start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (130)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (133)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (60)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5370):

Een lege drogisterij......

Je kon er maandverband kopen en een stevige borstel om je badkamer schoon te schrobben en verf en lippenstift en op de glazen etagères waren allerlei frutsels en fratsels en beeldjes van onduidelijke kunstzinnige waarde en sieraden uitgestald.

Kameraadschappelijk maar spottend noemden de eigenaar van de zaak en ikzelf elkaar "jongeheer" en "jongedame" hoewel we beiden allerminst nog tot die categorie van de mensheid behoorden die ronddartelt op de dansvloer of meedeint bij het popconcert dan wel nog een goed figuur slaat in het zwembad.
Als "plaatsvervangend arts" wist de drogist altijd raad als je wratten onder je voeten had of bijvoorbeeld een koortslip, juist op het moment dat je zou moeten verschijnen op foto, feest of receptie.
De hele buurt kende hem en hij kende de buurt en door de jarenlang voortgezette dagelijkse conversatie met mensen in vrijwel elke denkbare situatie was hij wijs geworden. Weinig was nog in staat hem te verbazen of te imponeren.

Na 54 jaar is de drogisterij niet meer. Achter het raam zie je het plakkaat van een aannemer. Leeg en kaal ligt het pand te wachten tot stukadoors, elektriciens en schilders werken aan haar nieuwe, mij nog onbekende bestemming.....
Nooit meer kan ik voor raad of advies, humor of wijsheid terecht bij mijn oude kameraad, de drogist.....

Schrijver: I. Broeckx, 19-09-2014



Geplaatst in de categorie: afscheid

Deze inzending is 92 keer bekeken

4/5 sterren met 2 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:20-09-2014
Bericht:Een zeer herkenbare visie. Zo mis ik nog steeds de oude, vertrouwde fietsenmaker uit mijn jeugd. Het woord 'drogisterij' is zelfs al verlopen. Het is pure nostalgie geworden.
Vooral die ware betrokkenheid is passé! Tegenwoordig doet men er alles aan om onbekend te blijven. Bang voor intimiteit en binding. Met massale eenzaamheid tot gevolg.
Is de drogist overleden of bestaat er nog een kans, dat je hem thuis kunt bezoeken?... Ook om hem op dit kleinood te wijzen!...


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)