Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

Lieve Mama, voor jouw deze brief

We zullen je met een glimlach herinneren op vele momenten van de dag, 's morgens bij het smeren van een biscuitje, 's middags een biscuitje bij de koffie én om 6 uur als iemand nieuwsgierig vraagt wat we vanavond eten, want dan is het antwoord “husse met je neus ertussen”. Ja zelfs 's avonds laat wanneer ik melig “tuit-tuit lala” ga roepen, ook dan weet ik gelijk weer van wie ik dat heb. We hebben wel gelachen Mama.

Lieve Mama, wij en onze dieren, wat was je toch verdraagzaam. De honden allemaal eigenwijs en luisteren deden ze niet, maar toch allemaal even lief. De kat bij je op schoot snorrend en voldaan, hier had hij rust. Op het hoogtepunt waren er in onze rijtjeswoning, zeg maar gerust rijtjesboerderij, een tamme rat, een knoert van een aquarium, een stuk of 40 duiven, een hok vol konijnen, een kat en de hond. Ja, dat leek heel gewoon een hond, maar dat moest dan natuurlijk ook gelijk een Duitse dog zijn… Sorry, Mama we hebben het je ook niet altijd gemakkelijk gemaakt.

Lieve Mama, je hebt ons zoveel bijgebracht. Niet alleen van onze veters tot onze muts, maar ook de waarheid & geen gedraai, verantwoording nemen & je eigen boontjes doppen, het houden van dieren, bloemen en planten, over liefde en trouw in voor, maar ook in tegenspoed. Zelfs op latere leeftijd kwam de boodschap nog wel aan als je even subtiel en met jouw humor terecht ging wijzen met opmerkingen als… “ Ja, ja, doe niet vandaag wat je tot morgen uit kan stellen”…. Bedankt Mama.

Lieve Mama, kort nadat wij uit huis waren kwamen de eerste kleinkinderen, wat heb je toch genoten van ze en wat heb je ze verwend. Ik weet dat wij verwend zijn, maar sinds ik je met de kleinkinderen heb gezien merkte ik dat het nog veel erger kon. Eergisteren vroeg de allerkleinste dan ook aan haar moeder “Oma moet wel weer wakker worden hoor”; helaas kun je aan haar verzoek niet meer voldoen, maar wees gerust: wij zullen de kracht en liefde die we van jou hebben gekregen op ze overbrengen … zodat jij rustig kan slapen Mama.

Lieve Mama, je vocht en je vocht opnieuw, uiteindelijk ruim 30 jaar strijd. Je voerde die strijd met wapens als wilskracht, moed en optimisme. Het was een ongelijke strijd, maar toch, bij jou waren deze wapens zo sterk dat je telkens opnieuw als overwinnaar uit de strijd kwam. Op het laatst levend van dag tot dag, van uur tot uur, maar lieve mama, uiteindelijk kon je deze strijd niet winnen en je hebt nu lang genoeg gestreden, dus rust nu maar, het is goed zo. Want je bent er nog, hier bij ons, in ons hart… klopt jouw hart voor altijd door.

Wij houden van je,

Je kinderen

Door mij geschreven en voorgelezen op de plechtigheid.

Schrijver: Edward Bergevoet, 29 sep. 2006


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,3 met 10 stemmen 1.782



Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
Datum:
30 sep. 2006
Email:
Naam:
hannah
Datum:
30 sep. 2006
wat zijn kinderen toch bevoorrecht als ze zo'n moeder hebben gehad als die van jullie en wat is een moeder bevoorrecht als ze kinderen heeft (gehad) als jullie. Uit je voordracht spat de liefde voor jullie moeder. Heel mooi geschreven.
Veel sterkte toegewenst.
Naam:
Eric Martens
Datum:
29 sep. 2006
Email:
jhmartenshome.nl
Een mooie en moedige brief. Weet dat jullie moeder altijd bij jullie zal zijn. Niet alleen in alle herinneringen en gedachten, maar ook in de onschuldige lach van een kind, een plotselinge bries langs je wang of een onverwachte knipoog uit de sterren. Je bent nooit alleen. Sterkte.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)