Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

Ik stond er vóór.....

In het kraambed van mijn jongste zoon. Een heerlijk kereltje aan mijn borst. Een geweldig gevoel van geluk dat werd verscheurd door de woorden van zijn vader: "Als hij groot is ga ik bij je weg". …………

Twee jaar van angst en vrees. En daar ging hij. Niets, niemand kon hem tegenhouden. Hij deed wat hij zich had voorgenomen. Misschien eerder dan hij zich had voorgenomen. Hij vertrok naar een vrouw die als een hoerachtig mens de vader van dit jongetje voor zich opeiste.

Alleen bleef ik achter. Met het gevoel dat mijn wereld verging. Dat het einde was gekomen. Hoe moest ik hier doorheen komen?

Ja, toen stond ik er vóór!!

Jaren zijn voorbijgegaan. Ik heb de hel gezien. Ik heb de vlammen van het vuur gevoeld. Momenten van vertwijfeling zijn geweest. Maar ik ben er nog. Nee, eigenlijk ben ik er niet meer. Ik ben veranderd. Ik ben er een ander mens door geworden. Het leed heeft me gelouterd. Het heeft me veranderd. Het heeft me doen groeien.

Geen vernederende woorden meer.
Geen harde snerende opmerkingen.
Maar erkenning en waardering zijn er voor in de plaats gekomen.
Ik word niet meer geremd.
Ik kan mijn eigen weg gaan.
Waar ik dagelijks de kracht en moed voor krijg.

Schrijver: Fleur, 3 sep. 2006


Geplaatst in de categorie: vrijheid

3,2 met 12 stemmen 1.074



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Femmy
Datum:
15 sep. 2006
Een mens heeft een grote hoeveelheid moed nodig eer hij/zij, in dit geval jij, tot een dergelijke groei vermag te komen.
Diep respect voel ik hiervoor!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)