Het altaarschilderij van Quinten Massijs

De deftige markiezin Fabiola de Villegas heeft in enkele vertrekken van haar Kasteel Herlaar op Herlaar 15-16 in Herenthout diverse, unieke en moeilijk verkregen schilderijen hangen, maar het leeuwendeel zit in geconditioneerde boxen op zolder. Zij wisselt de schilderijen naar eigen voorkeur en inzicht. In enkele vitrines liggen sieraden, die van Marlene Dietrich, Marilyn Monroe, Elizabeth Taylor en Coco Chanel zijn geweest, maar Fabiola spaart voornamelijk schilderijen. Zo heeft zij schilderijen van Titiaan, Giotto di Bondone, Edgar Degas, Dominique Ingres, Paul Klee, Franz Marc, Cecilia Beaux, Lilla Cabot Perry, Rebecca Soloman, Antonia Bañuelos, El Greco, Néstor, Emma Ekwall, Una McDonnell, Mary Waters, Hanna Pauli, Ivan Kramskoj, Jelena Polenova, Mary Beale, Bessie MacNicol, Francisco de Zurbarán, gravin Amalia von Königsmarck em Louisa Beresford, markiezin van Waterford. Zij is ook in het bezit van 'De Heilige Elisabeth van Portugal' uit 1439 van Quinten Massijs der Ältere, Een meesterdief heeft een kopie, geschilderd door Geert Jan Jansen, in de Gemäldegalerie in Berlijn omgeruild voor de echte. Daar zullen ze hoogstwaarschijnlijk nooit achter komen, tenzij ze het schilderij in de nalatenschap zullen aantreffen. Fabiola's vriendin, gravin Ghislaine Ghislain van Kasteel Krombrugge op de Bergbosstraat 259 in Merelbeke, heeft Fabiola verteld over het in 1974 uit de Uilenbergkapel in Herenthout gestolen altaarschilderij 'Onze-Lieve-Vrouw van Smarten' van Quinten Massijs. Nu is Fabiola volkomen geobsedeerd door dit schilderij en wil zij het coût que coût te pakken krijgen. Zij heeft de hulp van haar vriend, baron Hector de Rode van Kasteel Ten Velde op de Neerstraat 1 in Vinderhoute, ingeschakeld. Hector heeft veel connecties met de criminele onderwereld van de kunsthandel en hij heeft inmiddels toegezegd om Fabiola te helpen, mits hij in ruil daarvoor één nacht met haar mag rollebollen. 'Maak daar maar gerust een hele maand van!', zei Fabiola. 'Dan ga ik het wel samen met graaf Rotsart de Hertaing doen, want die is een ware kunstexpert!', zei Hector. 'Mij best!', zei Fabiola.

Hector rijdt in zijn Bugatti Veyron naar barones Clotilde de Schoutheete de Tervarent, die in het Kasteel van Voorde op de Sint Marcellusstraat 9A in Voorde woont. Zodra hij haar ziet, duikt hij onder haar rokken en drukt hij zijn gezicht tegen haar harige vulva. 'Nou zeg, jij komt zeker wat stoom afblazen!', zegt Clotilde, terwijl zij met haar tong geile bewegingen maakt. Met zijn gezicht zo rood als een biet komt Hector weer tevoorschijn en hij zegt: 'Ik ga binnenkort voor Fabiola een belangrijk schilderij kopen!'. 'Van Picasso?' 'Nee, van ene Quinten Massijs!' 'Die ken ik niet' 'Doet er niet toe, maar zij gaat er wel 500.000 euro voor betalen!' 'Ik weet het, kunst is alles voor haar!' 'Ik ben op weg naar Edgar, want die moet kijken of het schilderij wel echt is!' 'Ga dan maar gauw en doe hem de groeten!'. Later bij Edgar stemt Edgar meteen toe, want hij voelt zich de laatste tijd nogal nutteloos en futloos. Ze drinken samen een glas Hennessy Beaute du Siecle en ze roken daar een Cohiba I Divo Esplendidos bij. Na wat telefoontjes met diverse onderwereldfiguren krijgt Hector opeens telefoon van een kunsthandelaar, die beweert, dat hij het schilderij van Massijs in zijn bezit heeft. De verkoper heeft een rare, slissende stem. Er wordt een ontmoeting geregeld. 'Morgen om 19.00 uur in Café Quinten Matsijs op de Moriaanstraat 17 in Antwerpen!', zegt Hector tegen Edgar. 'Mooi, dat is dan vlot geregeld!', zegt Edgar, 'ik ben vannacht bij gravin Agatha d'Allegambe, maar ik zal ervoor zorgen dat ik op tijd bij jou ben!'. 'Ik ben vannacht bij barones Charlotte van de Werve in haar Kasteel van 's-Gravenwezel op de Sint Jobsteenweg 64 in Schilde, dus dan verwacht ik jou daar!', zegt Hector. In de bedden van de adellijke dames is het 's nachts dolle pret. Zowel Hector als Edgar gaan als uitgehongerde leeuwen tekeer, Charlotte en Agatha als wilde tijgerinnen. De dames zitten barstensvol seksuele energie en de heren snuiven zich met grote porties cocaïne berengeil en superenergiek. Charlotte belt nog even naar barones Louise Berthout van Kasteel Hemiksemhof op de Assestraat 21-23 in Hemiksem en de lesbische gravinnen Lucia de Pelichy en Hermine le Louchier van Kasteel Bouwelhof op Het Park 1 in Bouwel. Of de dames komen meefeesten. In een mum van tijd zijn de drie extra dames van de parij en geniet Hector met volle teugen van vier heerlijke stoeipoezen.

