start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (128)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (328)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (238)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (28)
humor (377)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (52)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (96)
muziek (40)
natuur (91)
oorlog (107)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (86)
welzijn (51)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (146)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5895):

Hij likte mijn wangen

Door de reïncarnatie die ik steeds moest ondergaan heb ik gelukkig de strijd meegemaakt tussen de Germanen en de Romeinen. Mijn ziel is in de loop der tijden vaak overgegaan in een andere gedaante, maar heden ben ik weer mens. Mijn broer Jozef was minder gelukkig en is tijdens een gevecht met een Romeinse soldaat op de Rijn dodelijk gewond geraakt door een zwaard. Toch is hij heden weer terug gekomen in de gedaante van een grote zwarte hond en wist mij te vinden in het huisje, dichtbij de hei. Hij had mij wel aan het schrikken gemaakt, want toen ik boven in de slaapkamer tegen drie uur wakker werd zag ik beneden licht branden. Misschien is kenau Alie weer terug, dacht ik.

Voor alle zekerheid pakte ik van onder mijn bed mijn Lee Enfield, een geweer uit de Tweede Wereldoorlog. Voorzichtig liep ik een paar treden de trap af en kon ik in de keuken kijken, waar volop het licht brandde. Ook rook ik koffie. Ik kreeg bijna een hartverzakking toen ik een grote zwarte hond een kopje koffie zag drinken. Mijn geweer had ik al op hem gericht, maar de hond zei in beschaafd Nederlands:'' niet schieten Kees, ik ben Jozef, je broer.''

Toen was ik hevig ontroerd en legde ik mijn armen om zijn grote kop en met zijn grote tong likte hij mijn wangen. Ik schonk voor ons nog een bakkie koffie in en Jozef vertelde mij, dat hij in de tijd van Julius Caesar, ruim voor Christus geboorte, gevochten had tegen de Romeinen. Later was keizer Augustus aan de macht en die liet grote forten bouwen aan de zuidelijke kant van de Rijn.

Daar liepen de Romeinse soldaten in rok en met blinkende helmen en gewapend met zwaarden en schilden te loeren of ze Germaanse vrouwen zagen, want die vonden ze zo mooi in hun kleurige kleding van wol. Ook hadden ze bewondering voor de Germaanse soldaten die met strijdwagens en ijzeren wapens aan de overkant van de Rijn de Romeinen in de gaten hielden.

Tot een echte oorlog kwam het niet, er werd zelfs handel met de Romeinen gedreven. De Germanen waren gek op de wijn, die de Romeinen uit Frankrijk importeerden. De Germanen dreven handel in vee en landbouw en waren zelf gek op grote hoeveelheden eieren en vlees. Op anderen plaatsen aan de Rijn slaagden de Romeinen er niet in de Rijn over te steken en leden grote verliezen.

De Germaanse troepen kregen later hulp van de Friezen. In de veldslagen die volgden vonden veel Romeinse soldaten de dood met het gevolg, dat keizer Claudius in 47 n Chr. stopte met verdere veroveringsplannen. De Rijn bleef voorlopig de grens.

Tot zover vertelde Jozef zijn verhaal. Zelf weet ik mij te herinneren, dat ik zwaard gevechten leerde van mijn vader en dat ik de veld smid moest helpen wapentuig te maken of te herstellen. Onze moeder leerde de jonge Germaanse meisjes kleding te breien in verschillende kleuren. Onze maaltijden waren verrukkelijk, vooral met veel eieren en rundvlees in grote ijzeren potten boven het vuur en met de nodige rode wijn hadden we een goed leven.

Van het Christendom wisten we nog niets, alleen waren we bang voor onze goden, zoals Wodan. We zagen hem vaak langs de hemel gaan en hij vuur naar beneden wierp. We waren echt bang voor hem. Wat ik mij nog herinner, dat vader en moeder overgeplaatst werden naar een ander Germaans kamp en dat mijn broer Jozef gedood werd door het zwaard van een Romeinse soldaat die het gewaagd had met een bootje de Rijn over te steken. Toevallig had Jozef de wacht en werd door de Romein gedood. De ziel van Jozef is overgegaan in een klein keffertje en ik heb later heerlijk gehuppeld in de wei als een geitje.

Schrijver: kees niesse, 13-04-2016


c.niesse1931atgmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: oorlog

Deze inzending is 55 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)