start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5634):

Ze waren weer gelukkig

Henk en Ingrid zijn beiden van middelbare leeftijd en hebben vaak ruzie. Daarom voelt hij zich eenzaam. Ingrid had haar oog laten vallen op de buurjongen van twintig jaar, een heel lieve knappe jongen. Op een warme dag in mei had Henk haar betrapt met die jongen in de schuur. Zij lag op de tafel met de benen wijd en de buurjongen wist van wanten.

Het was op een warme zaterdagmorgen. Ingrid was naar haar werk. Gisteravond had hij weer bonje gehad met zijn vrouw. Henk dacht, ik moet van haar af. Dat kreng gaat maar vreemd. Toen hij naar buiten keek, zag hij Chantal aan de overkant een stoel op de stoep zetten en ze ging erop zitten. Zij was gekleed in een rode string.

De telefoon rinkelde.
''Met Henk Jansen.''
''Ja lieverd, hier met Chantal. Ik heb een vraag, wil jij voor mij twee witte broden halen bij de warme bakker, zelf kan ik niet, want ik ben uitgegleden over een drol die vlak voor de deur lag. Wat woont hier toch een hoop schorem, hé? Nou zit ik hier met een verstuikte enkel.''

Henk dacht, natuurlijk moet ik zo'n lekker mokkel helpen, en zei:
''Doe ik voor je, schat.''
''O ja, nog wat lieverd, wil jij in de lingeriezaak tegenover de buurtsuper voor mij een paar zwarte nylons kopen, doe je wel voor me, hé?''
Attenoje, dacht hij, ook dat nog.
''Komt voor zijn roodkoperen'', zei hij. Eigenlijk had hij daar geen zin in.

''Schat, wat bedoel je met roodkoperen?''
''Dat is Rotterdams en betekent: komt in orde.''
''O, ik dacht aan iets anders.''
Ze zal wel aan een piemel denken, dacht hij.
''Ik zal zorgen, dat er een borrel voor je klaar staat, schat.''
''Die gaat er altijd in, lieverd van me.''

Na de bakker ging hij met lood in zijn schoenen naar de lingeriewinkel.
Hij keek eerst of er geen volk in de winkel was. Een dame stond af te rekenen en toen die naar buiten kwam, ging hij naar binnen. Een jonge dame met blond haar en half zichtbare borsten kwam hem tegemoet, en zei:
''Dag mijnheer, kan ik u helpen.''

''Ik zoek een paar zwarte nylons'', zei hij stotterend.
''Voor u zelf, mijnheer?''
''Neen zeg, zie ik zo bleek, het is voor de buurvrouw. Ze is over een drol uitgegleden en heeft haar voet bezeerd. De verkoopster kwam niet meer bij van het lachen.
''Welke maat heeft ze, mijnheer?''
''Daar vraag je me wat, dat heeft ze niet gezegd, maar ze is lang en slank.''
''Voor alle zekerheid zal ik de grootste maat meegeven.''
''Doe maar.''

Op dat moment kwam er een man binnen, heel deftig pratend en met zijn handen gebogen voor zijn lijf en zei lachend tegen hem:
''Dag schat, kan ik wat voor je betekenen'', en hij legde zijn hand op zijn kont.
Het meisje moest lachen, want het was de haar bekende homo, die vaak lingerie koopt, zoals nylons en bustehouders. Henk moest daar niks van hebben, en zei:
''Handen thuis, hé.''
''Wees maar niet bang hoor, ik doe je toch niks, gekkie.''
Het meisje had de grootste lol.
Snel betaalde hij de rekening en verliet de zaak.

Toen Henk terug was in zijn straat zat Chantal niet meer buiten. Hij belde aan.
''Ben jij het, Henk?'', riep ze.
''Ja, ik ben het.''
''Kom maar binnen, schat en doe de deur achter je op slot.''
Neen toch, dacht hij, waarom de deur op slot. Wat is ze van plan?
Hij ging de kamer binnen en zette de boodschappen op de grond bij de tafel.

''Kom bij me zitten schat, heb je de nylons meegenomen?''
''Ja, hier zijn ze.''
''We drinken eerst een borrel, liefje. Wil jij inschenken, doe maar tot aan het randje. Het is een heerlijke zachte borrel, glijdt zo weg in je keel.''
Hij schonk voorzichtig de glazen vol en pakte het glas van de tafel en gaf het met een lichte buiging aan haar.

Chantal liep nu alleen in een rode string.
''Kom lekker dicht naast me zitten'', en ze tikte haar glas tegen dat van hem en kneep met haar andere hand in zijn bil.
Jezus, wat gebeurt hier, dacht hij.
''We nemen er nog één, heerlijke buurman van me.''
Zij schonk weer in en het begon hem te smaken. Na de vijfde borrel zat hij op haar welgevormde roomkleurige dijen en zij gaf hem kusjes in zijn hals en kriebelde hem achter zijn oren.

Opeens zei ze:
''Buurman, we doen het, pak die nylons en dan mag jij ze bij mij voorzichtig aantrekken.''
Van schrik kreeg hij bijna de diarree.
''Hoe vind je ze, kaboutertje van me'', en ze keek hem lodderig aan.
Hij vond haar erg aantrekkelijk en dacht Ingrid doet het met de buurjongen, ik heb ook mijn behoefte. Toch wilde hij niet te ver gaan en dacht naar huis te gaan, want ieder ogenblik kon zijn vrouw thuis komen.

Hij zei:
''Ik wil graag het geld van je dat ik heb voorgeschoten.''
''Eerst mijn kousen aantrekken'', zei ze met een dubbele tong.
Hij vermoedde wel wat ze wilde, maar daar had hij geen zin in en hij wilde weggaan.
Ze werd woedend en gooide een asbak naar hem, die hij gelukkig kon ontwijken. Snel was hij buiten en liep naar de overkant. Ingrid was al thuis en hij werd onmiddellijk door haar uitgekafferd.
''Zeker weer zitten zuipen met die del aan de overkant, hé. Ga je nest in en je roes uitslapen.''

Toen hij weer nuchter was, hadden ze een gesprek waar ze nou eigenlijk mee bezig waren en ze keken elkaar langdurig aan. Hij stelde haar voor vanavond naar een restaurant te gaan. Zij glimlachte en vond het een uitstekend idee. Laat thuis gekomen sliepen ze weer bij elkaar en waren van plan hun huwelijk in stand te houden. Ze leefden niet meer naast elkaar, maar deden dingen vaak samen en ze waren nog lang en gelukkig en ook gezonder bij elkaar.

Schrijver: kees niesse, 09-06-2015


c.niesse1931atgmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

Deze inzending is 112 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)