De toverbollen van barones Barbara von Bardeleben

Barones Barbara von Bardeleben woont in het florissante Kasteel Lütetsburg op de Landstrasse 55 in Lütetsburg, nabij Norden. Zij draagt meestal strakke jurken met een laag decolleté, zodat haar beroemde, pompeuze borsten grotendeels naar buiten steken. Een gouden collier met smaragden en blauwe, roze en rode diamanten weet haar borstenpaar extra waardevol te maken. Barbara's borsten evenaren de beroemdheid van de borsten van bijvoorbeeld Marilyn Monroe, Brigitte Bardot, Madonna, Connie Witteman en Tatjana Simic. In de adellijke kringen van Noord-Duitsland zijn Barbara's glinsterende meloenen een veelbesproken begrip. Er is altijd wel iemand, die haar onweerstaanbare kostelijkheden weer als gespreksonderwerp benoemt. En dat niet alleen, want menig heer van stand heeft haar roomzachte smulbollen in zijn handen gehad. Bij sommigen van hen is dat zelfs een must en daar hebben ze dan ook heel wat voor over. Markies Adelhelm von Kettler van Kasteel Hinta op de Osterhuser Strasse 18 in Hinte heeft speciaal voor het mogen zien en betasten van haar borsten bij Anna Marie Ellenrieder schilderlessen gevolgd. Toen hij het genoeg beheerste, heeft hij Barbara uitgenodigd en voorgesteld om haar te portretteren. Dat wilde zij maar al te graag en zoals altijd poseerde zij in een strakke jurk met brede opening van boven. Haar malse joekels vielen bijna uit haar jurk en Adelhelm's betoverde ogen sprongen bijna uit zijn oogkassen. Hij gaf haar 1841 Veuve Clicquot champagne te drinken en hij bleef haar maar complimenteren met haar zo geweldige en bijzondere boezem. Toen ze wat dronken begon te worden, zei hij: 'Het lijkt mij toch wat mooier om jouw edele borsten helemaal te tonen, zoals bij de klassieken!'. 'Zou je denken?', zei ze. 'Ik weet het wel zeker!', zei hij en hij liep meteen naar haar toe. Zonder verder overleg trok hij het laatste stukje stof van haar jurk naar beneden en werd zijn gelaat één grote O van verwondering en adoratie. Wat later durfde hij haar zalige toverbollen zomaar aan te raken om ze zogenaamd in een juiste stand te zetten. 'Nog een tikkeltje zo!', zei hij, terwijl hij met de toppen van zijn vingers even vluchtig haar stijve tepels aanraakte. 'Of zal ik gewoon mijn hele jurk uitdoen?', vroeg zij. Adelhelm deed de hand voor zijn mond en hij keek even heel bedenkelijk. 'Laten we dat maar niet gaan doen!', reageerde hij. 'Eerst zien!', riep Barbara en zij stapte al uit haar jurk. Even daarna bedreven zij de liefde met elkaar en bleef Adelhelm aan haar honingpotten vastgekleefd.

Na Adelhelm volgde graaf Dudo Allena van Kasteel Norderburg op de Schlossstrasse 3 in Dornum. Barbara had hem uitgenodigd om haar antiekcollectie te bekijken. Hij kwam op een mooie zomerdag, samen met zijn vrouw Cecilia von Wedel Allena. Het leek Dudo bij voorbaat een onmogelijke opgave om Barbara's borsten te beminnen, zonder dat Cecilia iets in de gaten zou krijgen, maar het liep voor hem gelukkig heel anders. Na het bewonderen van Barbara's antiek maakten ze een wandeling in de bloeiende kasteeltuin. Cupido schoot drie keer raak en het was de biseksuele Cecilia, die Barbara als eerste begon te versieren door haar billen hartstochtelijk te strelen. 'Het zijn net borsten!', zei Cecilia, die onder Barbara's jurk gekropen was. Dudo ontblootte ondertussen Barbara's weelderige giganten en hij begon aan haar harde tepels te likken. 'Wat een fantastische bollingen!', zei hij, terwijl Cecilia Barbara's slip had uitgetrokken. Barbara ging loom in het gras liggen en zij spreidde haar benen, zodat Dudo vrij spel had om haar te beminnen. Dudo's stijve penis had geen enkele moeite om in Barbara's zwarte woud de zuigkracht van haar liefdesgrot te beantwoorden. Ze lagen daar open en bloot te vozen, toen markies Adelhelm samen met baron Christhelm Beninga Kasteel Lütetsburg naderde. 'Moet je daar eens kijken!', zei baron Christhelm. 'O, mijn God, barones Barbara lijdt aan decorumverlies!', zei Dudo. 'Toch wel lekker zo'n oversekste barones!', zei Christhelm, die nog eens wat scherper naar het losbandige tafereel probeerde te kijken. Cecilia liet haar ruig behaarde flamoes door Barbara likken, terwijl ze haar eigen stevige, appelachtige borsten wulps streelde. Het was Barbara, die als eerste zag, dat ze bekeken werden. 'Hemeltjelief, we hebben kijkers!', riep ze licht geschrokken, maar de liefdesroes hield haar gedwee. 'Joehoe!, Adelhelm, ik kom zo, even dit waardig afronden!', schreeuwde Barbara. Adelhelm maakte een gebaar van doe-maar-rustig-aan en hij moest Christhelm terugtrekken, omdat die aanstalten maakte om de beroemde toverbollen van Barbara eens van dichtbij en helemaal naakt te bewonderen.

