Dark Side of the Moon
De vier astronauten van de Artemis II zijn deze week, na een reis van 406.773 kilometer voor het eerst aan de donkere kant van de maan wezen kijken. Hoewel dat op zich, voor zover ik dat kan beoordelen, nog weinig nieuwe inzichten heeft opgeleverd wordt dat feit steeds als belangrijke noviteit in de berichtgeving vermeld. Het voelt een beetje als met vakantie naar Nieuw Zeeland gaan en terug komen met de conclusie dat dat land erg veel op Italië lijkt. Wat in menig opzicht waar blijkt te zijn. Of dat je per boot de Atlantische Oceaan oversteekt en tot de slotsom komt dat die oceaan net zo blauw is als de Noordzee.
Nou ja, ze zagen kraters die eruit zagen als "heldere vlekken" en met het blote oog van de bemanning zichtbaar waren als een reeks kleuren, waaronder de tinten bruin en blauw en ze beschreven de lijn die de zonverlichte en de donkere kant van de maan scheidt als een "grillige rand" vanwege de kraters. Ook hebben ze een zonsverduistering gezien en met het blote oog een stipje dat de planeet Venus zou moeten zijn. Gut, gut, het is wat.
De darkest side van deze missie is natuurlijk het feit dat we er miljarden aan uitgeven zonder plan. Terwijl je dat geld mijns inziens beter uit zou kunnen geven aan het bestrijden van milieuvervuiling en armoede.
Nou ja, kennis vergaren blijkt voor de mensheid al eeuwen vaak een doel op zich. De meest nuttige kennis die zo’n ruimtereis ooit heeft opgeleverd ligt wellicht meer in de ervaringssfeer. De Nederlandse astronaut Wubbo Ockels stelde zijn kijk op de toekomst van de mensheid en de aarde waarop we leven radicaal bij nadat hij voor het eerst onze aardbol vanuit de ruimte kon bekijken. Ik kan het enkel vergelijken met het moment waarop ik als kind voor het eerst uit een vliegtuig naar beneden keek. Ik vond de wereld maar een druk gedoe met al die kleine poppetjes en autootjes. Het werkte bij mij op die afstand al relativerend. Maar niet alleen dat. De mens had van die afstand ook iets aandoenlijks en tegelijkertijd iets moedigs. Het is nogal niks om die hele aardbodem leefbaar te maken en daarin keuzes te moeten maken.
Want keuzes maken mogen we en dat, al met al, is dan toch een enorme bright side of life.
Zie ook: https://www.peterdeliefde.com
Schrijver: Peter de Liefde, 8 april 2026
gmail.com
artemis ii
4
Geef je reactie op deze inzending: