Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6713):

Maigret en de gewurgde travestiet

Nadat commissaris Maigret zijn intrek in Hotel Waanders aan de Rijksweg 12 heeft genomen, rijdt hij samen met de politiechef Gerard Olieman naar de plaats delict. Maigret verbaast zich over de veelal identiek geverfde boerdeijen, gekleurd in groen, rood, blauw en wit. Het ziet er allemaal quasie-vrolijk uit, want hij ziet heus wel hoe strak en perfectionistisch het allemaal gedaan is. Hij had zich al een beetje ingelezen over de Staphorster bevolking en ze blijken bijna allemaal lid te zijn van de Hersteld Hervormde Gemeente, een uiterst strenge tak van het protestantisme. Her en der ziet Maigret dikke boerinnen in een stijve, beknellende, oubollige klederdracht. 'Nog een wonder dat ze de echte ganzen en kalkoenen niet in die absurde kledij wurmen!', denkt hij met een smalende lach. 'Hier moeten we zijn!', zegt Gerard en hij rijdt de oprijlaan met kiezelstenen op. In de keuken van een grote boerderij zit een schichtig gezin naar buiten te loeren. Gerard gaat Maigret voor naar een klein huisje op het erf, waar de technische recherche sporen aan het verzamelen is. Het slachtoffer ligt voor een achterdeur en is onmiskenbaar gewurgd. Het gaat om de travestiet Willemien Bouwmeester, die vroeger Willem Bouwmeester heette. Ze zat nog volop in de verandering naar vrouw, waarvoor ze de nodige hormonen kreeg toegediend. Volgens de huurbaas, boer Evert de Zwijger, begon Willem een half jaar geleden vreemde neigingen te vertonen en liep hij ineens in lange jurken en gebruikte hij oogschaduw en lippenstift. Volgens Evert komt Willem uit een keurige, gelovige familie uit Stavenisse en zocht hij een passende verblijfplaats in de buurt van Zwolle, waar hij aan de Hogeschool Windesheim journalistiek studeerde. Hij ging iedere zondag trouw twee keer naar de kerk en boer Evert heeft hem dikwijls psalmen horen zingen. 'En dat doet de jeugd vandaag de dag niet zoveel meer!', had hij er aan toegevoegd. Zijn oudste zoon Hendrik had wel eens wat met hem gepraat, maar dat was sinds zijn gedaanteverwisseling flink bekoeld geraakt. Hendrik dacht dat hij grapjes maakte en hij had tegen hem geroepen: 'Als je er niet één kunt versieren, dan wordt je er maar één!'. 'Daar begrijp jij allemaal niets van, brave Hendrik!', had hij geantwoord, 'misschien val je straks wel op me!'. 'Nou, écht niet, want ik weet wel wat er tussen jouw benen bungelt!', reageerde Hendrik toen. 'Daar bungelt straks helemaal niets meer!', zei Willem toen, 'dat ga ik allemaal keurig weg laten werken!'. Hendrik ziet het nog voor zich hoe hij daarna met overdreven wiegende heupen het pad af liep. 'Ik had hem toen graag een stevige mep verkocht!', zegt hij tegen Gerard, die het meteen vertaalt voor Maigret. In de keuken is het een drukte van belang en zit moeder De Zwijger driftig in een pot luie wievenkost te roeren. De oudste dochter Aaltje draagt eveneens klederdracht en zij zal ergens in de dertig zijn. De paar keren dat zij buiten het dorp is geweest, was tijdens kerkdiensten in naburige dorpen. Ze kijkt verlegen en ze doet alles wat haar wordt opgedragen. Ze wacht al jaren op de ware Jacob en ze schrijft christelijke gedichten, die soms in het kerkblad verschijnen. Maigret wil graag weten wie er bij Willemien op bezoek kwamen. Volgens Evert kreeg hij nooit bezoek, maar Hendrik had gezien, dat de dochter van boer Dekker, Hilde, wel eens op bezoek kwam en dat de gordijnen dan meestal dicht gingen. Hendrik durft zelfs te vertellen, dat hij wel eens langs een gordijnspleet naar binnen heeft gegluurd, maar zij zaten gewoon keurig te babbelen en met de lepeltjes in hun thee te roeren. Voorlopig weet Maigret genoeg en zet hij zijn hoed weer op. In de auto naast Gerard draait hij het autoraam open en steekt hij zijn pijp aan. 'We gaan eerst maar eens naar Hilde!', zegt hij tussen twee rookwolken door.

