Inloggen

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 3516):

Complexe machteloosheid

Losgekoppeld van de huidige exceptionele situatie is capaciteitsgebrek de hoofdschuldige bij het reguliere overleg tussen de B&W’s van de vier grote steden. Ook de buitenregio’s klagen steen en been over onderbezetting, personeelswisselingen, veroudering van apparatuur, de gemeentelijke herindelingen, schadelijke inefficiënties en de onmogelijkheid om zichtbaarheid op straat te krijgen.

Iedere ‘harde’ aanpak veroorzaakt softies. De grote en de kleine crimineel komt in actie als de handhavers naar huis zijn omdat de diensttijd verstreken is. Als je op de top-600 staat, draagt dat alleen maar bij aan je imago van zware jongen.

De gezondheidszorg is compleet van de leg. Deze week ontving ik een excuusbrief van mijn ziekteverzekering waarin ze hun ‘procedurele belemmeringen’ aanvoerden. Het was de eerste keer dat ik deze uitdrukking hoorde...

Defensie inzetten? Makkelijker gezegd dan gedaan. Eind maart leek het optrommelen van legertrucks het effectiefst: die konden urgente gevallen vanuit ‘rode besmettingshaarden’ in de omgeving van Uden naar Groningen transporteren, maar daarvoor hadden ze vrijwilligers-met-medische-achtergrond nodig en dat waren er weinig.

De afgelopen vijf maanden hebben we het in allerlei toonaarden gehoord en gezien: bruikbaar idee, maar dit moet eerst geïnventariseerd worden, met inachtneming van de privacy-wetgeving uiteraard, en daarna zullen opleidingen worden gestart om deskundig personeel beschikbaar te hebben. Het grote publiek heeft door dit formalisme haar vertrouwen in ‘hogerhand’ verloren en keert zich af. We kunnen alles, we kunnen niets, we weten alles, we weten niets: ziehier de complexe machteloosheid van Trutte & Grappergate.

We vinden het normaal om organisatorische obstakels voor zoete koek te nemen. Door onze hoogontwikkeldheid vertrouwen we op de pipetten van de hordes ijverige laboranten die we dag en nacht aan het werk zien en hopelijk het verlossende antidotum zullen vinden. Wat kunnen we anders? Maar langzamerhand dringt het door: onze welvaart heeft ons kwetsbaarder gemaakt dan we dachten; capaciteit als luxeprobleem...

Door de eigentijdse ingewikkeldheid verroeren velen zich niet; is het niet vanwege een hypotheek die je aan je vaste plekje bindt, dan is het wel vanwege de nabijheid van kleinkinderen of om andere redenen.
Is het waar, dat de kippenmarkt van Wuhan heropend is, business as usual?

Schrijver: Ton Mantoua
6 sep. 2020


Geplaatst in de categorie: actualiteit

4,0 met 4 stemmen 107



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)