start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (128)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (328)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (238)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (28)
humor (377)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (52)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (96)
muziek (40)
natuur (91)
oorlog (107)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (86)
welzijn (51)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (146)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6283):

Nou zeg...

Elke dag pingelen onze telefoons bij het binnenkomen van alweer een ‘kleine man filmpje’, dat met gulle hand door de trotse ouders verstrekt wordt.
Het vult de tijd tussen de live bezoekjes waar we reikhalzend naar uitkijken en die een warme gloed achterlaten, nadat hij allang weer achterstevoren in zijn autostoeltje heeft plaatsgenomen.
Zo zijn we getuige van alle sprongetjes in zijn ontwikkeling naar groter mens.
Ook zijn sociale ervaringen beginnen in het oog te springen en onderwerpen we aan een intense analyse.

Het is de eerste middag die een beetje op lente begint te lijken. De kleine man loopt het beeld in. We zijn op een terrasje. Zijn enthousiaste ‘Kai Kai’ schalt door de luidspreker. Hij heeft een ander kind ontdekt en is helemaal klaar om kennis te maken en te gaan spelen. Dan komt een jongen van een jaar of 8 op hem aflopen.
Hij heeft zijn handen quasi nonchalant in de zakken van zijn jas gestoken.
Zwijgend blijft hij voor hem staan en loopt dan drie keer een rondje om de kleine man. Die volgt zijn nieuwe vriend en stort vervolgens duizelig ter aarde.

Al zittend kijkt hij naar boven waar de jongen onaangedaan en nog steeds zwijgend op hem neerziet. De kleine man steekt een armpje uit en wacht af.
De jongen draait zich met een misprijzende blik om en loopt weg.
Hier kan hij niks mee, te jong, te kinderachtig.
De kleine man probeert nog een benepen ‘kai’tje‘ maar het is over, hij is afgewezen.

Zo is het leven. Op afstand voelen we hevig met hem mee.

Schrijver: Trawant, 02-04-2018



Geplaatst in de categorie: kinderen

Deze inzending is 50 keer bekeken

4/5 sterren met 6 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)