start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (516)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (72)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (39)
eenzaamheid (16)
emoties (37)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (28)
feest (22)
film (20)
filosofie (50)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (41)
geschiedenis (19)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (39)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (26)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (17)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (36)
liefde (29)
lightverse (1)
literatuur (46)
maatschappij (312)
mannen (12)
milieu (35)
misdaad (30)
moederdag (1)
moraal (47)
muziek (62)
natuur (34)
oorlog (51)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (268)
psychologie (31)
rampen (22)
reizen (56)
religie (33)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (13)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (103)
sterkte (12)
taal (53)
tijd (33)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (4)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (25)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (48)
wereld (34)
werk (45)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 3159):

Columnisten

Op instigatie van een trouwe lezeres ben ik deze week te rade gegaan bij een magazijn, een vergaarbak van geordende woorden, of zoals wij dat hier noemen: een opinieblad, een tijdschrift, een periodiek (deze onthouden), een orgaan (ietwat risqué); kortom een maandkrantje dat op de schappen van de boekhandel en de grootgrutter verschijnt onder de noemer: HP/De Tijd.

Ik kreeg namelijk de niet misteverstane missive dat dagcolumns actueel dienen te zijn, dat de mijne dat niet waren, en dat dat een blamage, een deuk in het prestige zou kunnen betekenen voor het aanzien van deze schrijf- en leessite, en mutate metante voor de acclamatie die ons geliefde en gekoesterde taalplekje tot nu toe in de harten en hoofden, de levers en de nieren, en niet te vergeten de middenriffen van haar sympathisanten heeft verworven. (Zoals u wellicht niet weet is de solar plexus, die zich bevindt op de locatie van het diafragma, de zetel van het gevoel)

Dit alles zonder een spoor van cynisme, sarcasme of spotternij; hoogstens een lichte, milde vorm van ironie, maar geenszins met malicieuze intentie.

In de locale supermarché viel mijn oog, nee mijn blik, op het hiervoor genoemde blaadje HPDT, en blinkte (knipoogde) de tekst: "'s Lands beste columnisten" mij tegemoet. Daar moest ik meer van weten. Alsof de god van de drukpers speciaal voor mij, precies op dit moment van innerlijke twijfel en licht aangeknaagd zelfvertrouwen, mij om half vijf naar de winkel had gedirigeerd om deze vervaarlijk courante titel onder mijn neus te wrijven.

Van mijn laatste 6,95 schafte ik mij, leergierig als ik ben, deze kostbare en kostelijke frivoliteit aan, teneinde aan de slag te gaan met de beloofde amelioratie van mijn schrijfsels.

Met vernieuwd elan, met hoopvolle ziel, en nu gewapend en gepantserd met zowel de actualiteit (februari 2019) als de absolute criteria (een gezaghebbend en aanzienlijk tijdschrift; toonaangevende journalisten: Berend Sommer & Kevin van Vliet) betreffende het concipiëren van een volwaardige kolom, heb ik me zoals u ziet wederom aan de uitdagende taak gewaagd die me elk weekeind als een krop veldsla tegemoet wuift.

Een van de belangrijkste aspecten van dit prominente artikel over deze niet-georganiseerde, maar subliminaal altijd broeiende wedijver, is natuurlijk: wat zijn de maatstaven die deze voor mij volstrekt onbekende heren hanteren in het beoordelen van de twintig beste columnisten van Nederland.

Maar overvleugelend, majestueus paraglijdend boven deze al te mondaine en profane technische overwegingen, zweefde natuurlijk het onuitgesproken vraagstuk waar heel Nederland vóór alles reikhalzend naar uitkeek:
ZOU TON HETTEMA BIJ DE TOP TIEN EINDIGEN?

Laat ik maar onmiddellijk al het gras van uw hooggespannen verwachtingen, uw plaatsvervangende trots, uw nederlands.nl-patriottisme, uw vereenzelviging met uw favoriete auteur, uw hoop op geleende glans, uw nastrevenswaardige stijging in achtbaarheid bij uw familie en buurtgenoten, benevens uw empathie voor de elke zaterdag kwispelende onderhond, voor uw voeten wegmaaien:
IK SCHITTERDE DOOR AFWEZIGHEID..

Toch wil ik u niet onthouden wie van mijn landelijke collega's zegevierend in de top van de erelijst naar boven zijn komen drijven.
Koningin van de kolommen is geworden
Sylvia Witteman, columniste van de Vk, chroniqueuse van A'dam, met als specialismen: het menselijk gebrek en de nietigheid van het bestaan;
Sheila Sitalsing, ook Vk, een sociaal bewogen, vlijmscherpe critica van hypocrisie en misstanden.
Marcel van Roosmalen op drie, NRC, die de nationale traditie in ere houdt van vrolijk azijnpissen en altijd overal over zaniken, jeremiëren en kankeren.