Barbara's aantrekkelijke toverbollen gingen ook op pad naar de Kerk van Hinte aan de Osterhuse Strasse, met daarnaast de losse klokkentoren, waar zij de klokkenspelen van de Evangelisch-gereformeerde edelen Edelmut von Werdum, Rupert von Laurenburg en Otello von Holzappel bespeelde. Onder die klokkentoren is het donker en ideaal om ongezien wat vluggertjes te maken, maar na die drie deftige heren betrapte de ouderling Valerian von Chelius haar, toen zij daar met Andreas von der Goltz van het Fresenhaus in Loppersum bezig was. Valerian wilde even ongezien pissen, toen hij plotseling oog in oog met de copulerende Barbara en Valerian kwam te staan. Zijn ogen moesten even wennen, maar hij zag al gauw wat zij aan het doen waren. Diep geschokt heeft hij er een grote, gemeentelijke ophef over gemaakt. Sindsdien is de klokkentoren met prikkeldraad hermetisch afgesloten.

In de burcht Osterburg op An der Osterburg 1-3 in Groothusen ontvangt baron Christhelm Beninga eindelijk zijn fel begeerde trofee, de uitzonderlijk actieve nymfomaan Barbara met haar bedwelmende toverbollen. Zijn huishoudsters Hedwig Cirksena en Birgitta Manningha zijn op de achtergrond aanwezig, maar hij heeft hen nadrukkelijk verboden om hem en zijn bezoek te storen. Dat zullen ze dan ook echt niet doen, maar er ligt een ander gevaar op de loer. Dat is de totaal waanzinnige Irmgardis von Deddeborg, die al jaren smoorverliefd op Christhelm is, maar hij wil helemaal niets met haar en dat heeft hij haar ook duidelijk gemaakt, maar gek genoeg denkt Irmgardis nog steeds dat zij een grote kans maakt, mits er maar geen concurrentie in de weg zit. Irmgardis woont in het griezelhuis op de Schlossstrasse 4 in Loppersum en nu sluipt zij alweer rond de burcht Osterburg om het reilen en zeilen van Christhelm in de gaten te houden. Vol afschuw en afgunst ziet zij hoe Barbara door Christhelm wordt binnengelaten. Zij gaat naar het raam van de zitkamer, waar Christhelm en Barbara even later met elkaar converseren. Zij ziet hoe Barbara voorover bukt en zo haar sierlijke borsten aanbiedt. Christhelm steekt al gauw zijn handen naar ze uit en hij wipt ze triomfantelijk uit haar jurk. Vervolgens duikt hij als een dorstige, slijmende hond op haar fiere tepels. Irmgardis trilt van misselijk makende jaloezie. Om zichzelf te kalmeren, begint ze haar eigen tepels te strelen, maar ze wordt er niet echt rustiger van. Ze ziet hoe Barbara haar borsten weer in haar jurk propt en even later maken Christhelm en Barbara een wandeling over het landgoed. Irmgardis volgt hen onopvallend en nauwlettend. Ze ziet hoe Christhelm Barbara's billen kneedt en dat zij langzaam richting het beeld van de naakte fluitspeler in het park wandelen. Via een omweg is Irmgardis eerder bij het beeld en verstopt zij zich. Wanneer Christhelm en Barbara bij het beeld van de fluitspeler komen, kleden zij zich uit en gaan zij pal voor het beeld de liefde bedrijven. Irmgardis ontsteekt in grote woede en zij haast zich om het beeld van de fluitspeler op hen te gooien. Met immense, bovenmenselijke oerkrachten krijgt zij er beweging in en begint het beeld heen en weer te bewegen. Bij het zien van Barbara's magische, soepel schuddende topborsten verslapt zij ineens. Door een speling van het lot valt het beeld uiteindelijk niet naar voren, maar naar achteren, bovenop Irmgardis. De parende Christhelm en Barbara schrikken zich rot en zij proberen het beeld van Irmgardis af te trekken, maar het is te zwaar. Door de klap en zwaarte is Irmgardis reeds gaan hemelen. Terug in de burcht belt Christhelm meteen de politie. Om van de schrik te bekomen, blijft Barbara bij Christhelm overnachten. Die nacht gluren Hedwig en Birgitta stiekem door het sleutelgat van Christhelm's slaapkamer om enkele glimpen van Barbara's befaamde toverbollen op te vangen. Dat lukt ze en daarna gaan ze dolgelukkig naar de donkere keuken, waar ze elkaar gepassioneerd beminnen.

barones toverbollen

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 7