start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (132)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (238)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (179)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (108)
feest (41)
film (3)
filosofie (140)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (28)
geweld (46)
haiku (2)
heelal (39)
hobby (30)
humor (378)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (60)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (172)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (98)
muziek (40)
natuur (93)
oorlog (107)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (106)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (62)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (41)
voedsel (45)
vriendschap (83)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (35)
werk (95)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (149)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5317):

Ontmoeting in een Deeltaxi/ "En ik bedoelde het zo goed"

Een taxi is op weg van zuidelijke naar noordelijke gedeelten van de stad en ik ben een van haar passagiers. Het geval wil dat bij een halte aan de Bisschop Zwijsenstraat, bij een groot, monumentaal parochiehuis, dat oprijst tegen de nachtelijke hemel, mogelijk een brandpunt van Christelijke Devotie en Naastenliefde (de Naastenliefde waarnaar al door zovelen in de loop der geschiedenis zozeer hardnekkig maar tevergeefs gezocht en gestreefd is) een oudere dame instapt.

Ik herken haar onmiddellijk en feilloos aan de wijnrode jas, het kortgeknipte grijze haar en de rollator en ook het schermpje voorin de auto geeft haar naam weer: mevrouw X uit de Van B. straat; zij is niemand minder dan degene aan wie ik in het verleden mijn diensten had aangeboden als de trouwe en gedienstige, dienstvaardige vrijwilligster die ik voor haar wilde zijn; ik was met haar naar de supermarkt gegaan, had de groenten en het fruit gewogen op de weegschaal, een etiket op de verpakking geplakt en een en ander in de boodschappentas geladen, waarna ik naast haar de terugweg aanvaardde door de sombere, desolate straten, gelardeerd met de antracietgrijze staketsels van geknotte bomen.

Ik had de spullen een plaatsje toebedeeld in de koelkast en we hadden nog koffie gedronken, waarbij onze conversatie, het zij toegegeven, tot beneden alle peil was gedaald.

Een woord van dank was nimmer over de lippen van de oude dame gekomen en ik was in het ongewisse of zij mij eventueel beroddeld had bij de "Stichting Contour", mijn werkgever. Hoe het ook zij, mijn diensten waren spoedig niet meer gewenst.
(Het moet ook wel een uitzonderlijke en uiterst vreemde indruk maken op de leden van de goegemeente, op de geborneerde en bekrompen autochtone bevolking van de stad, dat iemand ABN spreekt, niet getrouwd is en geen baan heeft...)

Mijn medepassagiere van de taxi is nauwelijks een haarbreed van me verwijderd, hetgeen een nabijheid suggereert die niet meer bestaat en spoedig ontbrandt de ruzie; ik gesel haar met mijn woorden: "Ik ben door uw schuld nu zelfs ontslagen bij de "Stichting Contour"; "Als u zo christelijk bent, had u mij beter als mens kunnen accepteren"; "Ik vind u een harde tante" en "Ik bedoelde het zo goed"

Mevrouw zit erbij als een ledenpop, als een pias, als een etalagepop en laat, als een hond die geslagen wordt, mijn harde woorden op zich neerkomen, zonder een enkel weerwoord, zonder reactie of verweer. De taxi vervolgt haar weg en, thuis aangekomen, wens ik dat het incident diep weg mag zinken in de krochten en grotten, in de diepten, spelonken en gewelven van mijn goedgunstige geheugen, waarin, als in een opslagplaats, reeds de erfenis is gedeponeerd van mijn verleden die de herinnering bevat van nameloos en onbenoembaar, veelvuldig gepasseerd, onheil en verdriet......

Schrijver: I. Broeckx, 01-07-2014



Geplaatst in de categorie: woede

Deze inzending is 182 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:02-07-2014
Bericht:Een belangrijke regel binnen de ziekenverzorging is, dat je hulpbehoevenden zelfredzaamheid moet aanleren. Blijkbaar had madame X je hulp niet meer nodig en besloot ze om zichzelf te redden. Prima toch! Het is niet gezegd, dat zij je heeft afgeblaft bij je werkgever. Dat vermoed je maar. Misschien is ze helemaal niet zo hard als jij haar toedicht, want ze wist je scheldconcert nederig te incasseren. Je kunt je opgeklopte woede beter blussen door haar een mooi boeket te schenken! Kaartje erbij: Sorry voor het misverstand!...

Naam:Han Messie
Datum:01-07-2014
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Ineke, je beschrijft nauwgezet en heel treffend de kleinzielige, bekrompen geest van de reeds lang gezeten bevolking van een stad.
Uit veel van jouw verhalen blijkt ook jouw vermogen om veel leed te aanvaarden en het zonder morren in het bestand van jouw geheugen te plaatsen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)