start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (138)
adel (13)
afscheid (116)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (169)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (113)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (38)
hobby (32)
humor (385)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (62)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (158)
mannen (34)
milieu (14)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (41)
natuur (96)
oorlog (108)
ouderen (18)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (79)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (114)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (43)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (46)
voedsel (45)
vriendschap (84)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (54)
wereld (35)
werk (96)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (153)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4938):

De poes was weggelopen

Vanmorgen ging ik weer wandelen. Valt niet mee als je rugklachten hebt, maar toch doorzetten. Prachtig weer en behoorlijk warm. Ik liep de straat uit en dan opent zich een prachtig landschap. Uitzicht over weilanden met grazende koeien en boerderijen omgeven door prachtige hoge bomen. De hemel was helder blauw met hier en daar een wolkje. Het is een smal pad waarover ik liep. Alleen fietsers zijn hier toegestaan. Ik ging nu eens niet rechtdoor, maar sloeg rechts af en na een paar honderd meter zag ik zoiets moois dat ik bleef staan. Had ik nou maar mijn camera meegenomen, dan kon ik het vastleggen.

Ik zag links van mij een landschap naast een villa. Een groot veld met keurig verzorgd gras en in het midden een rond heuveltje met rode bloemen en daarachter een boom met gele bloemen en achter deze boom struiken en hoge bomen, prachtig in het groen. Ik genoot hiervan. Opeens hoorde ik, mijnheer roepen. Ik keek naar de richting waar de stem vandaan kwam en zag een vrouw mij wenken. Ze was gekleed in een witte jurk en toen ik naar haar toeliep, schatte ik haar in de vijftig. Wat zou ze moeten, dacht ik.

''Dag mevrouw, goedemorgen'', en ik wachtte af.
''Dag mijnheer, heeft u misschien een zwarte poes ergens zien lopen? Sinds gisteravond heb ik hem niet meer gezien.''
''Mevrouw, ik ben een uur geleden van huis gegaan en hier gaan wandelen, maar een poes heb ik niet gezien. Ik zal erop letten, maar of ik hem kan pakken, zal moeilijk gaan. Ik loop met een wandelstok, zoals u ziet en bukken gaat ook niet zo makkelijk meer als je de tachtig gepasseerd bent. Mag ik uw telefoonnummer, dan bel ik u zodra ik de poes zie.''

''Dat is heel aardig van u en heb ik nog een vraag. Heeft u verstand van televisie?''
''Niet veel mevrouw, ik weet hoe ik het toestel moet aanzetten en hoe de kabels worden aangesloten.''
''Wilt u misschien even meelopen, dan kan u zien of ik het goed heb gedaan. Ik heb gisteren een kleine TV gekocht, maar hij doet het niet. Mijn man is vorig jaar overleden en die wist het wel hoe het moest, maar als vrouw alleen valt het niet mee.''

''Goed mevrouw, ik loop effen met u mee, dan kan ik kijken of u het goed heeft gedaan.''
Opeens zag ik een zwarte poes op het grasveld lopen, en zei tegen haar:
''Is dat hem, de poes.''
Ze keek en ze werd helemaal blij, en riep: ''Alfientje, kom toch schat van me, waar heb je toch gezeten?''
Mevrouw blij, poes blij en ik blij, dan hoef ik niet meer op te letten.

De poes kreeg eerst een schoteltje melk en brokjes vlees.
De TV deed het weer, ze had de scartkabel van de schotel niet goed aangesloten.
''Heel vriendelijk bedankt mijnheer, wilt u misschien wat drinken?''
''Nee mevrouw, ik ga weer terug op huis aan, want moeder de vrouw heeft de warme hap tegen halfeen klaar staan. We eten vandaag sperziebonen uit de eigen tuin met nieuwe aardappelen en karbonade en bloempap toe.''
''Dan wens ik u straks smakelijk eten en bedankt voor de hulp.''
''Graag gedaan, mevrouw'', en ik nam afscheid van haar.

Schrijver: kees niesse, 20-07-2013


c.h.niesseatkpnplanet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: natuur

Deze inzending is 130 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:21-07-2013
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Een verhaal met gangbare gebeurtenissen: weinig verrassing. Kees, jouw volgende verhalen graag wat meer opwindend, in welk opzicht ook.
Vriendelijke groeten van Han.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)