Als het zonnetje een poging onderneemt om de serre van mijn stamcafé te hullen in een bescheiden lentesfeertje, neem ik er plaats met mijn twee jongste dochters. Zij blieven warme chocolademelk met slagroom. Ik prefereer een vers getapt pilsje. In mijn hart prijs ik me diep gelukkig, het is tenslotte niet iedereen gegeven om van een dergelijk moment…

Ik ben boos op mezelf. Ik had nagedacht over God en m'n dame. Ik begreep iets van 't een, en beminde het ander. Ik droomde, en meende veel te weten, veel lief te hebben. Al liefhebbend en dromend liep ik 'n restaurant in, en daar heb ik groen-erwten met spek gegeten. Daarom ben ik boos op mezelf.…

Een gedachte is 'n poliep. Snij ze in twee, dan hebt ge twee poliepen. Snij die weder in twee... en ga voort met snijden. Na twintig generatiën van elke sectie, geeft alzo één gedachte meer dan een miljoen naneven. En elke naneef is een poliep, zo goed als z'n stamvader. En elke stamvader in de rechte lijn is nog bovendien, op zijn beurt, stamvader…

“Eindelijk”, dacht Tinne, en inderdaad vandaag was het zover, na vandaag ging haar man eindelijk een andere weg inslaan. Zes lange jaren was Bert bij het Belgische leger geweest, en die jaren hadden hem, zonder overdrijven, helemaal veranderd. In niets kende zij de man nog terug, waarmee zij nu twaalf en half jaar geleden was getrouwd. Een echte hel…

In 't ziekenhuis te Amsterdam - dat gasthuis heet, ik weet niet waarom - moest een matroos geamputeerd worden. Professor - ik meen Tilanus - zette hem z'n been af. De man rookte bedaard z'n pijp, beet nu en dan op de tanden, maar verhief zich boven de pijn. Professor T. bewonderde die sterkte van ziel, en sprak daarover met lof, terwijl hij 't verband…

Waarde Aangesprokene, Bij deze is het dan zover: het eerste echte kapittel van “Het Evangelie volgens Bartholomeus” heeft uw eerbiedwaardige postbus bereikt. Het eerste “echte” daar het proza van 07/07/02 slechts een inleidend geklavier was. Zoals mijn initiaalgenoot Bruno V terecht placht op te merken: “Zeer goed Bart... zeer mooie lettertjes en…

Wie in het leven goed om zich heen kijkt zal zien dat de mens die niet in edele woede kan ontsteken over een onrecht of een dwaasheid, ook nooit tot ware mildheid en liefde kan komen. Wanneer u om u heen kijkt zult u zien dat de mens die het voor zijn vorming nog nodig heeft om in edele woede te ontsteken wanneer hij geconfronteerd wordt met onrecht…

Sobelair is failliet. Alweer honderden mensen die hun baan in de luchtvaart sector verloren. Het ter ziele gaan van onze nationale luchtvaartmaatschappij Sabena zindert nog na, en hier volgt alweer een nieuwe kaakslag voor al wie zijn brood verdient in het vliegwezen. Voor sommige mensen is het de tweede bittere pil op korte tijd, het lijkt wel een…

Zij zat aan het raam. De gordijnen waren half dichtgetrokken. Zo kon ze de zomerzwoelte buitenhouden. Als ze het rolluik van het raam achter naar beneden liet, konden voorbijgangers haar silhouet niet meer ontwaren. Maar de kier maakt dat Hannah hen kan zien langslopen. Gearmde stellen in stilte met het juk van de zomer op de schouders, de meeste duo…

Er was eens een mens die altijd op zoek was, maar hij was onhebbelijk. Vriendschap sloeg hij af, vraag om hulp negeerde hij, want hij meende altijd dat hij het te druk had. Op een dag had hij geluk en vond een koperen vat. Toen hij het vat opnam en erover wreef steeg een wensgeest op. Deze sprak: "Ik ben een wensgeest. U, die mij opgeropen hebt, zal…

