start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (512)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (72)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (53)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (40)
eenzaamheid (16)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (29)
feest (21)
film (20)
filosofie (51)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (18)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (11)
individu (26)
internet (19)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (35)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (47)
maatschappij (309)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (29)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (63)
natuur (33)
oorlog (51)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (269)
psychologie (33)
rampen (22)
reizen (57)
religie (33)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (104)
sterkte (12)
taal (54)
tijd (34)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (9)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (50)
wereld (34)
werk (44)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (35)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1953):

pijnpraat

Een 50-plusser in runnerstenue stapt wankel op de tram. Een tengere vrouw, aanmerkelijk viever bewegend trekt hem naar boven. Ferdinand Bol. Lijn 5 die omrijdt. Over Vijzelstraat. Leidseplein wordt gemeden, werk op het Spui.
Een vlotte Amsterdammer naast blonde vrouw vraagt hem of hij heeft meegelopen.
'Jah' zegt de Duitser voldaan 'die Marathon'.
De Mokumer: 'Die ganze Marathon? Glaube ich nicht.' Gewichtig vervolgend tegen zijn vrouw: 'Je kunt ook korter lopen. 5,6 kilometer bij voorbeeld.'
De Duitser antwoordt vergenoegd 'Jahwohl doch.'
De Amsterdammer: 'Wie lange nahm das im Beschlag?
De Duitser: '4.25'
Dan kan ik mijn nieuwsgierigheid even niet bedwingen: 'Sehr gut. Wievielste Marathon war das für Ihnen?''
Hij zachtjes maar trots: 'Meine Sechzigste jetzt'.
Ik geïmponeerd: 'Wunderbar. Ik habe nur eine gelaufen. In vier Stunden und drei und fünfzig Minuten. Viele, vielleicht über acht Jahre her. Auch hier in Amsterdam.'
Hij minzaam opkijkend: 'Ah sehr gut.'
De Amsterdammer achter mij ineens zuigerig: 'Dat was dan zeker zonder die dikke buik.' Met hinnikende lach na.
Ik van mijn stuk: 'Dat was jaren geleden.'
Hij smalend: 'Ja, een eeuwigheid geleden. Toen de marathon nog uitgevonden moest worden.'
Ik aarzelend, mijn stem en bodem zoekend: 'Ik denk 2003. Als ik nu nog had gelopen was ik nog gewoon geweest. Maar ik kon niet meer meneer. Gezondheid. Astmatische bronchitis en nog wat narigheid.'
De zuigert: 'Ho ho. Dat kunnen ze allemaal wel zeggen.'

Schrijver: Jos Zuijderwijk, 26-10-2013


zuyde038atplanet.nl


Geplaatst in de categorie: pesten

Deze inzending is 220 keer bekeken

5/5 sterren met 4 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:26-10-2013
Bericht:Het wordt de hoogste tijd dat de doorsnee mens een dikke buik associeert met een doorleefd leven vol eerdere armoedetijden en gezond doorzettingsvermogen, zij het met bijkomstige, onvermijdelijke vetranden door het onweerstaanbare varkensvlees en de sappige sausen.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)