Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6731):

Uitslag: zeer blij!

Nadat ik veertien dagen geleden mijn inmiddels zesde operatie had ondergaan, was vandaag de afspraak om terug te komen voor controle, zowel voor de wond die de lieve afmeting heeft van een krappe dertien centimeter als voor de uitslag of er nog foute cellen in het te verwijderen weefsel zaten!
De afgelopen twee weken waren er dan ook twee die lastig te noemen waren, immers: ben je nooit voorbereid op slecht nieuws, hoe hard ik daarvoor ook mijn stinkende best doe. Ik hou het voor mezelf, misschien niet handig maar wel een goed doordachte keuze die geheel de mijne is.

Na een hele slechte nacht, vanmorgen richting ziekenhuis, hier tien minuten vandaan en ik ben netjes op tijd, iets te vroeg maar dat mag de pret niet drukken. Even wachten in een praktisch lege wachtkamer en ik word binnen geroepen. De chirurg die het mes twee weken terug in me parkeerde komt binnen met in zijn kielzog een assistent in opleiding, tja dat hoort er ook bij, ze mogen erbij, maar nooit in de plaats van de chirurg daar doe ik het niet meer voor, immers is er al teveel niet goed gegaan, neen, ik zeg niet fout want dat maakt mensen bang en dat willen we niet!

De chirurg kijkt me aan en vraagt hoe het gaat? Is het 25%? De pijn, waar hij me voor opereerde was onhoudbaar namelijk en hij wist niet zeker of het “weg te snijden zou zijn” maar alle andere behandelingen ten spijt was dit de allerlaatste optie, dus ik koos voor het scalpel, al was hij zelf niet overtuigd hij geloofde me ook voor 100%. Nee hoor, geen 25%, is het meer dan, 50%? Ik lach en zeg: ook niet! Het is weg, dokter 100 % weg, helemaal verdwenen! Hij kijkt me met grote ogen aan en zegt: meen je dat nou, is het weg? Helemaal? Jazeker het is weg, vanaf dat ik bijkwam, oké, natuurlijk de snee van de snij-sessie maar dat stond in geen vergelijking tot de immense pijn die ik ervoor had!

Hij wil natuurlijk de wond zien, ik mocht veertien dagen de arm niet omhoog doen en heb me daar heel netjes aan gehouden ook, de hechtingen lopen tot in de oksel, je wilt niet dat het daar openspringt en dus was die regel er eentje die ik netjes opvolgde! Dan mijn vraag: hoe luidt het verdict? Hoe is de uitslag? De man is nog steeds ondersteboven van mijn 100% en zegt: oh ja, die is 100% goed, geen foute cellen, geen verontrustende beelden, niks van dien aard!

We lachen beiden, hebben vandaag allebei de hoofdprijs gewonnen, nummer 6 is mijn geluksnummer, zes operaties waarvan de laatste nu dan, tenminste dat hopen we wel natuurlijk, zonder nabehandelingen heeft plaatsgevonden en zo zie je maar: de aanhouder wint, ik hield aan, barstte van de pijn en ben ervan af! Geen nare bij-berichten en voor de verandering goede uitslagen. Oké ik weet dat er geen garantie is, maar dit heb ik gewonnen! Ehhh samen met de chirurg die de stap mede met mij zette natuurlijk! Littekenweefsel met oedeem wauw, wat een pijn dat geven kan.....

... Controle 6e operatie ...

Schrijver: An Terlouw, 4 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: ziekte

5,0 met 2 stemmen 38



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)