Gerard trekt aan de ouderwetse trekbel en er begint meteen een hond te blaffen. Boer Dekker kijkt met grote, verbaasde koeie-ogen naar de twee heren, terwijl hij zijn hond met moeite in bedwang houdt. 'Ik zet hem eerst even aan de ketting en kom dan gerust verder!', zegt hij, nadat hij in de gaten heeft dat het om de politie gaat. In de huiskamer zit Hilde naar een spannende detective te kijken. 'Deze heren zijn van de politie en ze hebben jou wat te vragen over die vriend van jou, die Willem, die gewurgd is, weet je wel!', zegt boer Dekker. 'Tactvol spreken is niet je sterkste punt hé!', zegt Hilde tegen haar vader. Hilde kent Willem van de koffie na de kerkdiensten en ze bleken dezelfde interesse te hebben, het verzamelen van ansichtkaarten waar kerken op staan. Kaarten die zij dubbel hadden, gaven ze aan elkaar en ze spraken graag wat na over de preken van dominee Berend De Boer, die ze vaak veel te streng en ouderwets vonden. Toen Willem haar vertelde, dat hij zich meer een vrouw dan een man voelde, al vanaf zijn prille kindertijd, toen heeft zij hem zoveel mogelijk proberen te steunen. Ze is zelfs een keer met hem in Zwolle geweest om jurken, sieraden en opmaakspullen te kopen. Dat fluisterde ze, omdat haar ouders daar niets vanaf weten en dat nooit goed zouden keuren. Willem had het best zwaar met zijn lichamelijke verandering en hij had een aantal gesprekken met dominee De Boer, maar die verliepen dramatisch. De dominee was van plan om het uit zijn hoofd te praten en toen hij vernam, dat dat nooit zou lukken, haakte hij af en verwees hij hem door naar een psychiater. 'God schept je zoals je bent!', had hij gezegd, 'daarvan mag niemand afwijken!'. 'Die man is echt zo achterlijk en zwaargestoord!', zegt Hilde, 'maar mondje dicht tegen mijn ouders hé!'. 'Had Willem vijanden?', vraagt Gerard. 'Niet dat ik weet!', antwoordt Hilde, 'maar je kunt ook gerust stellen: een hele kerk vol!'. In de dorpskerk aan de Gemeenteweg 53 kunnen 2300 kerkgangers een zitplek krijgen. Het spoor loopt inmiddels naar dominee Berend De Boer, die na herhaaldelijk bellen eindelijk de pastoriedeur open doet. Hij zegt, dat hij inderdaad enkele gesprekken met Willem heeft gevoerd, maar dat zijn geloof hem niet in staat stelde om hem verder te helpen. 'Moet u er dan niet voor al uw schaapjes zijn?', vraagt Gerard, terwijl Maigret naar de nare verbetenheid op het gezicht van Berend kijkt. 'Natuurlijk!', zegt Berend, 'maar God vraagt wel van ons om Zijn wetten te handhaven!'. 'Mij is anders niets bekend over een goddelijke wet, die over travestieten en transgenders gaat!', zegt Gerard met een boze blik, maar hij weet al hoe laat het is en samen met Maigret verlaten ze de bedompte pastorie. 'Morgen is er weer een dag!', zegt Gerard tegen Maigret en ze nemen afscheid van elkaar. Gerard haalt nog wel even een vouwfiets uit de achterbak. Maar Maigret is nog niet van plan om naar zijn hotelkamer te gaan en hij blijft posten bij de pastorie. Rond acht uur gaat de lamp boven de voordeur aan en enkele minuten later zet iemand een fiets tegen de zijkant van de pastorie. Zodra diegene onder de lamp staat, ziet Maigret dat het Aaltje is. Hij blaast zijn rook hoog de lucht in en hij gaat op zijn leenfiets naar het hotel.

