start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5693):

Thank you for calling

Gewoon een telefoontje van gewoon een bekende, maar dan iemand die je niet zo vaak spreekt en dus niet van alle narigheden op de hoogte is, want je kunt je vast wel voorstellen dat niet iedereen op de hoogte gebracht hoeft te worden? Toch? Zo'n simpel telefoontje waarin belangstellend en dus niet langs de neus weg, (want dat kan ook hoor, mensen die vragen hoe het met je gaat maar tegelijk beginnen over de geweldige vakantie of over de prestaties van de kinderen, je kent dat wel) gevraagd wordt: hoe IS het er nu mee?

Dan schrikt ze toch wel, als ik eerst vraag; de korte- snelle versie of het gehele verhaal? Nou vertel op en ik steek van wal, want laten we wel wezen, twee maanden aan het klooien, twee maanden bezig met van alles en nog wat, dat leg je niet in twee minuten uit en ze luistert. Ze luistert, en ze luistert nog steeds. En dat is wel ZO knap, dat een mens LUISTERT naar je. Want vergis je niet, we denken dat mensen ook bedoelen, dat wanneer ze vragen: hoe het met je gaat, ze ook belangstellend zijn, maar dat is ff niet zo.

Het is een automatisme geworden om mensen te vragen hoe of het gaat en dus hebben we geleerd om antwoorden te geven als: het gaat best, het gaat wel, of: het kan beter, ach een mens wordt creatief nietwaar? Maar PURE belangstelling, wachtend op antwoord, zonder in de reden gevallen te worden, das tegenwoordig ver te vinden. Daar is de wereld te druk voor, daar heeft de mens het te druk voor, daar is de tijd niet meer voor en die tijd zou een mens wel moeten hebben, maar wie ben ik om te bepalen wie er hoeveel tijd ergens in steken mag.

Gewoon een telefoontje van een gewoon iemand die gewoon vraagt: hoe gaat het met je het LIJKT zo gewoon maar is het in deze tegenwoordige tijd om de drommel niet. Terwijl we dat eigenlijk.......moeten

Schrijver: An Terlouw, 18-08-2015


An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: tijd

Deze inzending is 61 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)