start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (133)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (108)
feest (41)
film (3)
filosofie (144)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (29)
geweld (46)
haiku (4)
heelal (39)
hobby (31)
humor (381)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (60)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (173)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (153)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (98)
muziek (40)
natuur (94)
oorlog (108)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (77)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (107)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (42)
voedsel (45)
vriendschap (83)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (35)
werk (95)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (152)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6340):

Haute Cuisine

Het is mijn beurt om te koken. Om heel eerlijk te wezen, mijn vrouw kookt meestal, maar ik vind het soms ook leuk om te doen, en dan zeg ik maar dat het mijn beurt is. Meestal probeer ik zo snel als mogelijk is te koken. Ik vind het risico gewoon te groot, dat als je soms een ander-half uur in de keuken bezig mocht zijn, en het niet echt lekker is, de aardigheid er snel van af gaat.
Nee, ik kook modern, snel, liefst moet het klaar zijn bin-nen een half uur, zonder poespas, maar wel voedzaam en gezond.
Wat wil je nog meer.
Vandaag zilvervliesrijst met quinoa, spelt, granen en weet ik wat al niet – een kleine 10 minuten koken en daarna afgieten en een kwartiertje laten staan, allemaal zoals op de verpakking staat vermeld. Het is al voorgekookt door ene meneer of mevrouw Lassie, ik ga er tenminste vanuit dat het niet die slimme hond betreft – die moet al lang dood zijn.

Rustig rustig dames, ik weet het erg flauw en allemaal overbodige informatie, maar er zijn ook heren die dit lezen en die probeer ik aan het verstand te brengen dat het echt niet zo moeilijk is om iets eetbaars klaar te maken, mede om u dames een keer te ontlasten – dus rustig maar.

In de tussentijd als de rijst kookt en hiervan bijkomt, mik ik geschoonde(dit scheelt minimaal een half uur werk in de voorbereiding en verschaft aan iemand anders zoiets als werkgelegenheid) kleine spruitjes in een pan en laat die zo tussen de 10 en 15 minuten koken en proef na 10 minuten of ze al gaar zijn. Even voor de heren – prik een spruitje uit het kokende water aan een vork – en houdt hem even onder de koude kraan, anders verbrand je je bakkes.
Hallo zie ik een enkele man na deze tekst denken, we zijn niet achterlijk. Nee, natuurlijk niet maar toch gaat het vaak om de kleine details, die je nooit in de kookboeken vindt. Het zijn de details die je een oorlog doen winnen of verliezen – ook in de keuken. De bovenstaande tekst valt wel even onder mijn verantwoordelijkheid, ja – begrijpt u.
Goed als de spruitjes koken, pak ik een winterwortel snijd hem in kleine blokjes en voeg dit bij de pan met spruitjes.
Aan het begin heeft u natuurlijk al lang een koekenpan met olijfolie op het vuur gezet. Als er een donkerblauwe enigszins zwarte vettige stinkende walm opstijgt, dan heeft u het vuur te hoog staan – temper het vuur dan, doe het het liefst even helemaal overnieuw met verse olie.
Fruit hierin uien(in stukjes gesneden) en eventueel een teentje knoflook. Even voor de heren, dit is dat witte uiachtige bolletje wat uit meerdere delen bestaat – die delen noemen we de teentjes.
Ach, intussen is de groente ook zo’n beetje klaar en bakken we op half hoog vuur de vegetarische spekjes. Bij voorkeur de uitjes even verwijderen (anders worden ze zwart, wat niet zo hoort) – leg ze maar even op een bordje. Na een paar minuutjes zijn de spekjes ook klaar.
Schep de rijst op een bord en drapeer (dit klinkt toch al veel lekkerder dan bijvoorbeeld het woord mik) de groenten en de spekjes er over heen. Je weet niet wat je proeft – inderdaad alsof er een engeltje over je tong piest en dat binnen een half uur. Een feest voor het oog.

Al doende ontspruit bij mij het idee om voor ons mannen en carrièrevrouwen toch eens een echt goed kookboek met duidelijke instructies en snelle goede voedzame gezonde recepten te maken. Dit verhaaltje vormt dan ook even een proefballonnetje. Ik wacht lijdzaam de reacties af. Hopelijk smaakt het naar meer. Mijn vrouw is echt dolenthousiast en stimuleert mij om nog meer te gaan koken, om het te perfectioneren. Ach fijn toch, een vrouw die zo helemaal achter je staat en met je meeleeft en je stimuleert. Ze zegt: ‘ik wist dat je het in je had, geef je creatieve kant de vrije hand.’ Lief toch.
Dat ik dat nog mag meemaken. Zij houdt van mij en vooral van mijn ‘kookkunsten’.

Schrijver: catrinus
Inzender: C.A. de Boer, 19-01-2019



Geplaatst in de categorie: hobby

Deze inzending is 92 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:An Terlouw
Datum:29-01-2019
Bericht:Met een brede glimlach gelezen! Alsof ik mijn eega in de keuken zie staan! Geweldig gedaan en ga gerust wat vaker de keuken in, je zult verrast zijn van wat je er allemaal doen kunt!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)