De graaf van Château Wolfenstein

Graaf Julien du Bus de Warnaffe heeft voor onbepaalde tijd een kamer in het Hotel L´ARTiste op de Rue Des Moulins 22 in Lessen genomen. Hij is niet een echte graaf, maar hij doet alsof, zodat hij makkelijk toegang heeft bij de adellijke vrouwen, die hij zo intens begeert en bewondert. Hij heeft niet toevallig voor Lessen gekozen, want in Lessen is zijn lievelingsschilder René Magritte geboren en dat stelt hem op zijn gemak. Dat hij de eigenaar van het beeld ´La nuit´ uit 1888 van Adelaïde Elisée Emilia Maeterlinck-Lefebvre is, stelt hem ook op zijn gemak. Als een talisman sleurt hij dat beeld overal mee naartoe. Zo ook naar barones Amelberga de Meeûs d'Argenteuil in het Kasteel d'Auxy de Launois op de Rue du Noir Jambon 19 in Opzullik. Dat beeld is zijn binnenkomertje zeg maar. Amelberga vindt het wel wat vreemd dat hij met dat beeld in zijn handen voor haar deur staat, maar zij laat hem graag binnen, wanneer hij zichzelf als een graaf voorstelt. Zij kent hem verder niet, maar zij beschouwt hem als haar gelijke. Bovendien is zij nieuwsgierig naar het verhaal achter dat beeld. 'Dat beeld is dus van mij en ik ga nooit zonder haar op pad!', zegt Julien, terwijl Amelberga hem een kop Oranje Pecco thee inschenkt. 'Wat vraag je ervoor?', vraagt Amelberga om hem wat uit de tent te lokken en te prikkelen. 'Nee, schone barones, die is niet te koop!', antwoordt hij. 'Dat snap ik wel, want het is inderdaad een heel erg mooi beeld!', zegt zij. Julien pakt heel rustig zijn Glock 19X uit de binnenzak van zijn Ralph Lauren colbert en hij richt die op Amelberga, die zich rot schrikt. 'Wat zullen we nou krijgen?', roept zij bevreesd. 'Gewoon even kijken of je nog alert bent!', antwoordt hij. 'Wat wil je van mij?', vraagt zij. 'Dat jij jezelf zo sexy mogelijk uitkleedt en daarna de liefde met mij bedrijft!', antwoordt hij zelfverzekerd. 'Anders schiet je zeker?', vraagt zij. 'Dat zou zo maar eens kunnen!', antwoordt hij. Amelberga voelt de dubbele spanning en zij begint zich langzaam uit te kleden. Met zijn hand gebaart hij, dat zij op de tafel moet gaan staan. Hij geniet zichtbaar van de voorstelling en zodra zij naakt is legt hij zijn pistool even weg om met haar te vrijen. Zij heeft best zin in een lekkere vrijpartij en zij geeft zich er helemaal aan over. Terwijl hij met zijn Willy Wortel als een gek tekeer gaat, schudden haar Dolly Parton's alle kanten op. Amelberga komt tot een maximaal orgasme en zij is Julien super dankbaar. Julien mag nog een lange tijd in haar wild behaarde pruim uithijgen, terwijl zij enkele aria's, zoals 'La donna è mobile' en 'Donna non vidi mai', zingt. Julien is erg onder de indruk van haar operastem, maar hij gaat er snel vandoor, want er zijn nog heel wat meer adellijke vrouwen te ontdekken. Zij gaat voor hem op de knieën en zij smeekt hem om haar spoedig weer te bezoeken. Hij kan zich maar nauwelijks van haar losrukken, maar even later tuft hij weg in zijn Minerva 17cv M6 Type AR uit 1932. Met zijn zijden zakdoek zwaait hij naar haar. Zij staat nog lange tijd naakt in de deuropening, zelfs wanneer hij niet meer zichtbaar is.