Tot slot wil ik uw geest natuurlijk nog verlichten omtrent de standaarden die de commissie van twee heeft toegepast als meetlat waarlangs de pennenvruchten van hun kandidaten werden geëvalueerd:
1) Invloed (de mate van anticipatie of siddering die men teweegbrengt)
2) Stijl (het schrijven van aantrekkelijk en mooi proza)
3) Durf (de grenzen opzoeken van 'wat men denkt')
4) Humor (een conditio sine qua non)
5) Verrassing (nodig voor het wakkerschudden van de lezer)

Edoch, waarde lezer en lezerin, zit niet bij de paketten neder, ende despereert niet, volgend jaar is er vast weer een gelegenheid, en wie weet is uw meest geliefkoosde dagcolumnist dan wél opgenomen in het Walhalla van de kleinkunst die columneren heet..

Schrijver: Ton Hettema, 02-02-2019



Geplaatst in de categorie: humor

Deze inzending is 172 keer bekeken

3/5 sterren met 7 stemmen.



Er zijn 5 reacties op deze inzending:

Naam:Ton Hettema
Datum:21-02-2019
Bericht:De beide laatste lezers van buiten hebben de stijlfiguur van de hyperbool, of de overdrijving, niet echt kunnen waarderen. Ik zal trachten hen de volgende keer van dienst te zijn..

Naam:A. van Buiten
Datum:20-02-2019
Bericht:----nederlands.nl----

Een Nederlandse schrijfsite
was het toch?

""In de locale supermarché ""
Enz. enz. enz....
mag het een onsje minder misschien?

Dank U wel.

Naam:Lezer.
Datum:19-02-2019
Bericht:Allemachtig prachtig!!
Geweldig dat al die
"Hoogbegaafde schrijvers"
hier hun onderonsje kunnen houden op deze site.
Maar wel jammer dat een openbare schrijfsite hier de dupe van is.
Kan het allemaal misschien wat meer naar en om de gewone lezers ook gaan?
Literaire sites zijn er genoeg op het internet ook te vinden.

Jeetje, wat mis ik: Johan De Smet,
Alleen al daarom schakelde ik en waarschijnlijk veel meer mensen altijd naar nederlands.nl in.
Hij en ook div. anderen schrijvers trokken de mensen aan.
Alle schrijftechniek (hoe mooi en goed die ook is of kan zijn! helaas daar gaat het hier niet om.)
Was niet het motief waarom vele mensen op nederlands.nl kwamen kijken.

En toen waren inderdaad de bezoekers
aantallen, ook kostendekkend voor het behouden van deze site.
Maar helaas oude tijden herleven niet meer.

Het is nu "ouwejongenskrentenbrood" onder elkaar
ik reageer op jou en jij weer retour op mij.
In welke strekking dan ook.

Trieste boel.

Naam:Karel Jong
Datum:07-02-2019
Bericht:Leuke column over columns, waarover ook hier wel eens discussie ontstaat. De schrijver put zich niet uit om duidelijke taal te schrijven voor een brede lezersgroep. Mogelijk gaat Hettema uit van een bepaalde lezersgroep, welke deftige stadhuistaal of belegen woordgebruik wel kan waarderen. Risico is dat een dergelijke aanpak gauw flauw of melig wordt, althans in mijn beleving.

Zelf waardeer ik bij voorbeeld de columns van Sheila Sitalsing (Volkskrant). Mooie en heldere taal, die ruim voldoende inhoudelijk schuurt. Dat mogen columns zijn: persoonlijk, absurd, provocerend, origineel en met een persoonlijk standpunt. Geen wetenschappelijk- of filosofisch essay. Geen gortdroge boekenwijsheid. Liefst een persoonlijke tekst die ons raakt, opwindt of bozig maakt.

Inderdaad, het barst van de meningen. Misschien te veel, dat kan zijn. De wereld van nu is echter zo turbulent en complex, dat wat mij betreft een column mooi dienst kan doen als toetssteen van de eigen twijfels. Of Hettema ooit in de top tien komt van beste columnisten in Nederland? Qua kennis geen probleem, maar ik vermoed dat hij daar toch te geleerd en wollig voor schrijft. Dat laatste is voor een column minder geschikt, in mijn strikt persoonlijke opvatting.

Naam:Hanneke van Almelo
Datum:02-02-2019
Bericht:Met plezier gelezen, Ton.

De verkiezing van de top tien laat me eerlijk gezegd koud; over smaak valt niet te twisten.

Het lijstje waarmee je eindigt interesseert me, ook al begrijp ik dat die samenstelling geheel voor rekening van HPDT komt. Zoiets is niet in steen gebeiteld.

Hoewel "actualiteit" er niet bij staat, zou je het onder "1. invloed" (anticipatie, siddering) kunnen scharen: Hoe actueler een onderwerp, hoe groter de kans dat er mensen zijn die het met interesse lezen. Maar dan nog, "actualiteit" is niet een vereiste. Het kan zelfs andersom zijn: Een column over een niet-actueel onderwerp zou zoveel invloed kunnen hebben dat het vanzelf actueel wordt.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)