start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (504)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (72)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (40)
eenzaamheid (16)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (29)
feest (21)
film (20)
filosofie (50)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (17)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (35)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (45)
maatschappij (308)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (29)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (62)
natuur (33)
oorlog (51)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (265)
psychologie (30)
rampen (22)
reizen (57)
religie (33)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (104)
sterkte (12)
taal (53)
tijd (34)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (47)
wereld (34)
werk (44)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (35)

categorie: familie

< vorige | alles | volgende >

Laatst toegevoegde dagcolumn (nr. 29):

Ik was nooit in New York

Er bestaat een lied met de titel ‘ich war niemals in New York’ van Jürgens en Kunze. Ik dacht: wat een mooi lied!

Maar het viel tegen. Enorm tegen. Het is een gewoon lied over een man die sigaretten gaat halen en denkt, ik heb geld bij me, een pas, er vertrekt vast nog wel een vliegtuig, waarom ga ik niet naar New York? Maar hij gaat niet. Hij koopt sigaretten en komt weer thuis bij zijn vrouw en zijn kind. Gewoon weer thuis. Het is een lied over een stumper die zijn avontuur laat lopen en blijft hopen, ooit, maar het gaat nooit gebeuren, ooit naar New York te gaan. Dat was niet mijn ‘ich war niemals in New York’.

Mijn ‘ich war niemals in New York’ gaat ook over een man, over mijzelf. Over dat ik door Groningen wandel op weg naar een suffe boodschap, ik rook niet, de tandpasta, zoiets, en dat ik dan steeds vrolijker word – ik was nog nooit in New York en ik wil helemaal niet naar New York, die drukte, dat gedoe, al die mensen die langs elkaar heen lopen, terwijl ik hier in de zon, de regen, alles heb wat mijn hart begeert, alle mensen die ik ken.

Zelfs de Martinitoren kan mij gestolen worden want ik ben domweg gelukkig met gewone dingen. Ik hoef dus helemaal niet naar New York, Beijing of Kaapstad; ik zie een mus op de rand van het dak zijn kleine longen uit zijn lijf tsjilpen en ik tsjilp terug! Wij tweeën zijn gelukkig nog nooit in New York geweest. Ik hoef niet wakker te worden in een stad die nooit slaapt; wat heb je eraan; ik hoef het niet in New York niet te maken als ik het hier kan maken. En dat kan ik - domweg gelukkig met getsjilp van een kleine mus.

Ich war niemals in New York und werde nie gehen. Ik kom thuis, groet mijn geweldige vrouw en juich ‘ik heb de tandpasta!’

Schrijver: Jan R. Lønsing, 30-08-2018


janrlunsingathome.nl

Deze inzending is 9 keer bekeken

Er is nog niet op deze inzending gestemd.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)