Iedereen dacht dat ik gek was.
"Waarom kies je voor wiskunde als eindpresentatie op drama?"
Nou, omdat wiskunde drama is.
Vol spanning, vol fouten, vol emoties. En dit... is het verhaal van mijn grootste vergissing.
De vergissing van Pi. Het begon op een maandag. Regenachtig. Alles was grijs, behalve het schoolbord waarop professor Krans in witte…

Als vierjarig jongetje werd me door mijn pappa al opgedragen niet te wenen om elk wissewasje en ook: geen pappa meer te zeggen, hetgeen voortaan diende te worden verwoord als “vader”. Dat alles (ik schreef er op deze site in het verleden al eens over) als gevolg van de vermoedelijke invloed van door een dictator door nieuwe ideologieën verziekte cultuur…

Op zekere nacht klonk in het grote Spookslot van de Efteling een luid gebeier van de klok. Het dier, dat kraai heette, maar op een duiveltje leek, liet de klepel flink op en neer gaan. De draakvogels van de ronde zaal kwamen wild aan gevlogen. De spokende monniken naderden plechtig langzaam. Nog heel wat verschijningen doken op. In de grote ruimte…

En zo werd het zondag, de laatste van november en de regels in acht nemend mochten er dertig mensen in de zaal van het Hofpleintheater om de musical te horen en bekijken, waar Marloes een mooie rol in speelt, mijn oudste kleindochter en duidelijk eentje om - ook - trots op te zijn! Dochterlief haalde me op en we waren net op tijd. Nou moet ik bekennen…

Oma? Ja Marloes, vertel het eens en zo begint een gesprek tussen oma en haar kleindochter, zeg oma, ik mag meespelen in de club van lelijke kinderen, even ben ik stil, allerlei scenarios dwarrelen door m’n hoofd, kinderen, pesten, treiteren, kortom als ik mijn stem weer iets in bedwang heb zeg ik: maar dat meen je toch niet, daar doe je toch zeker niet…

Voor de welbekende, nodende ingang van die wonderschone grot, waarin betoverde elfen bij vollemaan dansen, staan twee grimmige reuzen, met een zware knots in de hand. Hun strenge ogen zien strak vorsend neer op de Eftelingbezoekers. De beide geduchte bewakers spreken met een zware stem, doordringend en bars. Zowel jeugd als ouderdom wordt op het hart…

,Het publiek moet zwijgen als het graf en ik geef u drie jokers mee zodat u bij het niet zeker weten van het juiste antwoord jokers heeft. ,Voor de betovering van de zaal schakelen we de grote lamp van het plafond uit. ,Goed Jan zullen we beginnen maar? ,Ja,gaat uw gang Benny! Vraag 1. ,Waarom heeft de stad Almere geen kerktoren die enigszins…

Ik verlangde naar een schouwburgvoorstelling in Hoogeveen. Daar hebben ze een schouwburg met buitenproportionele grote afmetingen. Het staat aan een vreemde laan en het is een bezichtiging meer dan waard. Tsjonge wat een super schouwburg hebben ze daar in Hoogeveen! Het gebouw is vijfennegentig meter hoog en in het gebouw staan twintigduizend…

Wat zeg je, lieverd? Ben je moe? Maar het is pas elf uur… Ga je slapen? Weet je het zeker? Heel zeker? Heel, héél zeker? Oké, lieverd. Ga dan maar lekker slapen. Ja? Is goed. Ik zal je niet meer storen. Vergeet je trouwens niet het licht op de badkamer uit te doen, lieverd? Is slecht voor het milieu als die lamp onnodig brandt. En het…

Toneelgezelschap Shanker, verbonden aan Stadstéjatur De Groenmarkt, is voor het komende tééjaturseizoen 2008/2009 weer bezig gegaan met alwéér een schitterend nieuw Notail-stuk van eigen bodem. De voorlopige werktitel ervan is geworden 'Dordrecht, wrat aan het water' en om de Nederlandse kern-cast compleet te maken zoekt het Crea-team voor Multimediaal…

Ik geef het toe, ik ben De zwarte hand. Sorry Rina, Jan, Klaas, Kees en Piet, ik heb met gevoelens gespeeld en dat had ik niet mogen doen. Ik maakte de fout door te denken dat ik een fout mocht maken, dat trek ik terug, sorry. Volgend jaar, we hebben het dan over 2006, wordt alles beter, haal ik een wit voetje bij u allen, want dan kunt u met terugwerkende…

Niemand kende haar eigenlijk. Echt niemand. Mensen dachten dat ze haar kenden maar ze deed zich anders voor als dat ze was. Ze deed zich voor als iemand die ze maar met moeite kon zijn. Een aardig, lief, behulpzaam en trouw meisje. Maar wat deed het er toe! Ze deed zich gewoon zo voor en iedereen dacht gewoon dat dit haar echte persoonlijkheid was…

'Een ongeluk zit in een klein hoekje'. Ervaringsdeskundigen weten dat maar al te goed. Het is absoluut niet leuk als je daarover kunt meepraten, het geeft wel aan dat je inmiddels weet dat niets is zoals het lijkt. De opkomende zon gaf die ochtend de horizon al een immens rode gloed, terwijl de wekker ervoor zorgde dat jij en ik daarvan getuige…

Terwijl kinderen spelen en scholieren langs fietsen, aanschouw ik de tuin met een hoge heg als afscheiding, die dient als grens tussen privé en openbaar. Mensen willen opzichzelf en mensen willen samen. Privé douchen en openbaar klagen. Het ene vanwege 'schaamte' en het andere om vooral niet alleen te staan. Eendracht maakt macht. Collectief…

De rand van het zwembad was overvol, het water verlaten, althans er zwommen geen mensen maar er dreven drie levenloze katten en honden in. Niemand zei iets, een beetje ongewoon voor zo'n situatie zou je denken. Echter, het betrof een doordeweekse dag in de kibboets. "Hopperdehop', zei de directeur van de krankzinnigeninrichting op opgewekte wijze…