Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6509):

AAN ALLES KOMT EEN EIND

Ja, ik weet het, ik word oud. Mijn gloriedagen zijn voorbij. Ik heb kortom mijn tijd gehad.
Al zijn er mensen die zich nog hardnekkig samen met mij inzetten.
Anno 2019 ondervind ik echter nogal wat weerstand.
Een groep getrouwen gaat nog steeds samen met mij de deuren langs. Ik kom trouwens alleen in Nederland voor.

Sommige van ons werkten in de missie van de katholieke kerken, maar ook wel in die van de protestantse. Kwam de nood aan de man, dan gingen wij over tot actie. Daar begonnen wij al mee in de 17e eeuw, bij begrafenissen, geboortes, huwelijken en pure armoe. In later eeuwen kwamen we in actie bij rampen en ziektes. Ook bekende fondsen vielen onder ons beheer.

Omdat criminelen steeds actiever worden, staan de mensen van deze tijd wat wantrouwig tegenover ons. De deuren gaan vaak maar een klein kiertje open of helemaal niet en als er al wordt opengedaan, zegt men liever geld over te maken per computer. Dat stemt ons verdrietig.
Enige hoop is nog gevestigd op winkeliers. Daar mogen we zonder begeleiding op de toonbank staan, maar veel levert het niet op.

Lang geleden kwamen we nog voor in bioscopen. Vaak hielden die halverwege de film nog pauze. Dan kon je drop, snoep, ijs of limonade kopen van een mevrouw of meneer met een grote bak voor hun buik. Die zat met leren riemen aan hen vast. Wat een tijd! We zamelden dan in voor het Bio-vakantieoord.
Nu bestaan we ook digitaal. Je dient met je tijd mee te gaan. Heden ten dage worden de ouderen onder ons te kijk gezet in musea en zelfs verkocht op veilingen!

Nee, niet alles betekent vooruitgang. Mensen hebben vaak geen contant geld meer in huis en portemonnee door de digitalisering. Toch weten velen nog waar Jantje beton voor staat. Amnesty, Het Reumafonds, De KFW Kankerbestrijding, De Nierstichting, De Dierenbescherming en Het Leger des Heils.

Nog even en ik behoor tot de uitgestorven beroepen en gebruiksvoorwerpen. Ik zal verdwijnen uit het straatbeeld. In mijn geval betrof het dan nog vrijwilligerswerk ook.
De collectant met zijn bus, met mij dus, behoort over niet al te lange tijd voorgoed tot het verleden.

Vergelijk het maar met de scharensliep met zijn slijpmachine, de postbode en zijn pet en cape, de kolenboer met de jutezak over zijn hoofd, de lantaarnopsteker met zijn stok, de olieman met zijn kan, de typiste met haar typemachine, de telefoniste met haar schakelbord, de videotheekuitbater met zijn films, de melkman met zijn zuivel, de kruier, de zakkendrager, de nettenboetster, de zakkennaaister, de wasvrouw, de telegrambezorger, de televisieomroepster en ga zo maar door.

Schrijver: Anneke Haasnoot, 20 nov. 2019
20 nov. 2019


Geplaatst in de categorie: actualiteit

4,0 met 3 stemmen 74



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)