start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4546):

Een ontmoeting met haar vroegere vrijer

''Ik ga hoor.''
''Doe je voorzichtig?'', riep Mien.
Wouter moest voor de halfjaarlijkse controle naar de tandarts, dus zijn vrouw ging alleen naar de markt, want ze had haar vent liever niet als gezelschap, vervelende klier, dat hij vaak is. Heerlijk vond ze het zo rustig boodschappen te kunnen doen en nog op het terras van café Dolle Dries een kopje koffie te gaan drinken.

Omdat het lekker warm weer was droeg ze haar lange gebloemde jurk tot bijna aan de grond en als die even door de wind omhoog waaide zag je haar witte sokken en de bruine platte schoenen. Liever droeg ze die jurk, want op een keer had ze een spijkerbroek gekocht en toen ze die droeg op de markt hoorde ze iemand zeggen, wat heeft dat grote wijf een dikke reet, dus dacht ze, nooit meer die broek aan. Wouter vond het wel fijn, dat ze een dikke kont had, want vaak kneep hij erin, maar moest dan wel maken dat ie wegkwam, want van dat knijpen was ze niet gediend.

Opeens hoorde ze haar naam roepen en keek op en glimlachte nerveus, het was haar vroegere vrijer schele Joop, een maat van Wouter in de bajes. Hij zag er netjes uit in zijn zwarte kostuum, zijn scheve vlinderdasje en glimmende schoenen. Ze wenkte hem bij haar te komen zitten en dat deed hem genoegen, want daar kwam hij al en gaf haar speels een zoentje op haar wang.

Dat voelde heerlijk aan, want Wouter was het zoenen verleerd, ja, wel bij zijn buurvrouw Carla, hoe vaak had ze hem niet betrapt. Ze kon wel huilen, bijna zestig jaar getrouwd, maar lieftallige toenadering van hem was er niet meer bij, maar ze konden ook niet buiten elkaar, een wonder dus. Schele Joop nam het woord:

''Hé lieve Mien, dat is een tijd geleden, leuk je weer eens te ontmoeten. Is Wouter, mijn gabber, er niet?''
''Dat is zeker lang geleden Joop, de tijd gaat snel, zeker als je ouder wordt, de dagen vliegen om. Wouter is naar de tandarts voor de halfjaarlijkse controle. Ik ga niet meer, ik heb nog drie tanden en één kies en ik ben ook niet verzekerd, mij te duur. Wij komen nauwelijks rond met onze AOW, ik heb al een hoop dingen opgezegd. Onze televisie was stuk, maar Wouter kon er één tweedehands op te kop tikken voor een tientje. Hij doet het goed met digitenne, negen gulden in de maand.''

''Ik ben pas een maand vrij, zes jaar gezeten, goed leven gehad in de gevangenis. Greet is van me af gegaan, ze kon niet zonder een kerel.''
Mien werd uiterst nieuwsgierig en wilde er meer van weten, en zeide:
''Jullie hadden toch een goed huwelijk, mocht ze dan niet af en toe bij je komen in de bajes, ze hebben tegenwoordig toch peeskamertjes voor getrouwde stellen?

Joop fronste zijn voorhoofd en keek met een bezorgde blik, en zei fluisterend:
''Het zit anders Mien, moet je horen, ik kwam een keer onverwachts thuis, want wegens goed gedrag mocht ik van de directeur een weekend naar mijn vrouw. Hartstikke blij natuurlijk, dus me netjes in mijn burgerkleren gestoken en de bus naar het station genomen, niet ver daarvandaan lopend naar mijn huis. Bij een bloemenstal nam ik een grote bos bloemen mee voor Greet.

Ik zat vol opwinding en wilde haar verrassen, dus aangekomen bij de woning opende ik voorzichtig de buitendeur en liep zachtjes de trap op naar de eerste etage. De deur was niet afgesloten, dus stond ik in de gang en hoorde een mannenstem op gedempte toon praten, maar wat ie zei kon ik niet verstaan. Ik liep de huiskamer in, maar daar was niemand. Eerst dacht ik, dat de stem uit de radio of de televisie kwam, maar dat was niet zo.

Behoedzaam liep ik verder en opende heel voorzichtig de slaapkamerdeur. Ik zag toen op het houten ledikant mijn vrouw spiernaakt en met haar kont snel op en neer gaan op mijn broer Karel. Een afschuwelijk tafereel voor mij, maar ik dacht misschien ook niet, want dan had ik maar netjes moeten leven en was ik niet in de gevangenis terecht gekomen, dan was dat waarschijnlijk niet gebeurd.

Ik kon het niet langer aanzien en liet ze maar gaan, ik dacht meteen aan echtscheiding. Toen ben ik weer naar de huiskamer gelopen en heb de bos bloemen op de tafel gelegd, dan moet ze gaan denken van wie die zijn en dat zal haar nerveus maken. Dezelfde avond ben ik weer teruggegaan naar de gevangenis, de hoofdbewaker keek natuurlijk vreemd op, maar toen ik het hem had uitgelegd, keek hij mij bezorgd aan en bracht mij terug naar mijn cel.''

Mien weer:
''Is Greet er achter gekomen van wie de bloemen waren, Joop?''
''Ja, zelf heb ik haar gebeld en verteld, dat ik verlof had gekregen om naar huis te gaan en een bos bloemen had gekocht om haar te verrassen en dat ik gezien had, dat ze met mijn broer seks had. Ze gaf toe, dat ze het al ruim een jaar hield met mijn broer, die niet getrouwd was.

Ik was natuurlijk verbouwereerd en heb haar meteen voorgesteld te gaan scheiden, dat vond ze goed en dat is een maand geleden door de rechter uitgesproken. Het was toch niks meer geworden wanneer ik definitief was vrijgekomen. Inmiddels heb ik een aardige vrouw ontmoet via facebook, ze komt morgen naar me toe om nader kennis te maken. Kijk, hier heb ik een foto van haar, knap hé.?''

Mien keek en dacht, wat een dik wijf, ze is nog dikker dan ik, maar zeide:
''Joop, ik hoop dat je gelukkig met haar wordt, maar ik moet nu gaan, want Wouter zal inmiddels wel thuis zijn, want zijn eigen eten kan ie niet klaar maken, de kluns. Een ei kan ie niet eens bakken.''
Hij moest lachen en nam afscheid van haar met een vluchtige kus op haar wang. Dat deed haar goed.

Schrijver: kees niesse, 21-05-2012


c.h.niesseatkpnplanet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: ex-liefde

Deze inzending is 214 keer bekeken

1/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)