Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6709):

BOOMWORTELS

Niet dat ik persoonlijk een liefhebber van Van Gogh ben, maar de man had tenminste een eigen handschrift, een eigen handtekening, zijn eigen stijl.
Zijn schilderijen zijn herkenbaar en misschien daardoor populair en tegenwoordig bijna onbetaalbaar.
Het sneue van kunst is vaak, dat het gemaakt wordt met de bedoeling iets weer te geven, zichtbaar te maken voor het publiek. Het publiek deelgenoot te maken van jouw innerlijk – althans dat vermoed ik en zal in bepaalde gevallen misschien juist helemaal niet zo zijn – neem alleen maar de landschapsschilders. Helaas bereikt een groot deel van de kunst slechts een elitair en meestal hoger opgeleid deel van de bevolking, omdat het nergens voldoende wordt toegelicht. Men (de doorsnee mens) kent de regels van het spel niet, zo die er zijn.

Ooit eens gezien, ik weet niet meer wat voor dier het was. Een chimpansee of olifant die men liet kliederen op een doek. Het werd nog verkocht ook.
Het klinkt gek, maar eigenlijk is dat wel de pure echte kunst. Er is geen enkele concessie gedaan richting het publiek. De enige concessie is die aan de eigenaar of baas of begeleider van het dier. Hij wil graag dat er iets wordt geschilderd – dus toe dan maar. Maar op het schilderij wordt dat verbeeld wat er in het dier op komt – dus puurder dan puur.

Van Gogh was een beetje gek wordt nu als algemeen feit aangenomen en dat zal ook wel zo zijn, gezien het afsnijden van z’n oor en z’n zelfmoord. Een gekwelde geest kun je het beter noemen.
Deze week heeft men de plek ontdekt waar hij zeer waarschijnlijk z’n laatste schilderij heeft gemaakt.
Er is gelijk een schutting om geplaatst en daarmee is dus
weer een bedevaartoord gecreëerd. Absurd, maar goed ik gun het die bewoners van zo’n klein dorpje – het genereert weer inkomsten door het toekomstige toerisme.
Maar z’n laatste schilderij getuigt toch van iets wat ik persoonlijk niet zo gek vind en dat zijn die boomwortels. Hakhout werd het genoemd. Gehakte bomen die weer zijn gaan groeien en dus rare vormen en knoesten of ogen hebben. Hij vergeleek het met zijn eigen leven – afgehakt en steeds weer opnieuw begonnen, maar schreef hij aan z’n broer: de wortels, mijn wortels zijn aangetast.

Hij herkende in bomen veel van mensen. Dat doet mij en velen met mij goed. Ik herken dat gevoel, heb het ook in mindere mate.
Dus echt gek was hij niet of ik ben het zelf dus misschien ook een beetje.
Het raadsel van de boomwortels is opgelost en ik heb zoals gezegd niet zo veel met Van Gogh, maar misschien vind ik dit dan wel prachtig – zijn mooiste schilderij. Het verklaart zo veel, zo niet alles.

... ter vervanging van het gisteren ingediende - er ontbreekt in het begin (een stukje) een nadere toelichting ...

Schrijver: catrinus
Inzender: C.A. de Boer, 30 jul. 2020


Geplaatst in de categorie: kunst

4,0 met 1 stemmen 48



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)