Hoe omzeil je regels

Is het zo- of lijkt het maar zo?
Om de - voor vroeger en nu- de meest logische dingen gedaan te krijgen, moet je jezelf als ouder compleet in bochten wringen om iets van de jeugd gedaan te krijgen? Ik kan me dus echt niet herinneren dat er sprake was van tegenstand als men me vroeger vroeg: ga de keuken doen, met vim en bleek op een granieten aanrecht boende je een ongeluk maar je deed het wel?

Trappenhuizen boenen, ook voor de buren ( die er niet toe in staat waren ) die betonnen trappen deed je ook? Boodschappen doen voor zowel het gezin als ook opnieuw de buren, zware tassen zeulen met aardig wat kilo’s ook nog, je deed het?

Maar dan maken we een sprong naar nu: de tijd waarin ( mijn mening dus) er reclames voorbijkomen die gebaseerd zijn op de jeugd,( dan heb ik het over die vreselijke irritante reclame waarin kids gezegd wordt dat een scheiding niet hun taak is ) maar die dus over een bepaalde groep gaat namelijk : kinderen van gescheiden ouders?

Nou zijn die er zat, maar er zijn ook kinderen die gewoon bij hun ouders wonen en niet tot die groep horen en al veel tekenen vertonen van - buitensporig - gedrag?
Het gaat niet eens meer om kinderen die echt uit de band springen, nee het gaat me meer om kids die geen regels meer leren, of: misschien wel horen - maar ze niet vasthouden in hun hoofd? Gewone simpele regels, zoals wij ze hadden, zoals wij ze meegaven aan onze kinderen en ja: ook daar werd soms in gefaald natuurlijk wel, maar het wilde niet zeggen dat; de regels dermate geschonden moesten worden dat: er van regelmaat geen sprake meer was?

Waarom is die regel verdwenen, waar is het respect naartoe? Waar zijn nog kinderen, zeg maar in de puberteit die weten dat: als er nee gezegd is dat ook nee blijft?
Ik wil niet zeggen dat je altijd ja moet zeggen, je kunt een slag om de arm houden en zeggen bij een vraag: laat me erover nadenken, ik kom erop terug, je zegt geen nee, geen ja, maar kiest de gulden middenweg?

Echter: als iets compleet mislukt is het tegenwoordig zo dat: kids betaald worden voor slecht gedrag, dat wordt dus beloond? Een beloning voor slecht gedrag is als het ware: tegen een boef zeggen dat een inbraak of diefstal prima is? Zo werkt het toch niet? Zo hoort het toch niet?
Het doet me denken aan een krappe veertig jaar geleden toen S aan de deur kwam en zei: ik ga in het bos wonen, ben boos op mamma?
Het joch was vier jaar en ik zei: het is nat en koud in het bos, ik bel mamma en zeg dat je bij mij komt logeren?

Mag dat vroeg ie? Ja hoor natuurlijk en ik belde z’n moeder en gaf door dat ie bij mij was en ff bleef logeren….
Later op de avond kwam ze wat spullen brengen en hij bleef bij ons…na een week ging ie weer terug en zo kwam het vaker voor dat - of een kind van mij- of een ander kind, gewoon even geruild werd…allemaal in overleg en het ging prima! Een kind gedraagt zich bij een ander in huis heel wat gezelliger en toegankelijker dan op het eigen stulpje…maar altijd met regels.

Gewone regels die nu ook zouden moeten gelden maar die dus met handen en voeten betreden worden!
Het ligt aan de huidige tijd, is een veelgehoorde opmerking en misschien is dat zo, maar ik heb er moeite mee!

... Toen - nu en later ...

regels

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

4.5 met 4 stemmen 104