start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (133)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (108)
feest (41)
film (3)
filosofie (144)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (29)
geweld (46)
haiku (4)
heelal (39)
hobby (31)
humor (381)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (60)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (173)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (153)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (98)
muziek (40)
natuur (94)
oorlog (108)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (77)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (107)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (41)
voedsel (45)
vriendschap (83)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (35)
werk (95)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (152)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 3595):

Koekjes bakken

Geïnspireerd door een collega die haar gisteren met een glunderend gezicht een van haar zelfgemaakte koekjes aanbood, zit ze vanochtend peinzend op haar hurken naar de zakken met bloem te staren.
Ze is in de buurtsupermarkt, haar natte haren druppen in haar nek. Ze is net bij de kapper geweest.
Ze heeft bedacht dat ze koekjes gaat bakken voor de verjaardag van de vriendin van haar broer. Dus heeft ze haast. Geen tijd voor getut en geföhn.
Koekjes bakken, ze kan zich niet herinneren dit ooit te hebben gedaan.

Bloem is bloem. Of niet? Deze volkoren dan maar.
Wat nog meer? Oh ja, suiker, vanillesuiker, eieren. Met een vastberaden blik zet ze de boodschappen in haar mand.

Vanmorgen heeft ze tijdens het verschonen van M. zijn poepluier omgekeerd op de vloerbedekking laten vallen. Ze bukte zich snel om het op te pakken waarop vervolgens de hele inhoud eruit viel op weer een andere plek. Na haar geschokte kreet, gierde M. van het lachen boven op de commode.
Vervolgens verloor ze haar evenwicht en stapte er met haar teenslipper middenin waardoor ze een derde poepvlek creëerde.
Goed beschouwd is het een wonder dat het haar nog niet eerder is overkomen.

Met een verbeten gezicht komt ze thuis. ‘Zo’, zegt T. 'ga je een nieuwe ervaring opdoen Moon?'
Ze grijnst bevestigend en schrikt vervolgens als ze de bende op het aanrecht ziet. Eerst maar even wegwerken. Ruimte en overzicht heeft ze nodig.

Haar neiging om alles aan te schaffen en uit te voeren op het laatste nippertje speelt haar nu ook parten. Deegroller, deegroller, heeft ze die eigenlijk wel? En het is wel zo leuk om de baksels in een koektrommel te doen. Straks nog maar even op de fiets naar de Hema.
Ze wil met chocola getallen en letters op de koekjes spuiten. De vier van veertig, hun initialen. Dus ook nog maar even een reep laten smelten in een pannetje. Tja, dan heeft ze wel een spuitzak nodig.
Even later pakt ze de deegbal in plastic folie in en legt het met een opgelucht gevoel in de koelkast.
Over een uur kan ze met de vormpjes in de weer en kan ze net voor sluitingstijd nog even de laatste benodigdheden aanschaffen. Dit gaat helemaal goed komen.

’s Avonds haalt ze de laatste koekjes uit de oven en ze is niet ontevreden.
De kneusjes bewaart ze voor zichzelf. Eerlijk gezegd vond ze het niet meevallen om een behoorlijke vorm in het deeg te maken en vooral te houden tijdens hun overtocht naar de bakplaat. Knutselen is nooit haar sterkste kant geweest.
En dat zo’n simpele activiteit toch nog zoveel tijd kost.
Nu nog de chocola en dan met een boek op de bank.

T. en M. kijken belangstellend toe hoe ze in de weer is.
Eindelijk is de chocola gesmolten. Niet alle koekjes liggen op het aanrecht, ze heeft er ook een aantal op de eetkamertafel neergelegd. Ze loopt nietsvermoedend met de spuitzak de kamer in en er druppelt een spoor van chocola met haar mee. En weer terug naar de keuken. ‘Moon, kijk eens naar de grond’, zegt T.
Ze steekt haar hoofd om de deur en kijkt hem vragend aan, de spuitzak in haar linkerhand. Dan kijkt ze naar beneden.
Geschokt volgen haar ogen het bruine spoor door de kamer. Ze kijkt naar de spuit in haar handen en houdt hem snel omhoog, maar het is al te laat. De chocola drupt langs haar broek op haar gympen.
De dag eindigt zoals hij is begonnen. Van lezen komt niet veel meer.

Schrijver: Mohair
Inzender: Monique Louis, 05-08-2010


moniquelouisatplanet.nl


Geplaatst in de categorie: overig

Deze inzending is 1027 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Mohair
Datum:10-08-2010
Bericht:Beste Han, bedankt voor je mooie en zorgvuldig geformuleerde feedback (met oog voor details)
Ik voel me erkend door je woorden ( en dat is ook een kunst;-)

Naam:Han Messie
Datum:06-08-2010
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Je hebt van mij een 9 gekregen. Het verhaal doet heel gezellig en ondernemend aan. Elke lezer ervan zou wel zin krijgen om zelf ook koekjes te gaan bakken. Dit quasi-eevoudige werk is kunstig in elkaar gezet met een reeks van handelingen en gebeurtenissen. Fouten en blunders worden schappelijk bekeken en opgevangen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)