start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (132)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (39)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (168)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (98)
muziek (40)
natuur (91)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (77)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (134)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (60)
vrouwen (88)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (148)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5257):

Truus of Chantal?

Bijna twee jaar had Koos het er op zitten. Nog een jaar gevangenisstraf en dan was hij weer vrij man. Hij was nu dertig en woonde samen met Truus. Ze bezocht hem regelmatig. Koos bleek een notoire dief te zijn, die regelmatig bejaarden- en ziekenhuizen bezocht om vooral geld en sieraden van patiënten te stelen. Bij een huiszoeking thuis trof de politie veertig gouden horloges en vijfendertig gouden armbanden aan. Een verpleegster zag het een keer op heterdaad gebeuren bij een kankerpatiënt, die in een terminale staat verkeerde. Hij stal haar sieraden en een portemonnee met veel geld. Hij zag dat hij gesnapt was en vluchtte, maar ze had zo'n goed signalement van hem, dat de politie hem gauw te pakken had. Hij was namelijk een oude bekende van de hermandad.

Met Truus, een lieve vrouw van in de dertig, woonde hij samen in hetzelfde dorp van haar ouders op de Veluwe. Hij had haar tijdens een vakantie ontmoet. Zij was stapelgek op Koos, maar haar ouders zagen hem niet zitten, omdat hij hun geloof niet had. Koos was katholiek maar ging niet naar de kerk en Truus was gereformeerd. Op zondag ging ze twee keer naar de kerk en zoals alle kerkgangers, helemaal in het zwart gekleed. Koos was wel een keer met haar meegegaan naar de kerk en zat zich daar te ergeren aan die zwartgalligheid van die lui. Geen lachje kon van hun gezichten af.

Tot overmaat van ramp liet hij tijdens de preek van de dominee een keiharde wind. De dominee keek naar hem met een woeste blik, geen straaltje liefde was bij hem te ontdekken voor zijn schaapje. De ouders van Truus hadden het nu helemaal bekeken met Koos, hij werd niet meer in hun woning toegelaten. God is liefde, maar niet bij hen. Truus liet hem niet in de steek en wachtte geduldig tot hij weer vrij kwam. Ze was in haar woning een winkeltje begonnen met breiwerk. Haar jongere zuster was in verwachting van een gereformeerde boerenjongen en ging zij alvast sokjes en truitjes voor de kleine breien.

In de gevangenis was ook iets gebeurd, Koos was namelijk verliefd geworden op een bewaakster, een stevige jonge aantrekkelijke blonde vrouw. Dat was van haar niet onbeantwoord gebleven. Het was liefde op het eerste gezicht. Als ze dachten onbespied te zijn, en zij de lunch bracht door het geopende luik, hielden ze elkaar de handen vast en knepen erin en zeiden lieve woordjes zachtjes tegen elkaar. Hij mocht zachtjes haar naam zeggen. Chantal heette ze. Andere gevangenen mochten het niet merken, dat ze verliefd op elkaar waren. Dat gaf moeilijkheden. Die verliefdheid gaf hem voordeeltjes, ze gaf hem stiekem extra lekkere hapjes, zoals kroketten en gevulde koeken en ook een keer hasj.

Op een ochtend moest Koos bij de directeur van de gevangenis komen. Hij werd begeleidt door Chantal, de blonde bewaakster. Ze moest net doen of ze een strenge bewaakster was, maar in een onbewaakt ogenblik greep ze hem vast om hem een kusje te geven. Toen hij de kamer van de directeur, een grote brede man met een zwarte snor, binnenkwam kwam hij al naar hem toe en gaf Koos een hand.
''Ga zitten'', zei hij.
Koos was in spanning, wat hem verteld zou worden.

''Het volgende Koos, vanaf nu ben je vervroegd in vrijheid gesteld. Uit verschillende rapporten is gebleken, dat je in gevangenschap zeer netjes hebt gedragen. Teken effen en dan is alles beklonken. De bewaakster brengt je naar de foerier voor teruggave van je kleding en spulletjes. Het beste met je en ik hoop je hier niet meer te zien.''
Hij kreeg een hand van hem en kon gaan. Koos was sprakeloos. Op de terug weg naar zijn cel zei Chantal, dat ze een goed woordje voor hem had gedaan. Ze wilde nu weten wat hij ging doen.

Dat gaf hem een tweestrijdig gevoel. Moet hij naar Truus gaan of met Chantal verder gaan. Wat vervelend was dat nou. Zijn gevoel zei, dat hij naar Truus moest gaan, met haar woonde hij immers al jaren samen als man en vrouw, maar nu was een tweede vrouw op zijn pad gekomen, die verliefd op hem was. Hij besloot het verkeerde. Truus was nog niet ingelicht, dat hij vrij was gekomen. Ze zou overmorgen hem weer bezoeken. Chantal had een dag verlof genomen en samen namen ze intrek in een motel. Daar hebben ze hartstochtelijk de liefde bedreven. Ze namen daarna, zij met tranen in haar ogen, afscheid van elkaar. Hij ging toch maar naar zijn Truus.

Schrijver: kees niesse, 28-04-2014


c.h.niesseatkpnplanet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: misdaad

Deze inzending is 48 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:30-04-2014
Bericht:Okay, Koos koos dus voor zijn trouwe Truus, die geld verdiende met breiwerk, maar wat voor werk ging hij zelf doen? Werd hij breiwerkverkoper of bejaardenverzorger? Zijn schoonfamilie keek hem natuurlijk nog altijd met de nek aan, want twee geloven op één kussen...
Die Chantal wipte weer met de zoveelste gevangene... Koos werd na jaren de directeur van het bejaardentehuis in Dokkum, waar zijn oud-gevangenisdirecteur bij hem zijn laatste jaren sleet... 'Psst!', zei de oude man, 'die nymfomane Chantal heb ik een jaar na jouw vrijlating ontslagen!, maar wat was ze lekker in de seks hé!'...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)