Paradise lost buiten stond het palmend groen stil langs de startbaan in rafels te zwaaien toen ik moest gaan eilandskind de wind draaide zich de zee verbleekte liep kolkend leeg lucht wolkte vormeloos uiteen de pop op mijn arm huilde tranen van steen warmte hield haar adem in de zon ging uit ik verdween kind van zes het vliegtuig…

Een transcendent, collectief bewustzijn van de mensheid, is dat niet een al te stoutmoedige veronderstelling? Daarmee eindigde de vorige bijdrage. Een terechte vraag, want wat we om ons heen zien gebeuren, stemt niet altijd tot vreugde en optimistische verwachtingen. Desalniettemin zijn er ontwikkelingen en verschijnselen die even zoveel redenen vormen…

In de vorige aflevering van dit artikelreeksje was sprake van de ononderbroken samenhang waarin het aardse leven zich uitstrekt in ruimte en tijd. Daar valt nog iets meer over te zeggen. Het leven wordt wel vergeleken met een boom: de wortels, de stam, de takken, de twijgen, de bladeren, de vruchten en zaden, het is één integraal leven. Dat is de…

Ziekenhuizen kun je in sommige opzichten vergelijken met een kazerne: je hebt er een heleboel rangen en standen, er wordt gewerkt volgens vaste procedures en aan alles wat de orde verstoort heeft men een gruwelijke pest. Krasse voorbeelden daarvan kwam ik vorige maand tegen op een forum voor zorgpersoneel. Daarin werd beschreven hoe meedogenloos men…

Verstoken van het licht van de zon, van de zuurstof van de groene planten leven de aardglobbers op een diepte van drie duizend meter. Bij een temperatuur van 48 graden Celsius is er nog water aanwezig dat 3000 tot 12.000 jaren oud is en een geringe hoeveelheid zuurstof bevat. Onze lichamen worden gerekend tot de wormachtige en zijn zo’n halve millimeter…

Het voorgaande artikel beschreef het geloof in een persoonlijk voortbestaan na de dood als een vorm van wensdenken waaraan een redelijk beredeneerbare grond ontbreekt. Menigeen zal zich afvragen: gaat het niet ten koste van het verantwoordelijkheidsgevoel van mensen als ze na dit leven niét persoonlijk ter verantwoording worden geroepen en niét persoonlijk…

(De trommel, vuist en waarheid) Trommels torsen is pittig. Soms zwaar. Vuisten vliegen vaak van acht'ren naar voor. De waarheid daarentegen laat zich maar door enkele kennen. Deze beschouwing tekent een waarheid die huidige feiten achterhaalt, daar de waarheid uiteindelijk altijd sneller is dan de leugen. (Al is de leugen nog zo snel, de waarheid…

Toen toen wij nog vol met armen in onze omhelzing geen katers en kabouters in onze dromen we de degens nog niet kruisten enkel paden er nog geen honger in mijn bodem huisde toen onze huiden nog aan elkaar gestikt een tentdoek vormde waar de zomer woonde het nog smeulde in mijn kut dat jaar eeuw we een suikerklontjeskasteel bouwden…

De wens is de vader van de gedachte, zegt het spreekwoord. En als er ergens sprake is geweest van wensdenken, dan wel met betrekking tot het leven na de dood. Iedere godsdienst had of heeft er een mening over. Alleen al het gebrek aan eenstemmigheid zou te denken moeten geven over de vraag wat al die meningen waard zijn van Azteken, Egyptenaren, Grieken…

Nu is Rijk de Gooyer overleden. Als kind mocht ik opblijven om de radio feuilleton Mimosa te beluisteren. Toch was het echte grote moment pas aangebroken als ik in snerpend Utrechts hoorde: 'Goeiendaag Bartels.' Hele dag hoorde je die kreet. Als ik zijn lied 'Als ik boven op de dom kom' hoorde was het eveneens lachen. Het 'Paar apart' Johnny…

Bord De borden waarop ooit iets ten strengste verboden is geweest, staan op vergeten percelen in de schaduw van verwaaide bomen achter uitgedijde hagen. Niks is ervan over dan schroefgaten, een vermolmde paal, een rechthoek roest. Wat heeft hier niet gemogen? Pissen tegen bomen, hazen wurgen, beminnen in het struikgewas? Of moest er…

Six-pack & kuiven leuk om naar te wuiven de jongens met hun six-pack lijven en met wet-wax in hun glimmende kuiven als ik bedenk wat die gasten allemaal kunnen een homerun rennen en een harem runnen op het strand showen ze zich als 'the man' om hen heen vele tieners, van hen ben ik geen ik ben reeds een dame van het rijpere leven…

Zomernacht De dagen glippen geruisloos over van zomer naar herfst van bloem naar blad mijn gevoel zo diep van binnen keert terug naar de basis waar jij stond je was er even echt voor mij zie je ogen kijken naar mij je armen gestrekt je mond schreeuwend kom, kom naar me toe de wind waait verwaaid je woorden onverstaanbaar glijden ze mijn…

Ziehier nog een korte toegift op de vier beschouwingen over holisme (beschouwingen Filosofie nrs. 64-67). Ze heeft betrekking op centrale en perifere functies en vormt m.i. een zinnige aanvulling op de verklaring die het holisme geeft van de gerichtheid van de natuur op synergie (vorming van gehelen die meer zijn dan de som van de delen). De gegevens…

Goden Op het groene eiland verleiden pubs en tinkers de goden van Paisley en de paus, Christen en Kelt, frontsoldaten van de wereld van gisteren, vrouwen met geweren, viswijven op minaretten roepen hun wrange lied in Allah's windstreken, Jupiters' bliksemend oog ziet vele ware goden ezels op een barre weg. Een vrije huid Prinsessekind…

Er lopen heiligen op straat. Ze zijn te herkennen aan hun onopvallendheid, aan hun onzichtbare mantels van een oneindige kostbaarheid die losjes om hen heen wapperen, aan hun verdriet. Als we ze tegenkomen lopen we ze voorbij. Maar we horen iets ruisen. Als we omkijken zien we dat ze zich losmaken van de andere…

Wintertuin Ik weet die middag in de winter angstige auto's schoven door een ijzelzee kristallen oevers, ruit van craquelé tocht van deernis en verbijsterd kijken in glas gegoten bomen kreunden: ga terug geluk is naar het noorden reizen, zei ik leven of bezwijken en later, wachtend voor het raam dacht ik het speeltje in mijn kinderhand…

Verstreken tussen paletmes en penseel (bij 'Titus aan de Lezenaar', Rembrandt van Rijn) Met aarden fijngewreven, in oliën gelengd grondt vloeiend vaste hand laag over laag donker omber-schaduwend het kind omvat rondom gezicht en handen - het peinzen gepenseeld in sober licht gevouwen - vonkt losser toets het rossig haar speelt tafelrood…

Verheugde stad Kinderen en vrouwen lopen met mei in het haar, met mei de bomen kunnen niet stilstaan en het water is van de wijs, je hoort het aan de fluitketels. Op een melkwagen rijdt de zon de oostelijke straten binnen, de zon, de malle bezorger brengt overal flessen licht. Vandaag zullen alle rieten stoelen ervan genieten, de tafeltjes…

Tot zover Je kunt het niet bevragen, het zijn die rood en groen gebloemde lichamen vol sussende woorden, het zijn die vrouwen in hun keukens vol warm brood. Ze hebben dikke bovenarmen kuiltjes in hun ellebogen harde, rode handen snoep en grote borsten voor het moegespeelde kind. Hoeken zijn het waar je uit kunt rusten. Om hen heen hangen…