start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (61)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6027):

TWIJFELSTER

Het was een late wintermiddag.
Erik, het zesjarige zoontje van de boswachter, dwaalde alleen in het bos rond. Telkens schoot hij met zijn vingers een breed, rood elastiek weg.
"Oh, daarnet trof ik een paaltje. Maar nu schiet ik nog verder... Klets! Tegen een boomstronk aan. Tjonge, eens mikken op die ree, daar in de verte. Jammer, dat dier springt weg."
Erik liet dat elastiek nog heel wat keren gaan. Tenslotte werd het te donker om goed te schieten.
"Gauw naar huis toe! Het bos wordt zo griezelig en koud... Rennen maar."
Erik had niet gemerkt dat hij ver van het pad af was gegaan. Snel holde hij tussen de bomen door, die in het donker net geweldige, schimmige reuzen waren. Gillend ging het jongetje al vlugger en vlugger, kon het pad niet meer vinden! Ineens... Daar zweefde een vlam voort. Erik als de wiedeweerga er achter aan!
"Erik, kereltje. Wat moet dat hier zo alleen?"
Vader had in het bos rond gekeken en het gillen van zijn zoontje gehoord. Een geweldige opluchting!
"Maar welke onverlaat heeft dat brandende papier hier neergegooid en is stilletjes weggeslopen!?" schreeuwde vader boos. Hij pakte een lange, dunne stok, sloeg daarmee het vuur uit.
"Erik, het puntje van de stok laten we branden. Houd jij die maar vast. We lopen met een grote fakkel naar huis."
Trots hield Erik de vlam hoog boven zijn hoofd.
Achter hun huis stond een kerststalletje met mooie beeldjes er in : de herders en de wijzen bij Jezus' kribbe.
Vader doofde de brandende stok met een natte doek.
"Wacht eens!" riep Erik. Hij schoof zijn breed elastiek om de nog roodgloeiende punt. Het elastiek vatte vlam. Erik hield het vlak voor de kerststal. Een sierlijk kringetje van sidderend vuur!
"Mooi bedacht, jochie, "prees vader. "Zo maak jij een ster van Bethlehem. Ja, de ster, die twee verschillende kanten heeft. Dat hemellichaam leidde de wijzen eerst verkeerd naar Jeruzalem en de wrede koning Herodes. Daarna bracht het de drie mannen gedienstig naar de geboorteplaats van onze Zaligmaker.
Die ster danste heen en weer tussen de verfoeide wichelarij en de Boodschap van God. Ja, hier strijdt occultisme met Evangelie.
Laten we die ster maar voor een onvatbaar vraagteken houden, en verder het kerstfeest vrijmoedig vieren."

Schrijver: Han Messie, 15-11-2016


hmessieatlive.nl


Geplaatst in de categorie: kerstmis

Deze inzending is 214 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)