start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (242)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (170)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (148)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (30)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (49)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (258)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (97)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (131)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (85)
vrijheid (59)
vrouwen (88)
welzijn (55)
wereld (35)
werk (98)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4993):

Bij de Fitness

Het was een rijkelijk eufemistische tekst, die stond gedrukt op de grijze, fleece trainingsbroek die ik bij "Zeeman" voor 6 Euro 75 had aangeschaft: "Athletic" en deze kon beslist niet van toepassing zijn op de activiteiten die ik van plan was uit te gaan voeren.

In het Fitnesscentrum was een klein "zoldertje" waar de fitnessapparaten stonden opgesteld; enkele fietsen, enkele loopbanden en een roeiapparaat en nog zo het een en ander. Ze werden beurtelings "bestegen" door de dames en heren senioren die ook vaak een praatje met elkaar maakten en de drie heren, gezworen kameraden, hadden doorgaans veel lol met elkaar; waarom bleef mij onduidelijk.

Een witgelakte trap voerde naar de zaal waar de overige oefeningen plaatsvonden. Ze negeerden mij. Ze keken me met de nek nog niet aan. Ik werd niet toegelaten tot hun "incrowd", tot hun kring, tot hun vriendschappelijke praatjes, tot hun gedeelde saamhorigheid en gelach.

Blijkbaar hadden ze zich vóór mijn toetreding tot hun groep al hecht samengesmeed en duldden zij geen indringers in hun bolwerk van esoterische of platvloerse humor, van een enkele ronduit racistische uitlating, ingegeven door hun gebrekkige en wellicht a-religieuze onderwijs en opvoeding over "spleetogen" en discriminerende en duidelijk jaloerse uitingen over uitkeringstrekkers, moslims en immigranten, waarvan ik ongewild getuige moest zijn. Voor hun gezamenlijke etentje dat zij gezellig en saamhorig zaten te bekokstoven in mijn bijzijn, werd ik niet uitgenodigd.

Niettemin was het leuk voor mij op welhaast kinderlijke wijze te "spelen" met de gele ballen en de hoepels, een haast vergeten spel uit mijn verre, voorbije jeugd en ik waande mij op een snel voortstromende rivier als ik oefende in het roeiapparaat en dan vergat ik uitstoting en discriminatie en droomde van een ideale wereld...

Schrijver: I. Broeckx, 29-08-2013



Geplaatst in de categorie: sport

Deze inzending is 115 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)