Ongeveer kwart voor zeven 's avonds betreden Hector en Edgar Café Quinten Matsijs. Door de nachtelijke avonturen zien beiden er verlicht en opgewekt uit. Ze beginnen meteen aan de Triple D'Anvers. Ze zijn eerder deze dag nog bij Fabiola langsgegaan om de 500.000 euro op te halen. De tas met flappen houdt Hector stevig tussen benen geklemd. 'Dit was het stamcafé van Willem Elsschot, Paul van Ostaijen, J.W.F. Werumeus Buning en Jos Vandeloo!', zegt Hector. 'O ja? En wie waren dat dan?', vraagt Edgar. 'Vier beroemde schrijvers, slimmerd!' 'Kregen die dan hun inspriratie van dit naargeestige hol?' 'Nee, hun inspiratie kregen ze van dit spul', antwoordt Hector, terwijl hij zijn zoveelste Triple een beetje omhoog houdt. Er komt een magere man met een lange, zwarte jas naar binnen, die achter de piano gaat zitten. 'Is dat hem?', vraagt Edgar. Hector schudt van nee. De sinistere man speelt jazz-achtige deuntjes. Pas even voor negen uur stapt er een grote, gespierde man met lelijke tatoeages in zijn nek naar binnen. Hij kijkt schichtig om zich heen en even later loopt hij naar Hector en Edgar. 'Massijs?', vraagt hij kortaf en met een donkere stem. 'Inderdaad!', antwoordt Hector, 'maar we wachten al dik twee uur!'. 'Sorry, maar mijn Dacia Sandero had panne!', zegt de schimmige handelaar. Hij legt zijn koffer op tafel en hij haalt de Massijs eruit. Edgar bestudeert het schilderij met een loep. Na zo'n tien minuten concludeert Edgar dat het een echte Massijs is. Hector overhandigt de tas met geld aan en de man verdwijnt vliegensvlug naar buiten. 'Nee, het is toch een vervalsing!', schreeuwt Edgar opeens. 'Hoezo? wat schiet je opeens te binnen?', vraagt Hector. 'Het is de lijst, die is zeker niet ouder dan een halve eeuw!', zegt Edgar. De mannen rennen als gekken naar buiten en zij zien de handelaar in zijn Dacio Sandero stappen. 'Halt! Jij, vuile oplichter, de koop gaat niet door!', schreeuwt Hector. De handelaar ziet hen op hem af komen en hij stapt direct uit zijn auto om de woedende Hector en Edgar te bestrijden. Hij weet beiden met grof geweld te vloeren en daarna met chloroform te verdoven, waarna hij hen in zijn auto naar het marmeren standbeeld van Quinten Massijs op de Baron Dhanislaan in Leuven rijdt. Daar kleedt hij hen uit en sleept hij hen tot voor het standbeeld, gemaakt door Jacques De Braekeleer. 'Zo, jullie schande zal dubbel en dwars zijn!', mompelt de handelaar, die even later keihard wegscheurt.

diefstal massijs

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 6