Het volgende adres is van gravin Quintine Obert de Thieusies. Met een opgewekt humeur rijdt Julien naar het Kasteel van Thoricourt op de Rue de Silly 17 in Opzullik. Ook Quintine verbaast zich in eerste instantie over zijn bezoek, maar ook zij gaat meteen overstag, wanneer hij zich als graaf voorstelt. 'Komt u verder, waarde graaf, het is mij een genoegen om u in mijn kasteel te ontvangen!', zegt zij op een deftige toon, die Julien meteen razend van seksueel verlangen maakt. In de opiumsalon geeft zij hem een kristallen glas met The Macallan Adami 1926 whisky. 'Vertel, mijn beste, uit welk kasteel kom jij mij bezoeken?', vraagt zij, terwijl zij opium rookt. 'Ik kom uit mijn Château Wolfenstein in Lavacherie!', zegt Julien, 'het zal mij een groot genoegen zijn om u daar eens te kunnen ontmoeten!'. 'Nou, dat wil ik zeker wel eens gaan doen, maar wat is er toch met dat alleraardigste beeld, dat u bij u heeft?' 'Och, dat vergezelt mij overal waar ik ga en zij die het maakte, de edele Adelaïde Lefebvre, is mij zeer lief!' 'Dat wil ik wel geloven, want iemand, die zo'n lief beeld kan maken, moet wel heel erg lief zijn!' 'Uitstekende whisky overigens!' 'De fles staat daar, schenkt u gerust bij!' 'Ik wil u graag complimenteren met uw prachtige, donkerblauwe jurk!' 'Geloof het of niet, maar die is nog van Audrey Hepburn geweest!' 'U zou me erg veel plezier doen door die jurk uit te trekken!' 'Maar waarom dat dan?' 'En uw lingerie mag ook uit!'. Julien heeft inmiddels zijn pistool al op haar gericht en zij zit hem met slome, maar wel verbaasde ogen aan te kijken. 'Ik vind jou maar een rare graaf!', zegt zij, 'maar ik heb er geen enkele moeite mee om als lustobject te fungeren!'. 'Dat komt dan mooi uit!', zegt hij. 'Eerst even wat muziek!', zegt zij en zij kiest voor het album 'Boys and Girls' van Bryan Ferry. Tijdens het nummer 'Sensation' weet Quintine zich op een zeer gedreven en professionele wijze te kunnen ontkleden. Tijdens het volgende nummer 'Slave to Love' bedrijven Julien en Quintine de liefde en blijven zij dat het hele album door doen. Haar kostbare borsten lijken op rijpe mango's en haar okselharen ruiken naar hasj. De zoete geur van opium hangt als mistflarden tussen de oerwoudharen van haar mysterieuze spelonk. Hij is helemaal bedwelmd door haar. Na het eindeloos herhalen van de liefdesdaad liggen zij uiteindelijk weltevreden in elkanders armen. Julien ligt met zijn gelukzalige snufferd tussen haar warme mango's en zij heeft de opiumpijp alweer te pakken. Julien zingt in gedachten 'Vader Jacob' en bij 'bom' denkt hij 'bom, seksbom, ik moet deze seksbom nu verlaten!'. Hij rukt zich uit haar armen los en hij raapt zijn kleren van de vloer. Eenmaal aangekleed, grijpt hij zijn beeld en gaat hij er stilletjes vandoor. Stilletjes of niet, Quintine merkt hoe dan ook niets, want zij zit in een hermetisch afgesloten, dubbeldikke, allerdiepste roes van gelukzaligheid.

De volgende dag bezoekt Julien de zeer geleerde en kunstzinnige markiezin Ophélie Kelk van Alviella in haar Kasteel van Fouleng op de Rue de l'eglise 16 in Fouleng. Haar man Robrecht Despretz de Quiévrain is gelukkig naar zijn minnares, gravin Adelheid d'Oultremont, die in het Kasteel van Morval op de Rue de Morval in Gondregnies woont. Die rondborstige Adelheid met haar vuurrode, altijd goesting hebbende flamoes zal hem daar nog wel even bezig houden. Ophélie is al even verbaasd als Amelberga en Quintine en ook zij valt voor het woord 'graaf'. Bovendien is zij zeer gecharmeerd door het beeld van Adelaïde Lefebvre. Zij fêteert hem met een uitgebreide rondleiding en een groot glas 'London dry' gin uit een grote fles met een toermalijn van de juwelier Jochen Leën en beschilderd door Liesbeth Swinnen. Het gekke is, dat hij bij Ophélie zijn pistool niet eens hoeft te pakken, want zij begint hem uit zichzelf te versieren. In een zaal vol met door bladgoud geverfde ornamenten doet zij een verleidelijke dans voor hem. Zij zwiept haar rode, soepele jurk door de lucht, waarbij zij haar gebolde, donkerrode slip geregeld toont. Julien denkt aan 'Lady in Red' van Chris de Burgh en hij probeert met haar mee te dansen. Het is duidelijk, dat zij hem leidt. De tangaslip van de tangolady komt steeds groter op zijn netvlies te staan. Wanneer zij opeens midden in de danszaal halt houdt, duikt hij direct onder haar jurk en trekt hij haar slip naar beneden. Zijn tong weet de weg. Hij glibbert bij haar naar binnen en hij weet heel subtiel haar vurige kittelaar te stimuleren, waardoor zij al gauw heftig begint te kreunen. Haar onderlichaam beweegt vloeiend mee op het ritme van zijn tonggestreel. Na haar eerste orgasme gaat zij meteen op haar rug liggen en spreid zij haar lange benen zo wijd mogelijk. De dolle stier Julien is in de zevende hemel bij het zien van al dat lekkers en hij laat er geen gras over groeien. Hij weet de hartstochtelijke Ophélie tot meerdere orgasme's te brengen en daarna maakt hij een diepe buiging voor haar en glipt hij razendsnel weg. 'O, mijn God, die gestolde, gelukzalige glimlach van haar!', denkt hij even later in zijn Minerva. Er rijdt een Porsche 911 langs hem voorbij, die door Robrecht wordt bestuurd. Beiden zwaaien triomfantelijk naar elkaar.

