De dolgedraaide blauwbloedbeer van Beernem

In Kasteel Drie Koningen op Drie Koningen 1 in Beernem woont de gerenommeerde hettitoloog en graaf Chevalier d´Otreppe de Bouvette, die niet alleen het kleitablettenschrift van de Hettieten ontcijfert, maar daarnaast zijn aardige kunstcollectie geregeld aanvult. Zijn favoriete minnares, markiezin Leonie van Outryve d´Ydewalle, helpt hem om bijzondere kunsttoppers te bemachtigen. Leonie woont in Kasteel Hulstlo op de Sint-Jorisstraat 82 in Beernem. Haar oogverblindende schoonheid heeft menige man in Beernem het hart op hol doen slaan. Ook het hart van graaf Lancelot de Woot de Trixhe, die Kasteel Bloemendale op de Stationsstraat 70 in Beernem bewoont. Voor Lancelot is Leonie een onweerstaanbare obsessie en tijdens een bal masqué in Kasteel Hontzocht op de Reigerlostraat 6 in Beernem heeft hij dat aan Chevalier duidelijk gemaakt. 'Zo, tietenprofessor, heeft die geile Leonie mooie?', vroeg hij als gemaskerde piraat. De onthutste Chevalier deed even zijn Venetiaanse masker af om hem met woedende ogen en een uitstekende tong te beantwoordden. De eigenares van Kasteel Hontzocht, barones Claudette d'Udekem d'Acoz, zag dat en zij greep meteen in. 'Heren toch, we zijn hier op een smetteloos feest, laten we niet gaan knoeien!', zei ze op een deftige toon. Voor de tijd van het feest bluste dit de brand, maar inmiddels heeft de vete monsterlijke proporties aangenomen. De jaloerse Lancelot probeert het leven van Chevalier op allerlei manieren zuur te maken en hierbij krijgt hij de hulp van zijn losbandige minnares, barones Magda van Ruddervoorde, die in Kasteel Reigerlo op Hulstlo 2 in Beernem woont. Magda kan het niet verkroppen, dat zij Chevalier nooit heeft kunnen versieren. Haar wraak is mierzoet. En dan is er nog de geslepen dubbelspionne Eglantine Merghelynck, die in Villa Lust Rust 1873 op de Audenaerdemolen 2 in Beernem woont. Zij is dik bevriend met Lancelot en tevens één van de minnaressen van Chevalier. Samen met Lancelot maakt zij plannen om Chevalier op de knieën te krijgen en om Leonie voor Lancelot te laten vallen. Dit vergt veel tactiek en geduld, maar dat hebben zij.

Het zwakste punt van Chevalier is zijn liefde voor de schatten van de Hettieten, die hij heeft meegenomen uit Hattusa en Sapinuwa. Dat zijn voornamelijk zijn kleitabletten van onschatbare waarde, die hij zorgvuldig in een vitrine bewaart. Leuke lampjes erboven om er 's avonds met een glas The Macallan Adami 1926 en een Gurkha Royal Courtesan Cigar van te genieten, wat hij vaak doet. Tot nu toe is Leonie zijn enige minnares aan wie hij ze heeft getoond, maar daar gaat Eglantine nu verandering in aanbrengen. Na een wilde vrijage met hem in zijn kasteel toont ze veel interesse in zijn kennis van de Hettieten en zou ze best eens willen zien hoe dat schrift van de Hettieten eruit ziet. 'Maar dat kan!', zegt Chevalier verheugd, 'want ik heb boven enkele exemplaren in een vitrine liggen!'. 'Die wil ik dolgraag zien!', zegt zij, terwijl zij met haar zachte borsten langs zijn gezicht strijkt. 'Ha, sufferd, nou heb ik je!', denkt zij. Eenmaal bij de vitrine kijkt zij haar ogen uit, al speelt zij haar enthousiasme om Chevalier te misleiden. In wezen geeft zij niets om die mallotige stenen met die rare krabbels. Na de bezichtiging verleidt zij Chevalier tot nog een lekkere vrijpartij. Zodra hij in slaap valt, sluipt zij op kousenvoeten naar de vitrine en stopt zij enkele kleitabletten in een koffertje. Daarmee weet zij het kasteel te ontvluchten, zonder dat Chevalier wakker wordt. Zij gaat meteen naar Kasteel Bloemendale om de vangst aan Lancelot te geven. 'Hiermee kun je hem volop chanteren!', zegt zij. Dat wil Lancelot maar al te graag, maar hij heeft inmiddels zijn zinnen op een beter en sneller plan gezet, hij gaat het via Hermelinde de Caloen, de kokkin van Chevalier, spelen. Dat met die kleitabletten houdt hij achter de hand. Nadat de onvermoeibare Eglantine na een hemelse vrijage met hem huiswaarts keert, belt hij zijn minnares Victoire de Pélichy, een vriendin van Hermelinde. Victoire zorgt voor een ontmoeting van Lancelot en Hermelinde, bij haar thuis, zonder dat zij Hermelinde daar van op de hoogte stelt. Lancelot vertelt Victoire natuurlijk niet van zijn snode plannen.

