Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

tocht

Lopen in de bergen, alleen, trekken met mijn bagage op de rug, 's nachts wildkamperen. Losgekoppeld van het menselijk beschaven, me als een spons volzuigen met het oer van de bergen. Het stijgen en afdalen de realiteit van het moment. Met mijn voeten stevig op de grond in contact met het kosmisch geheel. Zo mijn pad zoeken.

Meerdere keren heb ik lange voettochten gemaakt. De ervaringen liggen opgeslagen in mijn wezen. In het dagelijks leven kan ik daar bij als ik er naar reik. Ook duiken ze regelmatig zomaar op als link naar wat op dat moment aan de orde is.

Altijd is op de achtergrond de metafoor van lopen in het berglandschap. De beweging, afwisselend beperkter of wijder wordend zicht, het moeizame klimmen en makkelijker dalen. De wisselwerking met alles om me heen, waar ik deel van ben.

Het heeft me een fundament gegeven en doet me het leven ervaren als onderweg zijn met alle poriën open. Wanneer obstakels onoverkomelijk lijken, ben ik vastbesloten de ene voet voor de andere te zetten. En pas daarna weer de andere voor de ene. Uiteindelijk brengt dat me weer op een punt met wijder uitzicht.

Schrijver: Joke Bot, 30 mrt. 2010


Geplaatst in de categorie: vrijheid

2,2 met 4 stemmen 403



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Han Messie
Datum:
2 apr. 2010
Email:
hmessielive.nl
Het verhaal geeft een gevoel van ruimte en vrijheid aan je geest en lichaam. Heeft als dubbelzinnigheid de tocht over de paden en bergen van het leven. Het steekt de lezer een hart onder de riem.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)