In het Kasteel van Gages aan de Rue de Silly in Gages bezoekt Julien barones Blondell d'Yve de Bavay, die met barones Diamanta van Béthune en barones Héloïse d'Ennetieres aan het theedrinken is. 'Dames, mag ik jullie voorstellen aan graaf Julien du Bus de Warnaffe!', zegt Blondell, wanneer Julien en Blondell de theesalon binnen komen. Julien zet zijn beeld op een salontafel van mahonie. 'O, wat een beeldig beeld!', zegt Diamanta. 'Komt u die verkopen?', vraagt Héloïse. 'Wat een ontzettend lekkere wijven!', denkt Julien, 'tijd voor actie!'. Hij grijpt zijn pistool en hij laat de drie geschrokken dames bij elkaar kruipen. 'Zo, en nu snel al die onzinnige kleren uit, zodat wij eens lekker met elkaar kunnen vrijen!', zegt Julien. Zij doen meteen wat hij vraagt en als zij van de schrik bekomen zijn, krijgen zij er al gauw dikke lol in. Met opgetrokken benen zitten de drie dames te wachten op zijn steekspel. 'Het is best een grappig gezicht!', denkt Julien. 'Wie van de drie wil graag het eerste?', vraagt hij. 'Ik!', roepen zij tegelijkertijd. 'Ik heb er niet drie tussen mijn benen hangen, dus het moet één voor één!', zegt hij, 'maar wees gerust, jullie komen alle drie aan de beurt!'. Na dit seksavontuur haast Julien zich naar gravin Natascha in het Kasteel van Attre op de Avenue du Château 8 in Brugelette. Hij is nog maar net bij haar binnen, wanneer zij hem smeekt: 'O, neem me!'. Het blijkt, dat zij door Amelberga is gebeld en op de hoogte is gesteld. In Kasteel Belval op de Rue de Frasnes 56 in Elzele treft hij gravin Walborgd de Mean de Beaurieux, die door Quintine is ingelicht. Walborgd draagt slechts een T-shirt met Betty Boop erop en haar pikzwarte schaamharen glanzen als zwarte diamanten. Voor haar beeldschone tepels heeft zij twee gaten in het T-shirt geknipt. Heel grappig en uitdagend. Maar na Walborgd keert het tij en bezoekt Julien de valse, wraakzuchtige en levensgevaarlijke barones Bilge de Billehé de Valensart, die in het Kasteel van Vloesberg op de Rue du Vieux Château 23 in Vloesberg woont. Bilge haat alle mannen en zij woont het liefste op een planeet zonder mannen. Zodra Julien haar onder schot houdt, doet zij dan ook geen enkele moeite om hem op te winden. Zij spuugt hem zelfs in zijn gezicht en zij krabt hem in zijn balzak. Sterker nog, zij knijpt zijn ballen bijna aan gort. Toch lukt het Julien om haar te penetreren, al is het met de grootste moeite en beleeft hij er nauwelijks plezier aan. Dat wordt nog veel minder wanneer zij opeens zijn pistool weet te bemachtigen.

De volgende dag loopt de vroege vogel Claude du Monceau over de Markt van Lessen en krijgt hij de schrik van zijn leven, wanneer hij naar het standbeeld van René Magritte kijkt. Naast René met de omgekeerde bolhoed op zijn hoofd zit de levenloze Julien du Bus de Warnaffe, die eigenlijk Julien Liekens heet. Hij is enkele weken geleden uit het Sint-Alexius Psychiatrisch Ziekenhuis in Grimbergen verdwenen en ooit was hij professor geschiedenis aan de Universiteit van Leuven. Barones Bilge heeft hem in haar kasteel vermoord en zijn ontzielde lichaam daarna naast Magritte op de bank gezet, alsof het een laatste wens van Julien betreft. Omdat ze niet wist, wat ze met dat beeld van Lefebvre moest doen, heeft ze die maar op zijn knieën gelegd. 'Help! Er ligt een vermoorde man naast Magritte!', schreeuwt Claude.

liefde moord

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 18