Het woord 'levenslang' heeft uiteenlopende betekenissen. Voor de ene is “levenslang” een lang leven, zonder de minste zorgen, pijn, ziektes of verdriet. Voor iemand anders is het soms een “levenslange” lijdenweg met ziektes, vol pijn en verdriet, geen enkele dag zonder zorgen, elke keer weer de vraag waarom, waaraan heb ik dit verdiend.. Als…

Een kus, wat een zoet woord! Waarom aarzel je het uit te spreken? Als zelfs het woord al op je lippen schroeit, wat vermag de daad dan wel niet? Wees niet zo terughoudend, je hebt je gekscherende toon al laten varen en bent geleidelijk op drift geraakt; van de lacht naar de zucht en van de zucht naar de traan. Sta jezelf toe nog wat verder op drift…

"Jasper, rust nou maar." "En als ik in slaap val, papa en ik word niet meer wakker?" "Doe maar gauw je oogjes dicht, lieve jongen." "Papa, als ik niet meer wakker word, wat zal ik dan voor het laatst tegen je hebben gezegd?" In het flauwe licht van een nachtlampje dat aan de andere kant op de plankenvloer staat aait Frank Jaspers gezichtje…

23-12-2001: Vandaag hebben we de spullen verdeeld. Je was 22 jaar mijn maatje en zo voelt het nog steeds wanneer ik bij je ben. Het is vreemd en dubbel allemaal. Ik hou zo veel van je en tegelijkertijd denk ik dat ik je niet kan vertrouwen. Wel op je woord, wat onze afspraken betreft, maar niet in je liefde voor mij. Wat heb ik fout gedaan door zo…

Ik zat alleen op mijn kamer, buiten regende het.“Waarom moeten ze mij ook altijd hebben?” dacht ik bij mezelf. Ik voelde me verdrietig, de dag was immers ook niet rooskleurig verlopen. Ik werd overal buiten gesloten op school. Als ze wat gingen doen werd ik zelden of nooit gevraagd. Mijn moeder schold ook al altijd op me, waarom kon ik ook nooit iets…

Wekenlang had kleine Jordi er naar uitgekeken en vanavond was eindelijk het moment aangebroken. Hij mocht met mama en papa mee naar ‘Clouseau in’t midden’, de show van de gelijknamige succesgroep die in het Antwerpse Sportpaleis zou doorgaan. Na lang aandringen had het vijfjarige zoontje van Marcel en Erna zijn ouders zo ver gekregen dat zij akkoord…

Waarde Aangesprokene, Bij deze is net in uw mailbox komen binnenvallen het kersverse allereerste (en mogelijk ook meteen allerlaatste) exemplaar van “Het Evangelie volgens Bartholomeus”. Alvorens de wijsneuzigen onder U vermanend met het wijsvingertje gaan zwaaien, jawel, ondergetekende is zich er terdege van bewust dat de patroonheilige van voorgenoemde…

Op een zondagmiddag loopt ze binnen. Onverwacht deze keer, want het is haar gewoonte om vooraf een belletje te plegen als ze me weer eens nodig heeft. Het overvalt me. Niet het minst omdat ze toch al een wanordelijk karakter heeft; het zijn bovenal de onophoudelijke uiteenzettingen over mislukte relaties die haar bezoekjes elke keer weer tot een beproeving…

Kijk eens in de spiegel. Zie je er een blanke of een neger, peuter dan in je oor. Breng de peutervinger naar je mond. Proef en kijk. Het spul uit je oor is lekker smeuïg, met de kleur van pure of melkchocolade. Blanken en negers hebben vrijwel altijd van dat oorsmeer. Peuter nu in andermans oor. Proef en kijk weer. Smeert het oorsmeer…

"Keep expressing yourself" Dat is het laatste wat jij mij in een mail stuurde. Het laatste wat ik van je vernomen heb. Je bent er niet meer... Voor mij ben je er ook nooit écht geweest. Ik las de door jouw getypte letters, jouw woorden. Geen stem, geen gezicht. Gek.. Het voelde desondanks alsof wij elkaar langer kenden, beter dan wat de realiteit…