss” zei de sheriff. “En dat met maar een schot?” zei hij met ongeloof en bewondering in zijn ogen terwijl hij om zich heen keek in de diner. “Ja, Sheriff.” zei Will. “Goed dan. Inpakken en wegwezen jongens, we hebben nog wel wat belangrijkers te doen vandaag.” riep de sheriff tegen zijn team terwijl hij op zijn horloge keek.

“Hoelang denk je nodig te hebben voordat je dat bloed hebt weggeveegd?” vroeg de Sheriff. “Ik denk dat mijn vrouw en ik wel over drie uurtjes klaar zijn. Dan kunnen we weer openen”, antwoordde de oude man. “Okay, dan kom ik dan wel voor mijn koffie en donut”, zei de sheriff terwijl hij onder het naar buiten lopen als afscheid tegen zijn hoed tikte.

Schrijver: aqua, 30-10-2014



Geplaatst in de categorie: misdaad

Deze inzending is 86 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:aqua
Datum:31-10-2014
Bericht:Graag gedaan, Joanan. Niet slecht voor een ghostwriter dacht ik zo.

Naam:Joanan Rutgers
Datum:31-10-2014
Bericht:Alweer een Western-story en kort, maar krachtig. Het is filmisch gezien in een paar shots uit te beelden, niet langer dan een halve minuut. Een onderdeel van een speelfilm? Doet me denken aan de zwart-wit getekende Western-strips, die ik als kind tot diep in de nacht verslond. Vaak met een zaklamp onder de dekens.
Bedankt!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)