De gekke graaf van het Kasteel van la Royère

Hector Servranckx noemt zichzelf graaf Hector van Oudenaarde van het Kasteel van la Royère. Hij verschanst zich sinds enkele maanden in de kasteelruïne, terwijl het kasteel in zijn verbeelding nog steeds intact is. Hij wordt in Néchin geduld, zoals men vroeger de dorpsgek op waarde schatte. Er zijn genoeg mensen in Néchin die hem van voedsel voorzien, zo ook de barmhartige en onbegrepen kunstenares Amélie Panckoucke, die hem vaak pannenkoeken met stroop en groentesoep met smakelijk gekruide soepballen brengt. Hector heeft Amélie in vertrouwen genomen en op een dag vertelde hij haar, dat zijn buitenechtelijke ouders Charles de Gaulle en de actrice Suzanne Caubet zijn. 'Dat is een geheim wat bijna niemand weet!', verzekerde hij haar. 'Ach, de stumperd!', dacht zij, maar zij laat hem graag in die waan. Bovendien staat de winter voor de deur en maakt zij zich nu al zorgen om hem. 'Als het te koud wordt, dan kun je altijd bij mij in het logeerbed kruipen!', zegt ze herhaaldelijk. 'Dat hoeft toch niet, gravin Amélie, want het is warm genoeg in mijn kasteel!', zegt hij dan. 'Maar natuurlijk, je hebt gelijk!', besluit zij dan.

Bij sommige adellijke dames is de stoere wildebras Hector niet onopgemerkt gebleven en zij dromen stuk voor stuk van een wilde vrijpartij met hem. Hector stookt 's avonds vaak een vuurtje en er is geregeld een schone dame in een donkere cape, die daar langzaam naartoe schrijdt. Voor een nachtje vrijplezier hebben de dames alles over, zelfs als zij daarvoor hun huwelijk riskeren. Dat maakt het avontuur alleen maar spannender. Volgens de tam-tam is Hector een onvolprezen minnaar en dat kan gravin Evelyne Terlinden van het Château Duvallier in Herzeeuw zeker beamen. Hector heeft al heel wat adellijke dames zielsgelukkig gemaakt, zoals barones Dominique van Champagne van het Château de Biez in Pecq, markiezin Eleonora van Hasnon van het Château de Chin in Ramegnies-Chin, gravin Yolande van Vermandois van het Kasteel van Solre-sur-Sambre, gravin Isabeau van Dampierre van het Kasteel van Ham-sur-Heure en gravin Clémentine van Lichtervelde van het Kasteel van Fosteau. Er is wel een kleine voorwaarde aan die gulle, onvoorwaardelijke seks met Hector verbonden; de dames moeten meegaan in zijn waanvoorstelling dat hij als graaf in een bestaand kasteel woont. Ze moeten de schoonheid van zijn kasteelinterieur bewonderen en hem daarmee vlijen. Dat doen ze dan ook graag, wanneer hij hen op de warme berenvellen volop verwent.

De huidige minnares van Hector, gravin Laurentia van Henegouwen, betekent helaas het einde van Hector's imperium. Haar jaloerse man, graaf Claude de Pestre, is haar vanaf hun Château de La Follie gevolgd en hij kan zijn ogen niet geloven, wanneer hij ziet, dat zijn waanzinnig mooi gebeeldhouwde echtgenote zomaar met een verloederde zwerver gaat liggen vrijen. Verteerd door woede en afkeer gaat hij meteen naar huis om twee ridderzwaarden te halen. Zodra Laurentia bijna zwevend van gelukzaligheid vertrekt, ligt Claude zich van pure walging te verbijten. Hij wacht tot zij ver genoeg uit beeld is. Hector schrikt, wanneer hij de boze man op zich af ziet komen. 'Wat komt u zo laat nog in mijn kasteel doen?', vraagt hij. Claude gooit een zwaard naar hem en Hector vangt hem op. 'Een riddergevecht tussen jou en mij, dat zal je leren mijn vrouw te versieren!', roept Claude. 'Man, je weet niet waarover je het hebt, die vrouwen willen niets liever, dan zelf uit vrije wil met mij vrijen!', zegt Hector, 'bovendien moet ik jou waarschuwen, want Cyrano de Bergerac is mijn vriend en die woont hier in de buurt, dus kijk maar uit!'. De zwaarden kletteren tegen elkaar en er volgt een verhitte strijd, die al snel door Hector verloren wordt. Claude steekt hem dwars door zijn lichaam en Hector zakt dodelijk getroffen in elkaar. Claude gaat er met de zwaarden als een haas vandoor.

De volgende dag komt Amélie met een pannetje soep en pannenkoeken met rietsuiker. Bij het zien van haar overleden vriend krijst zij ongelooflijk navrant en en streelt zij eindeloos zijn lange, verwilderde haren. Zij besluit voortaan gravin van het Kasteel van la Royère te zijn. Zij zal wachten tot de onbekende moordenaar op zijn schreden terugkeert. Zij weet, dat zij op een dag Hector zal wreken. Die moorddadige schurk zal komen te weten, dat zij Hector's trouwe gemalin is.

graaf gekte

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 11