start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (242)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (170)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (148)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (30)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (49)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (258)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (97)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (131)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (85)
vrijheid (59)
vrouwen (88)
welzijn (55)
wereld (35)
werk (98)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5133):

Het tuinhuisje en de fado

Plotseling stond er in het voorjaar een tuinhuisje in de benedentuin, waar voorheen altijd vroeg in de ochtend de muziek van André Hazes had geklonken, was nu een grasveld van stille ruimte. Ik was teruggekomen van een weekendje uitwaaien en uitrusten aan zee, vanaf het balkon zag ik het groen en bruin geschilderde huisje fier in de hoek van de tuin in de stad staan.
“Welkom in mijn knusse wereld.” stond er in een onbekende taal op het houten bord aan de deur van het tuinhuisje. Toen die deur even later open waaide zag ik op een werkbank een oude platenspeler staan. Er was een nieuwe buurman komen wonen in het benedenhuis onder mijn woning op de eerste verdieping van een huizenrij in een straat in de Amsterdamse volksbuurt de Baarsjes.
Op een mooie voorjaarsdag begreep ik dat de onbekende taal Portugees was, er klonk fadomuziek uit de benedentuin, de nieuwe, alleenstaande buurman was met zijn familie visjes aan het roosteren. Er klonk gelach, er werd getoost met groene wijn, herinneringen kwamen naar boven, de muziek en de rook drong door de ramen. Ik raakte langzaam vertrouwd met de fado, keek iedere dag naar de tekst op het tuinhuisje, vanaf het balkon en luisterde in de ochtend gratis mee naar Amalia.

Een nieuwe eeuw was begonnen, de buurman werd ouder, zijn hond kreeg grijze haren. De laatste keer dat hij naar Portugal was geweest had hij een straathond meegenomen, om hem gezelschap te houden tijdens zijn oude jaren. De familie kwam niet vaak meer langs, zijn enige gezelschap was de oude hond, de fado en de groene wijn. Iedere dag liep hij naar het tuinhuisje naar de platenspeler om de fadomuziek te draaien. Niet keihard maar net hard genoeg voor mij om mee te luisteren en te dromen over Portugal.

Schrijver: mobar
Inzender: Henk van Dijk, 31-12-2013



Geplaatst in de categorie: muziek

Deze inzending is 184 keer bekeken

5/5 sterren met 4 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Günter Schulz
Datum:31-12-2013
Bericht:Een sfeervol en met een tikkeltje weemoed geschreven verhaal, dat ik wederom graag heb gelezen


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)