Inloggen
voeg je dagcolumn toe

Dagcolumn, jaar 2011, week 43

Chocoprins in de aanbieding

dagcolumn
3,5 met 6 stemmen 190
De misschien wel beroemdste levende verzetspruit trok onrustig aan zijn sigaret. Zijn typemachine stond nog onaangeroerd. Een latertje vandaag. Natrillend van het café chantant aan de overkant. Dat soort buren heb je in Zuid. Aria’s om negen uur ’s ochtends.
Liefst zou hij de operazangeres kelen.
Maar grrr, deze lyricus kende zijn huwelijkse voorwaarden.
De telefoon ging. Hij nam op en hoorde engelen zingen:…

Europa leeft

dagcolumn
3,5 met 17 stemmen 254
Yes. Oui. Jawohl. We hebben een akkoord. Na een marathonsessie kwamen de Europese leiders er dan eindelijk uit. Griekenland krijgt zijn miljarden. De banken weten waar ze aan toe zijn en de euro is gered. De beurzen reageerden positief. Everybody happy. Of blijft de burger mokken?
Europese verkiezingen hebben een lage opkomst. Referenda over Europese kwesties laten steevast een Nee als uitslag zien. De burger heeft het niet op Europa. Zakkenvullers zitten daar. Vroeger voor de euro was alles…

Vliegende slak

dagcolumn
3,0 met 4 stemmen 217
Mijn schoonmoeder had altijd enorme schik in het sprookje van de vliegende slak. Dat zat zo. Ze had reuma en was daardoor vanaf haar vijftigste tot aan haar dood steeds langzamer geworden. Op zich was dat langzame het ergste niet, ze had ook steeds meer pijn, maar daar gaat het nu even niet om. Het gaat om het idee van een vliegende slak en hoeveel vreugde het idee alleen al kon schenken.
Nu hebben we een schuurdeur en daar staan slakkensporen op. Het is bekend dat slakken tegen verticale…

Een bekakt meisje

dagcolumn
2,6 met 13 stemmen 347
Ze is de rust zelve, mijn buurvrouw op de moestuin. Ze schoffelt, kruit mest en in de tussentijd heeft ze alle aandacht voor haar kinderen. `Kijk eens jongens wat ik noú gevonden heb,´ roept ze dan. Of: 'wat heb jíj een prachtig taartje gemaakt!´
De ideale moeder.
Zonder dat ik zie wat er nou allemaal precies ontdekt en gemaakt wordt in die tuin naast me; zó doe je dat met kleine kinderen. En altijd positief. Je hoort de kinderen bijna groeien.
Ik was er geen ster in, de zorg voor kleine…

Arabische lente

dagcolumn
4,6 met 36 stemmen 311
De kolonel is dood. Als een hond hebben ze hem over straat gesleurd, half naakt, vol bloed. De ultieme overwinning voor de rebellen, die hij ooit ratten had genoemd. Nu werd hij zelf als een rat uit een rioolbuis gevist. De prooi zei niet veel. Hij liet zijn hoofd hangen, verslagen op zijn eigen grondgebied. Hij ging niet meer tekeer zoals vroeger, toen hij zijn volk toeblafte dat hij de laatste overlevende van Libië zou zijn. Samen met zijn zonen. De verbeten trek om zijn mond voorspelde…