De volgende dag gaan Gerard en Maigret eerst weer op bezoek bij dominee De Boer om te achterhalen wat Aaltje gisteravond bij hem deed. 'O, maar die komt elke vrijdagavond langs voor een persoonlijk gesprek over godsdienstige zaken!', zegt Berend, 'dat is niets waar u zich druk over behoeft te maken!'. 'Heeft zij wel eens over Willem gesproken?', vraagt Gerard. 'Nooit! Met geen woord!', antwoordt Berend. Zijn vrouw Stientje luistert mee van achter de deur en die staat helemaal perplex, want als er iemand veel over Willem sprak, dan was het Aaltje wel. 'Die Aaltje was stapelverliefd op Willem!', denkt Stientje, 'maar waarom verzwijgt Berend dat nu toch!'. Eenmaal weer buiten worden Gerard en Maigret door Stientje aangeklampt. 'Aaltje was smoorverliefd op Willem!', zegt ze vlug, terwijl ze daarna direct verdwijnt, bang dat ze door haar man gezien wordt. 'Die Berend probeert Aaltje te beschermen!', zegt Gerard tegen Maigret, 'we zullen haar nog eens moeten verhoren!'. Maigret knikt instemmend en hij vraagt zich af of hij hier nog wel nodig is. In de auto wordt Gerard gebeld en blijken er DNA-sporen van Aaltje ontdekt te zijn. Gerard trapt meteen het gaspedaal harder in en Maigret's hoed waait bijna van zijn hoofd. Even later is de boerderij van De Zwijgers in rep en roer, want Aaltje is nergens te vinden. Maigret en Gerard vinden haar in de schuur, waar ze met een vlijmscherpe riek op hen af stormt. Gerard bukt op tijd, maar Maigret is de snelste niet meer en hij wordt dodelijk getroffen. Zijn hoed rolt over de betonnen vloer en zijn pijp breekt door midden. Gerard weet Aaltje te overmeesteren en hij gooit haar in de boeien. Hij belt 112 voor een ambulance, maar het is al te laat voor commissaris Maigret. Het bloed stroomt uit zijn mond en zijn ogen staren levenloos omhoog. 'Jouw laatste zaak werd jouw dood!', zegt Gerard, 'maar jij heeft hem wel mooi opgelost!'. Aaltje bekend de moord op Willem, omdat ze het niet kon verkroppen, dat hij ineens een vrouw wilde zijn, terwijl zij zo van zijn man-zijn hield. Ze vertelt ook, dat Willem diverse keren met haar naar bed is geweest en dat ze daarmee heel erg heeft geworsteld, omdat seks voor het huwelijk verboden is, maar ze snakte er inmiddels zoveel naar. Vertel dit maar niet aan mijn ouders, want dan krijgen ze nog een beroerte, zegt ze in de verhoorkamer. 'Willem wilde mij opeens niet meer en zijn fysieke ommekeer kwam als een donderslag bij heldere hemel!', zegt ze moedeloos, 'ik wilde dat hij een man bleef, dat was alles!'. 'En waarom heb je commissaris Maigret vermoord?', vraagt Gerard tenslotte. 'Een kwestie van restwoede!', antwoordt ze, 'ik had gek genoeg niet gedacht dat hij bleef staan!'. 'Neem haar maar mee!', zegt Gerard tegen twee agenten. 'En Aaltje?', zegt hij nog. 'Ja, wat?', zegt zij. 'Voor een dubbele moord ga je heel wat jaren de bak in!', zegt hij, terwijl hij met terneergeslagen ogen de legendarische carrière van commissaris Maigret overdenkt.

Schrijver: Joanan Rutgers, 13 aug. 2020


Geplaatst in de categorie: misdaad

3,5 met 2 stemmen 34



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)