Inloggen
voeg je verhaal toe

Verhalen

Verre Liefde

Uitgedroogd en afgemat steek ik de gaspit aan en twijfel tussen eieren bakken of inhaleren. Ach, wellicht pak ik hier en daar passief nog een vlaag mee.. Een gedachte die zich vastzet tussen steel en bakdeel van mijn inmiddels flink uitgedunde hersenpan. Nu ben ik geen grimmige gek die zich van kant wenst te maken, daar ben ik tot depressie aan toe te gelukkig voor. Dat verdomde optimisme ook altijd, misselijkmakend bijna.

Hoewel, op het bot genomen zou het net zo goed overlevingsdrang kunnen zijn, en weet je, eigenlijk ben ik te lui om mezelf in slaap te malen. En zelfs dat zou op het bizarre af een vorm van overleven kunnen zijn. Wie zegt mij dat ik morgenochtend de regen weer zonder paraplu mag begroeten? Nee, wakker blijven is op dit moment de enige optie.

Programma’s als ‘de bevalling’ en soortgelijke X-files worden op dit tijdstip helaas niet meer herhaald, dus fantaseren over een verre Liefde is meer noodzaak dan verliefdheid. Het schijnt dat iedere gedachte een lichamelijk proces in werking zet bedenk ik mij nog hoopvol, alhoewel ik daar bitter weinig van merk.. Het zal de toch al breed uitgemeten beneveling zijn, bevroed ik.

Zelfbevrediging; ook zoiets. Ik hou mezelf voor dat het schaamte is die mij ervan weerhoudt deze activiteit meer dan tweemaal per maand en hooguit vijf à tien minuten onder een dekbed of drie te ontplooien. Feit is echter dat ik waarschijnlijk te nuchter ben om er helemaal in op te gaan, in tegenstelling tot andere mensen in mijn omgeving (gelukkig). Ik hou van openhartigheid.

Zo ging een oude huisgenoot er prat op zichzelf twaalf keer per dag af te rukken - en dat boven een bakkerij! - ging er als schokvlaag door me heen
maar die stelling slaat natuurlijk nergens op. Dat hij dit in de slaapkamer naast mij deed had als negentienjarige aanzienlijk meer indruk op me moeten maken, schijnt.. Ik geloof dat ik te nonchalant ben geweest er zelfs maar naar te luisteren, maar zeker weten doe ik dat niet.

Tevens ben ik zo’n vrouw die braaf haar vriendjes treksokken onder het matras vandaan plukt om ze af en toe eens heet te wassen, of ter dreigement tevoorschijn te toveren in tijden van crisis of ernstig geldgebrek. Ik bepaal tenslotte zelf wel hoeveel relaties ik naar de klote wens te werken..
Jammer, eigenlijk..

Schrijver: MayadeBij, 30 oktober 2003


Geplaatst in de categorie: ex-liefde

0.4 met 19 stemmen 2.145



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
Clashing King
Datum:
23 oktober 2007
heel mooi, niet te doen... wonderbaarlijk!!!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)