Hermelinde kijkt eerst wel heel erg verbaasd op, wanneer Lancelot zich opeens bij haar bezoek aan Victoire voegt, maar zij valt al snel voor de betoverende charme van deze stoutmoedige graaf. Lancelot gebruikt al zijn beste troeven om haar te verleiden en het lukt hem warempel met het grootste gemak. Zij valt meteen voor hem en wanneer Victoire een tijdje uit de salon is, laat zij hem al met haar borsten spelen. Dat verlangt naar meer en Lancelot weet met haar af te spreken in Kasteel Drie Koningen, wanneer Chevalier naar Turkije is om kleitabletten op te graven. Het is hem natuurlijk niet om Victoire te doen, maar zij vormt het middel tot zijn lievelingsdoel Leonie. In Kasteel Drie Koningen bedrijft hij vele malen de liefde met Hermelinde, die high en krankzinnig ineen is. Hermelinde toont hem de kunstcollectie van Chevalier en hij verbaast zich over de hoeveelheid en variatie. Van Roland Bourigeaud ziet hij 'Le canapé aux deux soleils', 'Albane' en 'Belle des Rocheuses'. Van Ignazio Zuloaga ziet hij 'Retrato de la oterito en su camerino' hangen en van André Utter 'Suzanne Valadon se coiffant' uit 1913. 'O, mijn God, hij heeft hier zomaar dit prachtige naaktschilderij van de fenomenale schilderes Suzanne Valadon hangen!', roept Lancelot, 'gemaakt door haar tweede man!'. 'Tja, ik weet niet!', reageert Hermelinde onwetend, ''t Is wel mooi ja!'. Van Suzanne zelf hangen er nota bene 'Nu assis au châle tapis' en 'Self-portrait 1931', waarop zij haar naakte borsten schilderde, toen zij 67 jaar was. 'Ik heb er ook een paar voor je in de aanbieding!', zegt Hermelinde, die met haar handen haar blote borsten omhoog stuwt. Hij hapt even naar haar lange aardbeien en hij glijdt er met zijn tong overheen. De bijzondere foto's van Edward Linley Sambourne krijgen extra veel aandacht. Lancelot is zelf ook een groot liefhebber van deze kunstfotograaf. Hij bewondert 'Study of Miss Ethel Warwick', 'Female Nude', 'Mabel Hall unclothed 1900', 'Miss Reid 1901', 'Gipsy 1898' en 'Maude Easton in Folly Costume 1891'. 'Nou, die Maude had er zeker geen probleem mee om haar harige poes in alle glorie te tonen!', zegt Lancelot lovend. 'Ik ook niet, mallerd!', zegt Hermelinde, 'en de mijne is echt!'. 'Die krijgt straks weer alle aandacht!', reageert hij, terwijl hij ineens oog in oog met een naaktfoto van Marion Herapath Pearce staat, de vrouw van Edward Sambourne. 'Dit is werkelijk een uniek en zeldzaam werk, niemand weet dat deze foto bestaat, hoe komt die gewiekste speurneus hier aan? Deze wil ik absoluut hebben!', roept Lancelot.

Zo'n twee maanden later verschanst Lancelot zich op de zolder van kasteel Drie Koningen. Hij heeft de sleutel van de achterdeur nagemaakt en de echte sleutel weer in Hermelinde's tasje gestopt. Hij weet dat Chevalier en Leonie in het bed van Chevalier de liefde bedrijven en hij gaat daar een stokje voor steken. Hij heeft nu lang genoeg gewacht en zijn geduld is op. Het is de hoogste tijd om de confrontatie aan te gaan. Hoe meer hij de slaapkamer van Chevalier nadert, hoe meer hij van woede begint te koken. De vrolijke vrijgeluiden doen daar nog een schep bovenop. Met de kolf van zijn pistool tikt hij keihard op de deur en eenmaal binnen liggen Chevalier en Leonie als bange konijntjes onder een laken. 'Mijn God, Lancelot, wat moet jij hier!', roept Chevalier. 'Hij heeft een pistool!', krijst Leonie. 'Ik kom voor Leonie!', zegt Lancelot, 'jij hebt lang genoeg van haar kunnen genieten, nu is het mijn beurt!'. 'Kom kom, mijn beste, daar kunnen we als heren met blauw bloed toch rustig over praten!', zegt Chevalier. 'Eens kijken of jij wel echt blauw bloed hebt!', zegt Lancelot, terwijl hij twee kogels in de borst van Chevalier schiet. Leonie begint enorm hard te gillen en zij kruipt in een hoek van de slaapkamer. 'Idioot, je hebt hem vermoord!', krijst ze. 'Wat gebeurt hier toch allemaal?', roept Hermelinde, die op de schoten is afgekomen. 'Bel de politie!', krijst Leonie. 'Als je het maar laat!', schreeuwt Lancelot, die achter de weg rennende Hermelinde aan rent. Ondertussen belt Leonie zelf de politie en klinken er in de verte nog twee schoten. Leonie is verstijfd van angst en zij durft niet te vluchten. Wanneer de compleet waanzinnige Lancelot bij haar terug keert, eist hij dat zij met de benen wijd op het bed gaat liggen. 'Eindelijk is het zover!', zegt hij, terwijl hij zich uitkleedt. 'Dan zal je fluitje toch eerst wel een fluit moeten worden!', zegt Leonie, die tijd probeert te rekken, maar ook gelijk heeft. 'Dat komt door de stress van daarnet!', zegt hij, terwijl hij tot rust probeert te komen. Hij houdt het pistool tegen haar voorhoofd, terwijl zij zijn penis moet activeren. Dat duurt wel een paar minuten en ondertussen staan er twee agenten voor de slaapkamerdeur. Juist op het moment dat Lancelot zijn speer in de pruim van Leonie wil steken, stormen de agenten naar binnen. Lancelot wil schieten, maar de ene agent schiet het pistool uit zijn hand en de andere agent schiet in zijn rechterbovenbeen. Lancelot wordt overmeesterd en Leonie krijgt later psychologische hulp van een aardige agente, terwijl Lancelot naar het Psychiatrisch Centrum Sint-Amandus op de Reigerlostraat 10 in Beernem wordt gebracht, waar hij hoogstwaarschijnlijk de rest van zijn leven zal blijven.

graaf beernem

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 12