start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (242)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (170)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (148)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (30)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (49)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (258)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (97)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (131)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (85)
vrijheid (59)
vrouwen (88)
welzijn (55)
wereld (35)
werk (98)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4435):

Mooi weer, hé?

Wouter zat afgelopen zomer in de bus naar Assen, want hij wilde daar een dvd-speler kopen. Mien was thuis gebleven. Het was lekker zonnig en koel weer. Bij de volgende halte stapte een oudere dame in, gekleed in een groen mantelpakje en ze droeg een rood hoedje van het bloempotmodel. Alleen naast hem was nog een plaats vrij en ging ze naast hem zitten. Met haar schelle stem, zei ze:
''Vindt u het fijn, dat ik naast u ben gaan zitten?''
Gekke vraag, dacht hij, maar keek haar geamuseerd aan, en zei:
''Hartelijk welkom, mevrouw.''

Na een poosje tikte ze op zijn schouder, met de opmerking:
''Mooi weer hé, mijnheer.''
''Heerlijk mevrouw, dat moet maar zo blijven tot de Kerst en dan warmer.''
Ze gaf geen sjoege.
Toen zij weer:
''Wat heeft u een mooi jasje aan, bent u een homo?''

Hij moest lachen als een boer die kiespijn heeft en dacht, zie je wel als je iets rossig aan hebt denken sommigen, dat je een homo bent.
''Ja mevrouw, ik draag dit jasje, omdat ik getrouwd ben met mijn rechterhand, want dat is mijn vriend.''
Kennelijk begreep ze er niks van en reageerde niet op zijn opmerking. Hij bleef maar naar buiten kijken in de hoop, dat ze hem met rust liet, maar nee hoor, weer tikte ze op zijn rechterschouder.
''Mooi weer hé, mijnheer?''

''Ja, het is mooi weer, maar straks gaat het sneeuwen.''
Achter hem begon iemand te lachen.
Hij droeg een geruite pet en dat vond hij heel leuk staan bij zijn jasje. Toen hij naar buiten keek naar de grazende koeien op de weilanden voelde hij zijn pet naar voren gaan en op zijn schoot vallen. Hij zag net op tijd, dat zij haar linkerhand snel terug trok.

Dat wijf begon hem nu echt te vervelen. Hij zette zijn pet weer op, maar reageerde niet.
Plotseling legde ze haar linkerhand op zijn kruis, en zei weer:
''Lekker weer hé, mijnheer?''
Ze mag dan niet helemaal normaal zijn, maar het werd hem toch te gortig en hij duwde met kracht haar hand weg. De bus naderde het eindpunt, dus stond hij vast op. Toen kneep ze hem in zijn kont en dat deed nog zeer op. Passagiers hadden de grootste lol.

Toen de bus stilstond probeerde hij als de eerste de bus te verlaten. De bestuurster gaf hem een knipoog en had kennelijk genoten van dat gedoe met die vrouw. Terwijl hij al op de trede stond om uit te stappen vloog zijn pet van zijn hoofd. De bestuurster lag nu krom van het lachen en dat vervelende wijf schaterde ook.
Wouter verwijderde zich snel tussen het winkelende publiek, maar hij zag, dat ze hem achterna rende. In het warenhuis rende hij een lift in en was haar gelukkig kwijt.

Toen hij de speler had gekocht ging hij via de trap naar het restaurant en dronk daar een kopje koffie. Met een blij gevoel liep hij daarna naar de lift, er stond niemand in. Op het moment, dat de deur ging sluiten kwam die vrouw met dat rode hoedje met een paraplu in haar hand aanrennen. Wat schrok hij zeg, ze was er weer. Het lukte haar de deur tegen te houden en ze worstelde zich in de lift. Ze waren nu met z'n tweeën.
''Waar komt u zo gauw vandaan'', zei hij.

''Van de wc'', zei ze gierend van het lachen en ze duwde het handvat van haar paraplu tussen zijn benen en trok die omhoog, zodat zijn hamer en klokkenspel het zwaar te verduren kreeg. Hij duwde haar weg, maar dat ging niet gemakkelijk, want ze was groot en sterk. Toch lukte het hem op de knop van de begane grond te drukken, waarna de lift zich in beweging zette. Op straat gekomen kon hij nog net de bus naar huis halen. De vrouw, die hem achterna rende, gebaarde de bestuurster te stoppen, maar reed gewoon door, tot groot genoegen van Wouter. Mien had de grootste lol toen hij zijn belevenissen vertelde.

Schrijver: kees niesse, 04-02-2012


c.h.niesseatkpnplanet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: reizen

Deze inzending is 164 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:04-02-2012
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Een trouwe echtgenote heeft er lol in hoe een temperamentvolle, maar niet helemaal ernstig te nemen vrouw haar man eens letterlijk en figuurlijk probeert beet te nemen. Zowel voor conservatieve vrouwenhaters als voor feministen een heel vermakelijk stukje.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)