start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (61)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5973):

De zalige vlucht

Aan de rand van het immense weiland stond ik te kijken, turend in de verte...nog even en de zon zou ondergaan om plaats te maken voor het mooie avondrood- vervolgens zou de vooravond langzaam...hè? Wat hoor ik nu, langzaam verdwijnt het vergezicht. Ik zie allemaal spikkels mijn kant opkomen.

Nee, het zullen toch geen wespen zijn, ik ben als de dood voor wespen. Maar tegelijkertijd besef ik dat het geluid wat ik hoor niet bij wespen hoort...waar dan wel bij, dat weet ik niet. De stipjes worden groter groter en als ze vlakbij zijn heb ik eventjes het gevoel mijn hoofd in te moeten trekken. Maar niks hoor, het is een enorme groep vlinders, een aantal wat ik nog niet eerder heb gezien. Wauw wat zijn ze mooi, wat zijn het er veel en het worden er steeds meer...

Ze zitten op mijn hoofd, mijn armen, mijn oren, ze zitten op mijn neus haha, jawel, ze zitten echt overal...maar wat gebeurd er nu? Ik voel me langzaam omhoog gaan en wanneer ik naar mijn voeten kijk, staan die niet meer op het gras, nee, dat gras is al een eindje verder naar beneden, ofwel: ik ben een meter of drie boven de grond...

Archhhhh wat nu, toch niet echt bang ( behalve voor een doodsmak natuurlijk) laat ik me meevoeren met de talloze ontelbare vlinders. Ik voel me een vlinder en als ik mijn armen opzij sla schrikken er een paar vlinders, om vervolgens weer te landen op mijn lijf.

Mijn kleding is niet meer te zien zoveel vlinders hebben bezit van me genomen en ik laat me meevoeren, het lijkt alsof de wolken dichterbij komen, ik voel me licht als een veertje, de vlinders praten met elkaar, ik moet toch weer een keer terug naar beneden hè? Wanneer ik dat zeg: wordt de terugtocht aanvaard. Traag maar sneller dan ik dacht zie ik het weiland weer tevoorschijn komen, het schemert inmiddels....

Langzaam zak ik naar de grond, ze laten me los, het vredige gevoel wat sinds de vlucht bezit van me nam blijft me bij....ik zwaai ze na..dank je wel, dank je wel, lieve mooie vlinders...

Schrijver: An Terlouw, 22-08-2016


An.terlouwatcasema.nl


Geplaatst in de categorie: dieren

Deze inzending is 76 keer bekeken

5/5 sterren met 2 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)