start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (134)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (330)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (241)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (179)
emoties (168)
erotiek (68)
ex-liefde (64)
familie (108)
feest (41)
film (3)
filosofie (146)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (33)
geschiedenis (30)
geweld (46)
haiku (5)
heelal (39)
hobby (31)
humor (382)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (60)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (79)
kinderen (174)
koningshuis (22)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (257)
literatuur (352)
maatschappij (157)
mannen (34)
milieu (13)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (99)
muziek (40)
natuur (94)
oorlog (108)
ouderen (17)
ouders (36)
overig (129)
overlijden (77)
partner (55)
pesten (29)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (109)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (63)
sinterklaas (17)
sms (6)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (55)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (82)
valentijn (4)
verdriet (87)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (42)
voedsel (45)
vriendschap (83)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (35)
werk (95)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (152)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 4981):

Bezoek parlement ging niet door

Mien was aan het stofzuigen toen de telefoon ging. Ze pakte de hoorn en zei haar naam.
''Dag mevrouw, hier met het kabinet in Den Haag.''
''Sorry, dat geloof ik niet, u maakt een geintje.''
''Neen mevrouw, namens de minister-president mag ik u met een echtgenoot uitnodigen een rondgang te maken in de Tweede Kamer van het parlement. U krijgt nog een brief, waarin de dag en het tijdstip staat vermeld. U wordt opgehaald met de auto van de president. U zult een fijne dag beleven.''
''Dank u wel mijnheer, maar ik geloof het nog steeds niet.''
Wacht u maar af, het is echt waar, mevrouw.''

Wouter kwam net thuis van zijn wandeling en een bezoek aan het café Rooie Bart. Hij stonk behoorlijk uit zijn mond.
''Je wilt het niet geloven ouwe, we zijn uitgenodigd door de minister-president voor een rondgang door het parlement in Den Haag.''
''Moet je niet geloven, een of andere hufter wil ons op stang jagen. Wim de bijbelvorser zit vol met die geintjes, darling.''
''Die man zei ook nog, dat we een brief krijgen.''

De volgende morgen zaten de oudjes voor het raam koffie te drinken.
De huisbel ging. Wouter slofte op zijn pantoffels naar de deur en opende die. De postbode stond er.
''Dag mijnheer Jansen, hier een aangetekende brief van de regering. Of u effen wilt tekenen. Misschien moet u de staatsfinanciën weer in orde maken'', grapte de postbode.
''Ze kunnen van mij het heen en weer krijgen'', zei Wouter.
Terug in de huiskamer opende hij de brief en las die met opperste verbazing.

Overmorgen waren de oudjes vroeg op. Mien was erg zenuwachtig en kon met de grootste moeite haar spijkerbroek aantrekken.
Precies om negen uur hoorden de oudjes een enorme herrie van een versleten uitlaat. Ze keken naar buiten en schrokken zich een hoedje.
''Krijg nou wat ouwe, het is weer die lelijke eend vol met deuken. Hij staat stil voor onze deur.''
Wouter keek ook en zei:
''Krijg nou wat, het is de minister-president zelf. Kijk, hij zwaait naar ons om te komen. Hij wil zich natuurlijk niet laten zien.''

Ze sloten de deur achter zich en begaven zich naar de auto. Ze werden zeer hartelijk begroet door de president.
''Kom binnen lieve mensen. Gaat u maar naast mij zitten, mevrouw. Uw man past beter achterin, hij is zo klein. Ik moet u even zeggen, dat de rondleiding in het parlement niet doorgaat vanwege een ernstige muizenplaag. De vrouwelijke leden durven niet binnen te komen. Er zijn wel veertig muizen geteld. We maken het bij mij thuis wel gezellig en het spijt mij verschrikkelijk, ik mocht u alleen met de dienstwagen, een lelijke eend, afhalen wegens de bezuinigen."
Mien was al lang blij.

In zijn sober ingerichte woning maakte de minister-president zijn gasten het zo gezellig mogelijk. Ondanks de bezuinigingen beloofde hij de AOW-ers, dat ze het iets beter zouden krijgen, immers bij vorige verhoging van een paar dubbeltjes was dat ook het geval, volgens hem. De oudjes keken elkaar aan, maar durfden niks te zeggen, de generatie die nog respect had voor het gezag. Dat was ze altijd geleerd van kerkzijde.

Schrijver: kees niesse, 16-08-2013


c.h.niesseatkpnplanet.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: overig


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 111 keer bekeken

5/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)