start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (128)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (328)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (238)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (1)
heelal (38)
hobby (28)
humor (377)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (52)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (96)
muziek (40)
natuur (91)
oorlog (107)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (86)
welzijn (51)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (146)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6224):

WITTE HUIS VERJONGD

Dat gezellige, gerieflijke hotel-restaurant aan de Harinxmaweg op het landgoed Olterterp sluit gedurende de maand december van het jaar 2017 enige tijd zijn deuren.
Daarbinnen wordt flink gewerkt met een schitterend vooruitzicht. Er klinkt geroep uit hout, dat vele behandelingen ondergaat en gevallen kalkgruis. Werktuigen dansen lustig, misschien zonder maat, maar welbewust en doelgericht. Ze zijn blij het nieuwe aanzien te verzorgen en te keuren van de geliefde zithoeken en de toog, waar drankgeuren en allerlei kout door elkaar kringelen.

Hier klinkt bescheiden, wellicht onhoorbaar, geruis van tijden...
In de zaal schijnt open haardgloed, zonder vuur, die opgebeurd wordt door aanwaaiende woudlucht, vermengd met de kracht van sagen en heldenmoed.
Het omringende bos blaast verhalende zucht van het Friese verleden over heel het landgoed.
Vol trots en zelfbewustzijn tonen beelden, uitgesneden in dikke, gezonde bomen, plechtigheid, ernst en vermakelijkheden van Frieslands bewogen geschiedenis.

Schrijver: Han Messie, 29-12-2017


hmessieatlive.nl


Geplaatst in de categorie: werk

Deze inzending is 93 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:30-12-2017
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Joanan, voor zover wij weten hebben wij niets met Lionel Messi van doen.
Wij stammen af van een Zwitserse huursoldaat, die omstreeks 1730 dienst heeft genomen in het Nederlandse leger. Daarna is hij in Nederland getrouwd en is zijn nageslacht er altijd gebleven.
Ik ben in Friesland geboren en heb er daarna ook een aantal jaren gewoond. Mijn ouders waren geen van beiden Friezen. Daarom kan ik mij desnoods nog een bastaardfries noemen.

Naam:Joanan Rutgers
Datum:30-12-2017
Bericht:Een majestueuze hommage voor het altijd wonderschone Friesland! Ben je soms zelf een Fries? Dat wist ik niet. Je achternaam doet namelijk een mess vermoeden, waar ik geen raad mee weet. Staat er dan ook een 'Witte Huis' in Friesland? Van mij mag jij daar direct intrekken als Fries premier! (-)


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)