start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (132)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (240)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (108)
feest (41)
film (3)
filosofie (141)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (29)
geweld (46)
haiku (3)
heelal (39)
hobby (30)
humor (379)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (60)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (172)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (98)
muziek (40)
natuur (94)
oorlog (107)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (128)
overlijden (77)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (107)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (62)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (41)
voedsel (45)
vriendschap (83)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (35)
werk (95)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (150)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6341):

In de ban van de kou....

Als de zon net uit de woonkamer verdwenen is, koelt het sterk af binnen. Logisch natuurlijk want de zon geeft ook achter de ramen aardig warmte af! Scheelt stoken ook nog en al hebben we centrale verwarming en nee, geen open haard want die gaan in de ban hoor, maar als dus de cv aanmoet dan duurt het toch nog wel even voor de knop omgedraaid wordt, want de warmte is blijven hangen en dus is het hier heel erg prettig toeven!

Er liggen honderd en een dingen die ik “zou kunnen doen” maar ja, ik heb me laten verwennen door de zon nietwaar? Dus die 101 dingen blijven liggen, ze lopen niet weg en omdat ik dat ook niet doe, zit ik gerieflijk na te zomeren in m’n stoel. De vogel zingt het hoogste lied, muziek staat zalig aan op “onze muziek”: in dit geval de Everly Brothers, niet verkeerd hoor!

Een laagje op de sloot voor de deur en het nieuws gaf aan dat er zelfs hier en daar al geschaatst kon worden, nu maar duimen kruisen voor de tocht der tochten! Het zou fenomenaal zijn als die weer verreden kon worden, zitten we allen aan de buis gekluisterd natuurlijk! Intussen laat Abba zich horen, kunnen we alle liedjes meezingen ook nog! Tja, december 1974, logisch dat wij dat herkennen toch?

Wie wil zo’n zondagmiddag nou niet? Ik zou van alles kunnen doen, maar er staat nergens 'spoed’ op en dus ligt dat er morgen ook nog wel. De vogel zingt, eega fluit mee en ik warm me aan de zon! Puur genieten dus. De kou is buiten, krijgen we sneeuw maar vandaag is: juist vandaag!

Schrijver: An Terlouw, 20-01-2019


An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: actualiteit

Deze inzending is 95 keer bekeken

3/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:©Inspiratiewater
Datum:04-02-2019
Bericht:Sfeervol stukje en herkenbaar, dat gevoel van "eigenlijk zou ik"..."nou ja, morgen dan maar."


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)