start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (242)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (170)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (148)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (30)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (49)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (258)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (97)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (131)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (85)
vrijheid (59)
vrouwen (88)
welzijn (55)
wereld (35)
werk (98)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 2488):

Hartverwarmend

“Ik zou iedereen willen vragen een moment bij zichzelf stil te staan. Graaf eens diep in uw herinneringen en haal u het meest gênante moment uit uw leven voor de geest.”

De spreker zweeg en ging rechtstaan, met de armen over elkaar. Hij liet zijn blik dwalen over de zowat dertig aanwezigen. Buiten geselde een venijnige oostenwind de bladerloze takken en nu en dan kon je de wind horen huilen om het eenzame huis, waar ze vergaderd waren.

Vijf minuten later boog de spreker zich voorover en sprak samenzweerderig: “komaan mensen, ik weet dat jullie beter kunnen. Haal dàt uit uw herinnering waarvan u zeker weet dat u het NOOIT zult vertellen aan wie dan ook. Ik doe er een eed op dat deze herinneringen voor uzelf blijven”. Weer nam hij zijn afwachtende houding aan.

Hier en daar kon je iemand zien blozen. Er was wat geschuifel hoorbaar. Blijkbaar, nu ze de belofte hadden gekregen dat ze niet moesten kenbaar maken wat ze het liefst mee in hun graf namen, waren de remmen los. Verschillende mensen konden een beschaamd hoofdschudden niet tegenhouden. Sommigen wreven hun handen over hun gezicht. Links en rechts begon men te handenwringen.

“Laat het toe…laat het toe…”, fluisterde de spreker, “spaar niets”.

Hij liet ze een vol kwartier zwelgen in hun meest verboden gedachten. Dingen waarover ze zich schaamden. Of waarvan ze geniepig van genoten. Ze voelden dat hun een ervaring te wachten stond die wel eens zeer bevrijdend kon zijn. Helend voor lichaam en geest.

De spreker nam het dikke boek van de lessenaar en klapte het met een geweldige knal dicht. Iedereen, maar dan ook niemand uitgezonderd, schrok zich lazarus.

“Zo”, sprak de spreker tevreden, “nu iedereen goed is opgewarmd en geen last meer heeft van de koude in het lokaal, kunnen we verder gaan…”

Schrijver: Marc Kerkhofs, 26-08-2007


kerkhofs.marcattelenet.be


Geplaatst in de categorie: filosofie


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 471 keer bekeken

3/5 sterren met 4 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Ivan Grud
Datum:27-08-2007
Email:borst22attiscali.nl
Bericht:Heel leuk en snel geschreven.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)