Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

Wat Dieren Blootleggen

Gisteren wandelde ik door het bos, waarbij je tegenwoordig in de herfst wel moet opletten, voor je het weet lig je door, een door bladeren, verborgen tak op je snufferd. Na me weer een beetje toonbaar gemaakt te hebben, begaf ik me weer op het hoofdpad. Even verderop kwamen er twee ruiters op, grote werkelijk prachtige Friese paarden, aanlopen. Ze liepen rustig, want, ik zag dat ze in de verte een man met een Staby passeerden.
Ik zag hem naar achter wijzen. De jonge meiden er op attenderend dat ik er met drie grote honden aankwam.
Ze riepen dan ook of het vertrouwd was. Ja hoor die van mij doen niks. Natuurlijk hield ik ze voor de zekerheid even aan de halsband vast. Uit nieuwsgierigheid willen ze er nog weleens op af lopen.

Wat een prachtig machtig beeld vind ik dat toch. Twee van die grote zwarte statige trotse Friese paarden. Een van de rassen die echte gratie uitstralen .
Plots schiet me door het hoofd: gek bijna altijd zie je meiden en dames paardrijden. Misschien dat de heren er na werktijd geen zin meer in hebben, want er komt ook veel verzorging bij kijken. Maar goed ook in het weekend zijn het meestal dames die paardrijden.

Wat zit daar toch achter. In gedachten probeer ik dit alles even van alle kanten te bekijken en vermoed dat het zo zit: het zijn meiden die of thuis niet veel in te brengen hebben. Klopt niet helemaal denk ik, want paardrijden is een dure hobby en die meiden hebben om dat voor elkaar te krijgen juist wel wat in te brengen. Maar waarom anders dan? Vermoedelijk zijn veel van die dames vroeger van die meisjes geweest, die eindeloos het haar van hun
‘my little pony’ borstelden en dit gewoon als grote meid zijn blijven doen.
Het zijn volgens mij dames met een sterke persoonlijkheid. Meiden die iets willen beheersen en of overheersen. Meiden die iets durven aanpakken. Ach, het lijkt ver gezocht, maar laat die types maar even de revue passeren. Britt Dekker, Ankie van Grusven, Beatrix en natuurlijk niet de minste in dit rijtje mijn vrouw. Het zijn allemaal sterke persoonlijkheden, waarvan een enkeling schromelijk wordt onderschat.

Als ik een bedrijf zou hebben en een dame zou solliciteren, dan zou ik allereerst naar haar hobby’s vragen, en zou ze paarden noemen – dan weet ik genoeg. Die moet en wil ik in mijn bedrijf – dat is iemand waar je mee verder kunt.
Een bedrijf heb ik niet, althans geen echt bedrijf toch ben ik zelf ook op zo’n vrouw gevallen. Een sterke persoonlijkheid die niet met zich laat sollen, die geen krat bier uit de super, alleen voor mijn genot, meesleept, mocht ik eventueel drinken. Eentje die zich in beperkte mate laat sturen en die mij ook veel vrijheid gunt.
Paarden heeft ze in mijn aanwezigheid gelukkig nooit gehad, wel in haar late tienerjaren, met eigenhandig verdiend geld bekostigd. Het is niet alleen dàt wat haar bijzonder maakt, maar vooral haar liefde en de zorg voor dieren. Mensen, die niets met dieren hebben wantrouw ik.

Maar hoe zit dat eigenlijk dan bij mannen. Mannen hebben vaak honden. Alleen ligt het bij mannen vaak iets anders. Bekijk even wat voor hond hij heeft, hoe hij er mee omgaat, wat hij er mee doet en je kent de man.
Niet altijd, maar vaak zijn mannen die een hondenschool leiden dominante types. Als ik ergens een hekel aan heb is het aan dat soort mannen. Het zijn vaak mannen die op een andere manier hun behoefte tot overheersen thuis niet kunnen botvieren – hebben misschien een paardrijdende vrouw. Natuurlijk komt er ook ‘dierenliefde’ om de hoek kijken, anders zouden ze wel jeugdtrainer bij een voetbalclub worden en de pupillen toeschreeuwen, die hun commando’s met angst en beven uitvoeren.
Heb het ze zien doen en hoorde hen van verre al schreeuwen. Helaas kan ik het dan niet laten om te vragen of het dove kinderen betreft, of dat het een militair kamp is – man zeg ik de kinderen moeten er lol in hebben, doe normaal. Ouders durven zo’n vent blijkbaar niet tot de orde te roepen, wat wel zou moeten, om toestanden te voorkomen zoals bij de turnbond.
Soms zijn het van die kleinere mannetjes die een woeste Pitbull of dominante hond als een Rottweiler hebben, die ze amper de baas kunnen. Meerdere keren zo’n type hond, in dit geval betrof het de Ridgebackreu in de oppas gehad. Een geweldige hond, maar zorg ervoor dat hij niet te veel eigen initiatief ontwikkelt, want dan wandelt hij met jou in plaats van andersom.

Maar jijzelf dan zult u denken. Je hebt diverse herdershonden – hoe zit dat dan. Nou, ik heb onbewust altijd iets met honden gehad. Alhoewel ik als jongetje er bang voor was. Mijn ding met honden was meer de genegenheid die zij zochten, die ik misschien zelf ook zocht en later toen de kans zich voordeed, hebben we meerdere honden gehad, en nog steeds. Gelukkig heeft mijn vrouw ook dezelfde binding met honden en het verzorgende deel ervoor is bij haar meer ontwikkeld.
Ach het is allemaal een beetje psychologie van de koude grond of uit de groene wei. Noem het zoals u wil. En natuurlijk klopt het lang niet altijd.
Maar toch durf ik te beweren dat er veel waars in zit.

Doe er uw voordeel mee.

Schrijver: catrinus
Inzender: C.A. de Boer, 22 nov. 2020


Geplaatst in de categorie: psychologie

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 22



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)